Een stilteweekend met 10 vrouwen, begeleid door nog één: kunnen die een heel weekend zonder praten, in stilte doorbrengen? Geen contact met het thuisfront, geen toegang tot digitale bronnen: hoe is dat? Kunnen wij meer ZIJN en minder DOEN, gedurende een heel weekend? Over mijn ervaringen als deelneemster vertel ik hier.

Waarom gaat een mens eigenlijk op stilteweekend?

2018 wordt voor mij het jaar van de stilte, dat besef groeide in mij vanaf eind 2017. Behoorlijk impulsief boekte ik tijdens mijn (te) drukke decembermaand een stilteweekend, georganiseerd door Stiltehoeve Metanoia in Damme, begeleid door Isis Mulleman van Mano Yoga. Met de stiltehoeve was ik vertrouwd, met Isis (nog) niet. Een programma kende ik niet op het moment van boeking, ik wist enkel dat meditatie er een onderdeel van was. 't Zijn wel vaker mijn beste beslissingen: de impulsieve die ik recht uit mijn hart en vol vertrouwen neem, zonder dat mijn hoofd zich er teveel mee bemoeit...

Reacties

De reacties die ik kreeg op de mededeling dat ik op stilteweekend ging, spreken al boekdelen:

  • 'Ga je dan naar een klooster?'
  • 'Da's zo moeilijk, mediteren, niet mogen nadenken is niets voor mij. Jij bent toch ook een denker?'
  • 'Jij, op stilteweekend? Jij werkt toch al altijd in stilte?'
  • 'En ga jij dan alleen, zonder je man?'
  • 'Klinkt als een sekte, pas maar op!'
  • 'Ja, dat zou ik ook wel eens willen doen, maar sommige mensen moeten werken en hebben een gezin om voor te zorgen!'

Uit de hoek van collega's kwamen dan weer vooral aanmoedigingen en berichten als 'geniet ervan!'...

Voor mij een teken dat er nog veel misverstanden bestaan over stilte, mediteren en zelfzorg, terwijl dit thema's zijn die in ons tijdsgewricht bijzondere aandacht verdienen. Niet in het minst omdat wetenschappelijk onderzoek het belang van meditatie en innerlijke rust in het kader van een gezonde levensstijl al lang heeft aangetoond, maar deze informatie om één of andere reden moeilijk toegang vindt tot (J)An met de pet. Dat er met medicijnen verkopen meer geld te verdienen valt dan met mensen uit te nodigen dagelijks 10 minuten in stilte met zichzelf te laten doorbrengen, is daar vast niet vreemd aan...

Wat mag je je voorstellen bij een stilteweekend?

Kort en bondig uitgelegd spraken we met z'n allen af dat we niet zouden spreken van vrijdagavond tot en met late zondagnamiddag, ook niet zouden sms-en of anders digitaal converseren met de buitenwereld gedurende die tijd en vooral bezig zouden zijn met 'ZIJN' ipv 'DOEN'.

De beschikbare tijd vulden we in met mediteren, zacht bewegen - nidra yoga, yin & restorative yoga, wandelen - rusten, eten, slapen, lezen en, voor wie dat wilde fietsen en lopen. Een voetmassage ontvangen behoorde tot de mogelijkheden en Isis gaf tijdens verschillende lezingen meer informatie over bewust bewegen, ademen, mediteren en belichaming. Deelname aan alle activiteiten is vrijblijvend: een hele bevrijding in een wereld vol 'moeten'. Lastige 'stel jezelf eens voor-rondjes' werden ook vermeden: heerlijk voor de meer introverte medemens, wel een uitdaging voor de eerder extraverte of nieuwsgierige persoonlijkheden...

Uitdagingen

Uitdagingen bij het 'niet spreken' zijn legio:

  • Praktische vragen...daarom maak je goede afspraken voor de stilte wordt ingezet
  • Je ontmoet medewerkers van de stiltehoeve, de begeleidster incluis, zij praten wel
  • Mensen buiten de stiltehoeve die je begroeten
  • Voor mensen die hun GSM bij zich hielden: je wordt uitgedaagd door het thuisfront en sociale media
  • De band wordt hechter met deelnemers op termijn, je voelt de behoefte om 'contact met woorden' te maken
  • Naar het einde toe, op het moment dat je je bagage begint te pakken, kom je dichterbij de 'ik mag opnieuw spreken-modus'

Oplossingen

Oplossingen boden zich - althans voor mij - verrassend makkelijk aan:

  • Toen ik mijn bril een tijdje kwijt was - waardoor ik dus nog maar aan 1 ding kon denken, nl mijn bril terugvinden - vond ik toch de rust in mezelf om terug te keren op mijn stappen en, na dit 4 x gedaan te hebben, mijn bril zelf terug te vinden waarna mijn hart een vreugdesprongetje maakte, vertaald in een heel brede glimlach; geen idee of iemand dat opmerkte, dat hoefde ook niet
  • Begroeten kan je op vele andere manieren dan met taal doen en die gebaren zijn behoorlijk universeel herkenbaar
  • Dankbaarheid uiten kan je met gebarentaal en komt mij als veel krachtiger over
  • Een nummer doorgeven dat mensen in geval van nood kunnen bellen, lost veel stress over 'niet bereikbaar zijn' op. Zo deden we dat voor de komst van de GSM toch altijd?
  • Het is net het in stilte samen ZIJN dat voor een verbinding op veel dieper niveau met anderen zorgt
  • Persoonlijk had ik geen zin om te praten, zelfs niet toen het opnieuw mocht. Communicatie kan zo rijk zijn, zonder woorden...

Toch merkte ik op dat ik een 'sorry' met moeite kon onderdrukken toen ik een deur niet openhield voor iemand die na mij kwam en dat ik de kat die rondliep op het domein spontaan begroette met 'dag poes', weliswaar fluisterend en mezelf met mildheid toelachend. Ja, ik ben een talig wezen en natuurlijk ben ik daar heel blij om. Radicalisme past niet in mijn levensstijl.

Wat deed stilte met mij?

Verscherpt gehoor

Als het stil wordt rondom jou, merk je pas goed op hoeveel geluiden er zijn: overvliegende vliegtuigen, een kraaiende haan, ganzen en honden in de buurt, een peloton fietsers dat voorbij zoeft, een occasionele auto, de klok van de kerk, vogels, ... Maar evengoed het gekletter van bestek en servies tijdens het eten, het openen en sluiten van een deur, je voeten die de weg raken, je eigen ademhaling. Ik keek ernaar, nam waar, luisterde, oordeelde niet.

Natuur = balsem voor mijn ziel

De natuur voelt voor mij als bijzonder weldadig, zeker op momenten van introspectie. Ik kom er altijd weer in thuis, voel me onderdeel van een groter geheel dat ik bemin met elke vezel van mijn lijf. Die liefde blijkt overigens wederkerig: ik word als het ware één met de natuur van zodra ik mij eraan overgeef. Ik oefen ook een bijzondere aantrekkingskracht uit op dieren die me graag actief komen begroeten. 'Waarom doe ik het niet vaker, gaan wandelen in de natuur?', vraag ik mezelf in stilte af... 'Werkpuntje voor 2018' noteer ik in een mentale nota aan mezelf. Ik maak ook enkele foto's, ter herinnering aan mijn voornemen.

Introverte babbelkous

'Wat een babbelkous ben ik' bedacht ik toen ik in m'n eentje, in stilte, ging wandelen langs de prachtige Damse vaart en mijn eigen innerlijke dialogen aanhoorde. De term 'introvert' alle eer aandoend, voer ik de hele tijd hele gesprekken met mezelf. Soms over mezelf, soms over andere mensen of dingen die me aanbelangen. Die innerlijke gesprekken - of gedachten - als 'derde' aanschouwen, zonder oordeel, alsof je aan de rand van een autosnelweg naar een stroom auto's staat te kijken, is een waardevolle tip die we van Isis kregen tijdens één van haar lezingen over mediteren. Het is een fijne manier om dat wilde paard dat ons brein soms is niet oordelend tot bedaren te krijgen. Het mag er allemaal zijn: gevoelens en gedachten.

In stilte eten = be(wus)ter eten

We zijn echt sociale dieren merkte ik vooral op tijdens het eten. Spontaan zocht iedereen een plekje waarbij we niet tegenover elkaar aan tafel moesten zitten, eerder schuin, zodat je ogen een rustpunt vonden ergens in de ruimte voor je. Oogcontact nodigt immers uit tot praten en dat kon nu even niet. Je proeft je eten wel veel beter en geniet van elke hap die je tot je neemt wanneer je in stilte eet. De vegetarische maaltijden van de Stiltehoeve zijn overheerlijk en smaken altijd naar meer - meteen een pluim voor alle vrijwilligers in de keuken - en toch ben ik ervan overtuigd dat eten in stilte een heel makkelijke manier is om jezelf niet te over-eten. Het traditionele en helaas vaak dominant uitgesproken 'zwijg en eet' van vorige generaties krijgt een heel nieuwe dimensie.

Formeel meditatiewerk = belangrijk en ik kan het ook

Het formele werk met meditatie beviel mij prima. Dat was een meevaller want een half uur stilzitten en je gedachten waarnemen, er niet door meegenomen worden, vasthouden aan een ankerpunt - bijvoorbeeld je ademhaling - was ook voor mij een uitdaging. Althans, op voorhand, toen ik dat zo op papier las. 'Het lukt me wellicht niet, maar we zien wel wat het wordt' was de overtuiging waarmee ik eraan begon. Veel sneller dan verwacht luidde de gong het einde in van de meditatiesessie en keek ik met fierheid & dankbaarheid naar mijn 'prestatie'. Weer een overtuiging die ik mag bijstellen. Ik spreek - in stilte - met mezelf af dat ik wil proberen om hier een dagelijks ritueel van 10 minuten van te maken. En af en toe wat langer.

Stilte = vertraging = vrede = liefde = verbinding

Stilte werkt vertragend op beweging voor mij. Als ik vrede voel in mezelf, beweeg ik bewuster en in eerste instantie trager. Die vertraging zet zich door naar de mallemolen in mijn hoofd. De verbinding die je dankzij meditatie leert maken tussen gevoelens en gedachten, tussen hoofd en lichaam, voelt weldadig voor mijn hele lijf. Langzaamaan leerde ik om de rust alsnog te bewaren, ook als ik sneller, op 'normaal tempo' bewoog. Want daar gaat het mij natuurlijk om: ook in het dagelijks leven wil ik mijn toevlucht kunnen nemen tot de innerlijke vrede die ik hier kom bijtanken...zodat ik ze kan delen met anderen.

Dankbaar kijk ik nu terug...

Dankbaar kijk ik nu terug op een geslaagd weekend. Dankbaarheid voel ik jegens mezelf: dat ik ondertussen de kunst heb geleerd om mijn eigen balans tussen in-en ontspanning goed te bewaken, wars van anderen hun oordeel daarover. Want ook ik heb een veeleisende job en een rol in een gezin te vervullen, die rol vervul ik echter met veel meer aandacht, mededogen, mildheid en passie, als mijn eigen batterijen opgeladen zijn en ik vrede ervaar in mezelf.

Zelfs ik, die de context waarin ik mijn professionele activiteiten als Kantelaar beoefen, helemaal naar mijn hand heb gezet en inderdaad heel vaak in stilte werk op een inspirerende plek, heb nood aan extra, langere momenten van ont-laden die mij op-laden. Die gun ik mezelf van harte. Gelukkig heb ik een partner gekozen die weet hoe belangrijk het is om bewust in het leven te staan en mij - en zichzelf - daartoe alle ruimte geeft.

Dank aan de fijne deelnemers: jullie zijn topmadammen, dat heb ik - in volle stilte - mogen ervaren.

Dank aan begeleidster Isis die het talent bezit om thema's als stilte en meditatie heel luchtig, laagdrempelig en met een heel fijn gevoel voor humor toegankelijk te maken voor elk publiek. Geen wonder dat zij ook yogales geeft aan kinderen.

Dank aan iedereen die een project als de Stiltehoeve in het leven heeft geroepen en ervoor zorgt dat ze kan blijven bestaan: jullie doen bijzonder waarde(n)vol werk. Ze kunnen daar trouwens nog handjes gebruiken, check deze link voor meer informatie.

...en vooruit

Heb je zin gekregen om jezelf te trakteren op meer bewustzijn en stilte in je leven? Bekijk dan de sites van Mano Yoga of de Stiltehoeve, of ga op zoek naar een aanbod in jouw buurt. Ook op de site van Waerbeke vzw vind je veel inspiratie rond stilte.

Nu ik het artikel geschreven heb en van ZIJN-modus opnieuw in DOE-modus ben aan het raken, voel ik de behoefte om ook binnen Kantelpunt meer met het thema stilte te doen. Wil je daarvan op de hoogte gehouden worden, schrijf je dan hier in op mijn nieuwsbrief. Opmerkingen, vragen of bedenkingen bij dit document kan je hieronder neerpennen. Wil je deze informatie graag met anderen delen, gebruik dan de knoppen die je daartoe uitnodigen.

Zorg ondertussen goed voor jezelf: JIJ BENT ZELFZORG WAARD, wat anderen je daarover ook vertellen...

Stilte is geen kwestie van focussen op het niets maar van een opening creëren. Stilte ervaren betekent de deur openzetten naar een ruimte zonder emotionele rommel, waar je kunt stilstaan bij je gevoelens, gedachten, dromen en vragen.

Brené Brown in DE MOED VAN IMPERFECTIE

Photo: Kristina Flour @ Unsplash

 

Wil jij al 'ns proeven van kantelen?

Vraag dan hier de oefening 'In 4 stappen bewuster mijn levensenergie beheren' aan:

 

Jij vult je gegevens in,

Ik bezorg jou de oefening,

Jij zet je eerste kantelstapjes...

Je aanvraag is goed toegekomen, de tips zijn onderweg.

Share This

Delen?

Deel dit kantelverhaal met jouw vrienden of contacten.