Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

'Nu moet ik dus leren om gehaaid door het leven te gaan' hoor ik haar zeggen tijdens een netwerkevenement.

Zij, een prille freelancer met tonnen beroeps-en levenservaring. Uit noodzaak voor het zelfstandig statuut 'gekozen', wegens bedankt voor bewezen diensten na vele jaren dienst bij haar werkgever en nog veel meer onbeantwoorde sollicitaties.

'Wat maakt dat je dat zegt?' vraag ik haar.

Ervaring met tussenpartijen had haar dat geleerd. En dat ontslag lag ook nog op haar maag.

'De aanval' leek haar de beste verdediging. Om al die pijn niet te moeten voelen...

Ze was nochtans duidelijk niet van het gehaaide type.

'Wie zou jij zijn als je je niet gehaaid zou moeten opstellen?' zou ik haar willen vragen.

'Wie ben jij echt?' zou ik willen weten.

Maar omdat coachen op een netwerkevenement not done is, geef ik haar mijn visitekaartje.

En het advies dat je nooit iemand moet proberen worden die je niet bent. De strijd met 'echte haaien' win je immers niet als 'zeepaardje'.

Waarom zou je trouwens willen strijden?

Wat is er nu mooier dan een zeepaardje?

Foto: David Clode @ unsplash

Wil jij graag jouw buitengewone zelf ontdekken?

5 + 7 =

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

ZIJ: 'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden en ik niet. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om met haar CV in haar handtas rond te gaan kijken in de zaak waar ze een medewerker zochten. Zonder op voorhand te bellen of te mailen dat ze kwam.

Zij ging op mijn aanraden eerst 'voelen' of ze zichzelf daar zag werken. Toen het goed voelde, gaf ze haar CV af met de vraag haar kandidatuur in overweging te willen nemen 'omdat dit echt is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector'.

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar vastlegde. Groot was haar verbazing toen ze wat later gebeld werd met een voorstel!

ZIJ: "Dit liep zo anders dan ik had verwacht. Moeiteloos bijna...Op die ene grote stap na dan, nl mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen las ik weer twijfel in haar blik...

ZIJ: 'Verdien ik dit wel, ben ik goed genoeg?'

Die vraag lees ik wel vaker in de blik van klanten. En dan vertel ik hen: 'ja, dat verdien jij en ik zal je helpen inzien waarom...'

Kan jij ook een duwtje in de juiste richting gebruiken? Laat het me weten:

3 + 10 =

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Boos op zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Boos op zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon. Business coaching of zo, of marketingadvies?


Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen!

Je kan het vervangen door gedrag waar jij - en anderen ook - wel blij van worden.

Zo kan je kantelen naar een leven waarin je zingeving, voldoening + waardering ervaart.

En die marketing dan? Die volgt daarna wel... Eerst de weg naar binnen. Dan de weg naar buiten!

Foto: Steve Halama @ unsplash

Genoeg frustratie gehad? Wil je kantelen naar een andere mindset?

14 + 4 =

Traagheid herbergt veel talenten

Traagheid herbergt veel talenten

Ik heb een paar tips voor jou wanneer jij als feedback krijgt dat je te traag werkt...

Bedank de ander voor de feedback. Ga dus niet in de verdediging. Vraag wat de goede bedoeling van de ander is om jou die feedback te geven met deze woorden: "dank je voor de feedback, wat maakt dat je dit met mij deelt?"

Wellicht is de ander bezorgd over een gebrek aan tijd. Nodig hem of haar uit om die bezorgdheid uit te spreken, eerder dan het oordeel dat hij of zij zonet heeft uitgesproken over jou. Doe dit zelf op niet-oordelende wijze, bijvoorbeeld als volgt:

Ik hoor je zeggen dat ik traag ben
te traag...
Ik erken dat ik iemand ben die zorgsaam is
met veel oog voor detail
Diepgang is voor mij belangrijk:
ik wil doorgronden en begrijpen
Ik blink uit in 'in het moment' leven
met volledige aandacht aanwezig, hier en nu
Ik vind het fijn om het verschil te maken
om impact te hebben, net als jij
dat doe ik door kwaliteit af te leveren
en daarvoor neem ik alle tijd
Wat moet er gebeuren opdat ik die tijd mag nemen
en jij je bezorgdheid over een gebrek aan tijd kan loslaten?

Ontvang vanuit verwondering het antwoord. Ook als het antwoord stilte is. Want soms hebben gejaagde mensen heel erg nood aan datgene wat jij in overvloed hebt: tijd.

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto door John Forson op Unsplash


Ja, ik werk graag aan mijn zelfvertrouwen!

Contacteer mij vrijblijvend, ik vul hieronder mijn gegevens in:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren.
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Vul hier jouw vraag + voorkeurmoment om gebeld te worden in, klik dan op 'verstuur mijn vraag'
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Het oordeel

Voor mijn persoonlijke en heel bewuste levensloopkeuze om - als vrouw - geen kinderen op de wereld te willen zetten, heb ik mij tot mijn 40e mogen verantwoorden. Tegenover mannen en vrouwen, jong en oud, bekenden en onbekenden. 
 
Terwijl ik zelf geen waarde-oordeel uitsprak over wie wél voor kinderen koos, werd ervan uitgegaan dat mijn keuze om zelf geen moeder te willen zijn een oordeel was over de geneugten van het moederschap. De keuze 'pro moederschap' - die in één moeite ook als 'pro kinderen' en dus 'pro-mensheid' geldt - moest blijkbaar verdedigd worden en de mijne uitgedaagd. Simpel gezegd: ik moest overtuigd worden van mijn ongelijk.
 
Mensen wilden mij behoeden voor de impact van mijn - in hun ogen afwijkende - keuze:
  • 'daar ga je spijt van krijgen' stond nr 1 op stip van de oordelen
  • gevolgd door de retorische vraag 'is dat niet heel egoïstisch?'
Mijn keuze appelleerde blijkbaar aan een overtuiging die heel diep geworteld zit: als je biologisch leven KAN schenken , moet je dat ook doen. Je bent vrouw, je bent daarvoor geprogrammeerd!
 
Ondertussen weet ik dat mensen vooral hun eigen angsten, onzekerheden en niet vervulde behoeften onder woorden brengen via hun oordelen, maar dat wist ik toen nog niet. Dat zorgde geregeld voor pittige debatten waarna ik achterbleef met het gevoel dat ik iemand gekwetst had door een keuze te maken om iets NIET te doen. Terwijl - in mijn optiek - mijn keuze er net toe bijdraagt dat kinderen - van mensen die daar wel voor kiezen - het beter hebben! Er zijn namelijk teveel mensen op de wereld. Het onbegrip tegenover mijn keuze voelde niet goed. Biologisch nam ik de afwijkende keuze, maar een mens kan en mag verder denken, voelen en handelen dan puur biologisch vond ik.
 
Dit gegeven heeft mij nooit aan het twijfelen gebracht over mijn keuze, integendeel. Toch kan ik me voorstellen dat sommige mensen wél bezwijken onder de maatschappelijke druk. Vandaar dit blogartikel. 
 

De bewustwording

Sinds ik als levensloopbaanbegeleider werk, ontmoet ik immers geregeld vrouwen - én mannen - die de keuze voor ouderschap heel bewust willen maken en ermee worstelen, in verschillende richtingen.
 
Die worsteling ontstaat onder druk van de verhalen die wij elkaar vertellen waarin 'vrouwelijkheid en moederschap' of 'verantwoordelijkheid en ouderschap' gekoppeld worden aan elkaar. Of over hoe 'gelukkig of succesvol zijn in het leven' gedefinieerd wordt.

Woorden en beelden creëren werelden: we zijn ons daar (te) weinig van bewust:

  • Hoe tekent een klein kind een gezin?
  • Welk beeld komt er in jou op als je denkt aan een zorgende man?
  • Hoe reageren we wanneer iemand uitspreekt dat kinderen ettertjes kunnen zijn?
  • Hoeveel mensen zitten er in de reclame voor een gezinswagen?
  • Wat vinden we van een vrouw die niet thuis blijft van werk als haar kinderen ziek zijn?
  • Hoe reageer je als iemand jou als antwoord 'neen' geeft op de vraag: 'en jij, heb jij kinderen?' Hoe snel voel je dan medelijden of ongemak omdat je misschien een gevoelige snaar raakte?

Wat meer nuance in de verhalen die wij elkaar vertellen, is dus welkom

Minder oordelend staan tegenover 'de andere keuze' helpt ook: 

De keuze van een ander hoeft die van jou niet te bepalen
Jij hoeft je dus niet bedreigd te voelen door een afwijkende keuze van de ander
Word je bewust van de waarden die maken dat jij - en de ander - een bepaalde keuze verkiezen
Bevraag jezelf: door welke verhalen, overtuigingen en meningen is mijn waardenkader ontstaan en voelt dat goed voor mij?
Is het met andere woorden echt MIJN waardenkader - i.p.v. dat van mijn ouders, vrienden etc -  en past het bij hoe ik in het leven wil staan?

Patriarchale maatschappij?

In haar TED-talk verduidelijkt Christen op welke wijze er geoordeeld wordt door anderen - hier in het bijzonder door mannelijke artsen - over vrouwen die bewuste keuzes willen maken rond ALLE aspecten in hun leven, ook over het moederschap.
 
Fijne eye-opener. Voor mannen én vrouwen!
 

Kantelen die handel!

Levensloopbaanvragen zijn er om gesteld & onderzocht te worden, eerder dan veroordeeld te worden. Ik hoop dat jij de moed hebt om voor jou relevante keuzes te maken in je leven, los van het oordeel van anderen.

Kom je er in je eentje niet uit, praat er dan over met anderen. Vrienden of familie indien het kan of een professional. Die worden verondersteld niet te oordelen...

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto: Sebastian Staines @ Unsplash

A-typische vragen over solliciteren en hun antwoorden

A-typische vragen over solliciteren en hun antwoorden

Solliciteren: een spannend proces waarmee we niet zo vaak geconfronteerd worden in ons leven en waar nochtans veel kan van afhangen. Enkele a-typische vragen die ik als levensloopbaanbegeleider regelmatig krijg en mijn antwoorden op die vragen lees je hier.

  • Zit jij zelf met andere vragen? Stel ze me gerust via commentaren op dit artikel, of contacteer me rechtstreeks.
  • Ben je het niet eens met mijn antwoorden? Laat het me dan zeker weten via de commentaren hieronder: ik sta graag open voor dialoog & andere visies.

Hoe zit dat eigenlijk met al die partijen in een sollicitatieproces?

Sollicitatieprocessen duren soms lang en zijn niet altijd even transparant: bepaald frustrerend als je zit te wachten op een antwoord en amper weet van wie je dat ooit gaat krijgen.

Even back to basic:

Waarover gaat solliciteren eigenlijk?

Solliciteren is het proces waarbij 2 evenwaardige partijen aftoetsen of er een match is tussen de vraag en het aanbod die ze allebei hebben. De kandidaat heeft een vraag - h/zij zoekt een plek of opportuniteit waarin hij z'n/haar talent kan tonen en rekent op een beloning, een vorm van erkenning die tegenover de inzet van dat talent staat - en een aanbod: zijn/haar talent en tijd. De opdrachtgever heeft ook een vraag - z/hij zoekt naar het juiste talent om haar/zijn behoefte in te vullen, haar/zijn 'pijn' weg te nemen - en een aanbod: een vorm van erkenning tegenover dat talent en die aangeboden tijd.

Laat het idee los dat een sollicitant enkel een vraag heeft en een opdrachtgever enkel een aanbod: de twee partijen hebben zowel een vraag als een aanbod, het gesprek gaat over de mogelijke match tussen die vier aspecten

Gelijkwaardigheid is de sleutel van elke goede dialoog

Aangezien 2 partijen zowel een vraag als een aanbod hebben, kan je vertrekken vanuit gelijkwaardigheid. Het gesprek gaat over het uitzoeken of er een match is. Heb jij niet dat gevoel van gelijkwaardigheid - hetzij als kandidaat, hetzij als opdrachtgever - tijdens een sollicitatiegesprek, dan kan je je vragen stellen bij de professionaliteit - of het ego - van de persoon aan de andere kant van tafel. Of dat van jezelf.


Wie verdedigt die derde partij nu eigenlijk echt?

Soms is er nog andere partij in het spel, een tussenpersoon, bijvoorbeeld een interimkantoor, een wervings-of selectiekantoor, een assessor of een headhunter. Er wil nog wel eens onduidelijkheid bestaan over wie die tussenpersoon nu eigenlijk dient, want eigenlijk hebben tussenpersonen 2 klanten, nl de opdrachtgever én de kandidaat. Sommige tussenpersonen doen heel erg hun best om de 2 partijen ervan te overtuigen dat zij vooral in hun belang werken.

Maar welke belangen verdedigt zo'n tussenpersoon dan finaal het hardst? Wel, het helpt om je de vraag te stellen: wie betaalt de diensten van de tussenpersoon?

Er is een spreekwoord dat zegt 'wiens brood men eet, diens woord men spreekt'...

Uitzonderingen bevestigen overigens de regel. Ik ken tussenpersonen die heel ver gaan in het verdedigen van kandidaten tegenover hun opdrachtgever en vervolgens door hun eigen overste teruggefloten worden omdat commerciële belangen finaal primeren en men de opdrachtgever niet wil verliezen. Heel frustrerend voor die tussenpersonen én voor hun kandidaten.

Ben jij op zoek naar iemand die vooral jouw belangen als kandidaat in het achterhoofd houdt, dan heb je meer baat bij een externe en individuele loopbaancoach die door jou betaald wordt. Die zal je echter zelden rechtstreeks naar een job toeleiden, dat is niet de verantwoordelijkheid van een loopbaancoach.

Het is dus verstandig om de verschillende spelers in wervings-en selectieland op de juiste manier in te schatten - bevraag hun rol als het je niet duidelijk is - en bij elke partij de juiste verwachting neer te leggen.


Hoe vind ik tijd om te solliciteren terwijl ik voltijds werk?

3 kernwoorden - anticipeer, plan en automatiseer - in 6 punten

1. Zorg dat je weet wat JIJ wil, dat je helder hebt waarnaar je op zoek bent. Raadpleeg een loopbaancoach als je het nog niet weet. In alle richtingen tegelijk schieten, is altijd mis. Hou rekening met het gegeven dat onze Vlaamse overheid externe en individuele loopbaancoachingstrajecten sponsort - een traject met een waarde van €1100 kost jou als burger slechts €80, de overheid past de rest bij - als je nog verbonden bent door een arbeidsovereenkomst of als je zelfstandige bent, maar dit NIET doet als je werkloos bent. Als werkloze wordt je verondersteld volledig zelf je extern coachingstraject te financieren, als je dit wenst naast de reguliere begeleiding die VDAB zelf aanbiedt, al dan niet aangevuld met outplacement. Nadenken over je levensloopbaan onder externe, individuele, professionele begeleiding doe je dus best als het je professioneel voor de wind gaat: anticipeer.

2. Zet alle media die je tot je beschikking hebt in om je doel te bereiken. LinkedIn uiteraard - voor zover het publiek bekend mag worden dat jij klaar bent voor een nieuwe uitdaging - maar ook andere kanalen zoals Facebook, Instagram, You Tube,.... Sleutelen aan je LinkedIn-profiel doe je overigens best doorheen je hele carrière, liefst op momenten dat je NIET actief naar ander werk uitkijkt...Wanneer je je op je best voelt professioneel, is een goed moment om aan je LI-profiel te puzzelen: anticipeer.

3. Hoewel ik als Kantelaar het belang van een CV zwaar overschat vind, vragen veel opdrachtgevers er nog steeds naar. Dus moet je CV altijd in orde zijn: als dat nu niet zo is, begin dan daarmee. Denk er ook aan dat je een CV soms in een andere taal nodig hebt. Werk ook daar best aan als je NIET actief op zoek bent naar werk, anticipeer: je zal er jezelf heel dankbaar om zijn als je morgen onverwachts zonder werk valt.

4. Spreek met jezelf af hoe belangrijk het voor jou is om een nieuwe uitdaging te vinden. Geef er een cijfer aan. Hoe hoger dat cijfer, hoe meer tijd je zal willen en kunnen vrijmaken om hier aandacht aan te geven... Plan die tijd in. En onthoud: een doel zonder planning blijft een droom. 1 uur per dag uittrekken op minstens 3 werkdagen, is echt geen overbodige luxe als je actief naar ander werk uitkijkt. De tijd die je anders voor je TV doorbrengt kan je daartoe misschien 'opofferen'? Tijdens het weekend kan je nog wat meer tijd hierin investeren. Pak je zoektocht wel gericht aan: zomaar wat surfen op jobsites, is niet productief; die bedrijven of organisaties contacteren waarvoor jij een soft spot hebt, ongeacht of ze daar iemand zoeken of niet, is dat wel.

5. Zet alle mensen in je netwerk in om je doel te bereiken, durf hulp vragen. Hoe meer mensen weten waar jij naar op zoek bent, hoe groter de kans dat die uitdaging op je pad komt. Onthoud dat de meeste vacante functies niet eens publiek worden bekend gemaakt: dat kost geld en bedrijven vertrouwen in de eerste plaats op hun eigen netwerk om nieuwe mensen aan te werven. Hulp durven vragen, is eigenlijk ook een vorm van automatiseren: je verhoogt er je efficiëntie mee.

6. Gebruik jobalerts: geef de parameters voor de job waarnaar je zoekt goed in op jobsites en laat zoekrobotten jou mails sturen op regelmatige basis. Snuister door die input en krijg op die manier een beter zicht op de arbeidsmarkt. Je leert zo ook op welke jobtitels je kan zoeken. Automatiseer dus.


Hoe ga ik ooit ander werken vinden met mijn lange opzegtermijn?

'Elk nadeel heb ze voordeel' wist Boskamp: het feit dat jij een lange opzegtermijn moet presteren, betekent dat je heel lang loyaal bent geweest aan een vorige opdrachtgever. Leg dat ook zo uit aan een mogelijke toekomstige opdrachtgever. Loyauteit is een mooie waarde.

Los daarvan: het is niet omdat wettelijk bepaald is dat jij lang moet presteren, dat de opdrachtgever die je wil verlaten zich altijd zal houden aan die vereiste. Je kan ook vrijgesteld worden van prestaties. In bepaalde functies zal men zelfs liever hebben dat je zo snel mogelijk vertrekt, eens bekend raakt dat je weg wil. Maak zaken bespreekbaar, onderhandel hierover met je vorige opdrachtgever. Een 'neen' heb je, een 'ja' kan je krijgen...

Anderzijds: maak geen beloftes tegenover de toekomstige opdrachtgever waarvan je niet zeker weet dat je ze gaat kunnen inlossen. Hou je ook netjes aan zaken waarmee je instemt bij een onderhandeling: er is een moment van onderhandelen, daarna hou je je woord. Het is een aanrader om met opgeheven hoofd en in goede verstandhouding afscheid te nemen van je voorgaande opdrachtgever: we leven in een kleine wereld, je komt elkaar mogelijk nog tegen. Een goede reputatie vergt een heel leven om op te bouwen, slechts 1 moment om ze om zeep te helpen.


Als een vacature niet helemaal duidelijk is voor mij, mag ik dan contact nemen met het bedrijf om uitleg te vragen, nog voor ik gesolliciteerd heb?

Dat mag zeker. Helaas zijn niet alle vacatures even volledig opgesteld. Bij onduidelijkheden mag jij zeker aangeven dat je vragen hebt, al formuleer je je vraag beter niet als een verwijt, maar als volgt:

Ik zag een interessante vacature waarop ik overweeg in te gaan, ik heb echter nog een paar bijkomende vragen. Wie is de meest aangewezen persoon om mijn vragen te beantwoorden en wanneer kan ik best met hem of haar contact opnemen?

Meteen heb je dan een aanspreekpunt binnen de organisatie - wat ook niet altijd duidelijk vermeld is - en kan je je kandidatuur persoonlijker adresseren. Het is een eerste gelegenheid om een goede indruk te maken, gebruik die gelegenheid goed. Zo kan je ook meteen peilen naar de sollicitatieprocedure, mocht die niet vermeld zijn.


Mag ik mijn voorbereiding meenemen naar het sollicitatiegesprek?

Natuurlijk. Hoe beter jij bent voorbereid - misschien geholpen door een loopbaancoach - hoe meer je aangeeft dat het jou ernst is met je kandidatuur. Je mag gerust bij het begin van een gesprek vragen of het OK is dat je je schrift of PC/tablet met voorbereidingen bij de hand mag houden tijdens het gesprek. Op het moment dat je wil spieken, vraag je nogmaals of het OK is dat je even spiekt. Vaak geeft het feit dat je die voorbereiding in de buurt hebt liggen heel veel mentale rust, daar heeft de andere kant van de tafel ook baat bij. HR professionals begrijpen heus wel dat je nerveus bent voor een sollicitatiegesprek. Mag het toch niet, dan heb je tenminste aangegeven dat je de moeite nam om je goed voor te bereiden...


Hoe bereid ik mij voor op de vraag hoeveel ik wil verdienen tijdens een sollicitatiegesprek?

Doe een benchmarkstudie - Salariskompas van Vacature en Jobat's Loonwijzer en sites als Loonwijzer.be zijn je vrienden; je loopbaancoach weet ook meer over salarissen, durf het te vragen!

Zorg ervoor dat je weet hoeveel jij nodig hebt om een fijn leven te kunnen leiden: ken je huishoudbudget door het bewust te beheren, best in samenspraak met je partner. Hou er rekening mee dat wanneer je je optimaal voelt, de nood aan troostaankopen afneemt en je veel minder behoefte hebt aan dure reizen maken, die vandaag misschien vooral een vlucht uit de realiteit zijn...

Toets af bij jezelf wat jij als een fijne, stimulerende waardering ervaart. Denk daarbij breder dan enkel loon:

  • opleidingsmogelijkheden
  • flexibele werkmogelijkheden (tijds-en/of plaatsonafhankelijk)
  • (gezond) bedrijfsrestaurant
  • kinderkribbe, was/strijkdienst, fitnessmogelijkheden

maar ook:

  • het mogen werken met state of the art materiaal, of de keuze hebben je eigen materiaal te mogen kiezen (Bring your own device)
  • in lichte, gezonde, mooi ingerichte gebouwen werken
  • met de fiets naar het werk kunnen gaan, of vlakbij openbaar vervoer zitten waardoor je files vermijdt
  • mogelijkheden om loopbaanonderbreking te nemen in functie van de fase in je leven
  • kansen krijgen om heel breed inzetbaar te zijn (zal eerder het geval zijn in een KMO)
  • kansen krijgen om je als expert te mogen profileren en een mentorrol op te mogen nemen (zal eerder het geval zijn in een grotere onderneming)

Zorg dus dat je voorbereid bent wanneer je de vraag krijgt. Maak je huiswerk. En maak dat huiswerk idealiter op een moment waarop je helemaal niet uitkijkt naar ander werk. Ga er vanuit dat je je altijd kan verbeteren. Teveel mensen blijven zitten omdat ze denken dat het toch niet beter zal worden en dat is heel jammer.


Mag ik zelf contact opnemen nadat ik mijn kandidatuur heb verstuurd en al een tijdje niets gehoord heb?

Ja, dat mag en ik raad aan om het telefonisch te doen. Formuleer je vraag altijd positief:

Op datum X verstuurde ik mijn kandidatuur voor vacature Y. Kan u - of iemand anders - mij bevestigen dat u mijn kandidatuur goed ontvangen hebt?

Als het antwoord daarop positief is, kan je beleefd doorvragen naar het vervolg van de procedure en wanneer men hoopt jou iets te laten weten. Weer een gelegenheid om je van je beste kant te tonen...


Ik ben niet weerhouden en kreeg naar mijn gevoel een standaard antwoord. Hoe ga ik daarmee om?

Als jij graag wil leren uit de ervaring, kan je dat ook zo aangeven. Je kan kiezen om te bellen of te mailen. Volgende formulering is OK:

Ik solliciteerde voor functie X en kreeg het antwoord niet voor de functie weerhouden te zijn. Dat spijt me zeer, ik respecteer uw beslissing, ik wil nu vooral graag leren uit deze ervaring. Kan u mij specifiekere feedback geven over de reden waarom u mij niet weerhouden hebt, of mij tips geven hoe ik mij bij een volgende gelegenheid beter kan voorbereiden? Dat zou mij ontzettend helpen.

Het zijn van die momenten waarop je heel veel leert over hoe belangrijk mensen het imago van hun organisatie vinden en hoe professioneel ze zijn in hun vak. Wie zich er als HR professional van bewust is dat elke sollicitant ook een potentiële klant of andere stakeholder is, zal je een eerlijk antwoord geven, of je doorverwijzen naar iemand die daar beter voor geplaatst is. Wie corporate branding of zijn eigen vakmanschap minder belangrijk vindt, of wie het moeilijk vindt zijn verantwoordelijkheid in dit proces op te nemen, zal je met een kluitje in het riet wandelen sturen.

Wees in dat laatste geval vooral blij dat jij niet weerhouden bent...


Mag ik vernoemen dat ik ooit / recent een burn-out had?

Hoe dacht je anders die leegte in je CV te verklaren? Zou je een jaar dat je op wereldreis ging verzwijgen?

Kijk, enkel bevlogen en betrokken mensen branden vroegtijdig op. Je hoeft je burn-out niet meteen als een statussymbool te gaan beschouwen maar je hoeft je er ook niet voor te schamen. Als Kantelaar ben ik fan van eerlijke, open en transparante communicatie. Als je elkaar in de snuffelfase al niet in vertrouwen neemt, belooft dat weinig goeds voor daarna...

Een opdrachtgever die zich zorgen maakt over jouw gezondheid heeft natuurlijk het recht die bezorgdheid uit te spreken. Net zoals jij het recht hebt om aan te geven wat jij allemaal gedaan hebt om recht te krabbelen uit die periode, wat je eruit geleerd hebt over jezelf, de aanleidingen en de toekomst, op vlak van grenzen aangeven en bewaken. Een meerderheid van mensen zegt na een burn-out ontzettend veel wijzer in het leven te staan: daar kan je als opdrachtgever alleen maar blij om zijn.

Blijkt die periode uit je leven - of gelijk welke andere onderbreking door ziekte of sabattijd - een brug te ver voor de opdrachtgever en is h/zij niet in staat jou zijn of haar vertrouwen te schenken, dan is dit een goed moment om daar achter te komen, toch?


Zit jij zelf met een andere nijpende vraag? Stel ze me via de commentaren hieronder, of dien hier je kantelvraag in alle discretie in. Ik beantwoord ze graag persoonlijk.