Persoonlijk kantelen

Persoonlijk kantelen

'Kantelen die handel!' is al jaren de slagzin waarmee ik uitdrukking geef aan de boosheid en onmacht ik ervaar. Misschien herken jij mijn frustraties wel:

  • nutteloze zaken die buitenproportionele media-aandacht krijgen en mensen tot 'buzy fools' degraderen
  • bullshitjobs en beleidsmakers die fier zijn dat ze mensen in die richting duwen
  • tijdverlies, zoveel tijdverlies door processen die inefficiënt verlopen
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen
  • vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties
  • onevenwicht in de wereld op gigantisch veel fronten
  • onrecht: jegens kwetsbare levende wezens, de natuur, onze planeet
  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim: veel teveel 'versus', veel te weinig verbinding
  • menselijk en dierlijk leed dat zo makkelijk kan voorkomen worden
  • mensen die elkaar het leven zuur maken, binnen vriendschappen, families, arbeidscontexten
  • mijn eigen onmacht om met dat onrecht om te gaan

Het deed me zo rond mijn 40e tot volgende vaststelling komen:

 

https://www.kantel.be/2020/01/kantelen-die-handel/

 


Kantelen die handel

Ik deed ontzettend mijn best om het anders aan te pakken, maar alle pogingen die ik als HR manager, als organisatie-adviseur en zelfs als startend zelfstandige ondernam om die 'handel te kantelen' ten spijt, bleef ik achter met het knagende gevoel dat ik te weinig impact had op wat er gebeurde in de wereld.

Met als resultaat dat ik vaak boos door het leven holde. Verdrietig ook en bang. De levensfase rond je 40e heet niet voor niets 'midlifecrisis' zeker?

Het kostte me nog eens 10 jaar - en veel grijze haren - om tot volgend besef te komen:

 

https://www.kantel.be/2020/01/lessen-in-levenskunst/

 

In plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen vanuit een 'kantelen die handel'-insteek, duwde ik op de STOP-knop en keerde ik mijn blik naar binnen.

Hollen maakte plaats voor langzaam wandelen. Vluchten maakte plaats voor introspectie en doorvoelen. Zaken waarvan ik nochtans dacht dat ze onhaalbaar zouden zijn voor mij, wegens niet passend bij de aard van het bezige beestje. Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen en beter luisteren de heilige graal te liggen voor mij.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me wellicht gebracht hadden tot waar ik stond op professioneel vlak en waarover ik best fier was, maar die me er ook van weerhielden om verder te kunnen groeien, als mens.

Langzaamaan kantelde er iets: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog alerter en kritischer én tegelijkertijd ook veel milder. Kortom: bewuster. Daadkracht werd zijnskracht.


Welk verhaal vertel jij jezelf?

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten dankzij zelfinzicht en heel veel lessen in levenskunst langzaam plaats voor mildheid en mededogen. Eerst jegens mezelf. Vervolgens tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal omdat ik ontdekte dat mijn eigen gedachten en overtuigingen me stevig belemmerden om alles uit het leven te halen! Ik moest dus aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde. Want die verhalen kleurden mijn kijk op de wereld ontzettend.

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe.

En ik heb gelukkig ontzettend veel impact op hoe IK omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en het andere. Mijn gedachten, bepaal ik helemaal zelf. Ik doe aan breinhygiëne, net zoals ik aan mondhygiëne doe.

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten, gevoelens en gedrag ontneem ik bovendien de anderen - of het andere - de macht over mijn welbevinden.

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand die ik niet wil zijn! Ik kan andere keuzes maken:

  • Waarom zou ik mezelf beperken tot een louter economische factor, een kostenpost voor de maatschappij?
  • Waarom zou ik het leven reduceren tot een economisch gegeven?

Die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken. Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke glimlach die ik iemand wel of niet schenk, elke euro die ik al dan niet spendeer. Dat geeft pas een gevoel van macht!


Leven vanuit verwondering

https://www.kantel.be/2020/01/kantelen-die-handel/Vandaag sta ik daardoor helemaal anders in het leven en ervaar ik 'leven' veel bewuster. De vragen die ik mezelf voortdurend stel, zijn deze:

  1. Wat gebeurt er, hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?
  5. Hoe is het voor de andere(n) en zijn/haar behoeften? Daarbij ook rekening houdend met de noden van onze planeet.
  6. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat alle behoeften voldaan kunnen worden, zonder schade te berokkenen?

En reken maar dat ik antwoorden vind op die vraag!

Ik ben trouwens niet de enige die dat doet: er gebeuren ontzettend veel prachtige dingen in de wereld, als je maar bereid bent om te kijken en je het juk van cynisme en sarcasme achter je durft te laten.

Volgende vaststelling was een leuke bonus voor het aspect 'controlefreak' dat ook deel uitmaakt van mijn persoonlijkheid:

Te weten dat ik altijd controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt me om de controle over de anderen - of het andere - los te kunnen laten. Daar heb ik namelijk toch geen enkele vat op. Net zomin als ik controle heb over wat anderen van mij denken overigens.

Vaker vanuit verwondering kijken naar het leven, naar de wereld en ontdekken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust. Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie. Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'


Kantelen mijn wandel?

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren! Je kan vanuit acceptatie je leven willen verbeteren, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie, dat kan elke elektricien je uitleggen.

Het is mijn intentie om de rest van mijn leven eerder 'de wetende' in plaats van 'de rechter' te zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. En ik merk héél vaak verbetermogelijkheden op! Maar in plaats van te reageren op het slechte functioneren, zie ik vandaag de misvatting. En ik zie er tegelijkertijd doorheen. Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

There is a crack in everything: that's where the light shines through...


Wij zien de wereld niet zoals ze is, maar wel zoals WIJ zijn

  • Voed ik oorlog in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen => kantelen die handel!
  • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen => kantelen mijn wandel...

Of nog:

Zo binnen, zo buiten.

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

De bril waardoor ik naar de wereld kijk, de verhalen die ik mezelf vertel over wat er gebeurt, bepalen hoe ik de wereld zie. Als je dat principe begrijpt, dan verkies je toch om die donkere bril - de oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten?

Dé grootste lifechanger voor mij persoonlijk was toch wel dit inzicht: MIJN 'kijk op de wereld' bepaalt ook hoe de wereld naar mij kijkt, hoe de ander zich tot mij verhoudt. Toen andere bewuste mensen me dat vroeger vertelden, kon ik dat rationeel niet bevatten, laat staan geloven. Vandaag weet ik dat je het moet ERVAREN alvorens het te kunnen geloven.

En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel tot een 'nearly 50' lijfspreuk #kantelenmijnwandel. Stevig gekanteld toch wel...


Ook zin om te kantelen?

www.kantel.be

Ilse Schorrewegen - Kantelaar & Levenskunstenaar

Ik zou liegen als ik zou schrijven dat mijn kantelproces altijd even makkelijk verliep, of dat het snel ging. Als je aan het kantelen gaat, kantelt er in je omgeving namelijk vanalles mee. Of niet. En dan leer je loslaten.

Ik kreeg frequent de vraag: hoe doe je dat, vrede voeden i.p.v oorlog, bevlogen je betrokkenheid tonen, zonder destructieve woede en zonder er zelf bij op te branden? En dat liefst ZONDER een egoïstische navelstaarder of zweefteef te worden 😉

Wel, dat was en is nog steeds een hele uitdaging. Bovendien claim ik niet er helemaal mee klaar te zijn. Dat hoeft ook niet want het proces = kantelen en je krijgt er de rest van je leven de tijd voor.

Maar gelukkig heb ik mijn eigen proces goed gedocumenteerd en aangevuld met waardevolle elementen uit de filosofie, psychologie, Oosterse en Westerse levenskunst. Op basis van al die input én mijn ervaring als kantelaar / levensloopbaancoach werkte ik hele mooi KANTEL!-coachingstrajecten uit die ik met zoveel mogelijk mensen wil delen die zelf willen kantelen. Want ik ben ervan overtuigd dat kantelen makkelijker wordt met een goede gids - een kantelaar - aan je zijde.

Vandaag zie ik zoveel mensen in mijn praktijk en erbuiten die onmacht ervaren - in hun privéleven, op hun werk én ten aanzien van wat er allemaal gebeurt de wereld - met gevoelens van boosheid, angst of verdriet als gevolg.

Dat kan anders én je kan zelf veel meer doen dan je denkt: kantelen die handel, kantelen jouw wandel!


Van 'kantelen die handel' naar 'kantelen mijn wandel

  • Ervaar jij zelf ook geregeld onmacht met gevoelens als boosheid, pijn en verdriet tot gevolg?
  • Ben je het beu dat vooral je geliefden de dupe worden van jouw innerlijk gevecht?
  • Besef jij maar al te goed dat je gezondheid lijdt onder jouw onmacht?
  • Zou je graag over handvaten beschikken om anders om te leren gaan met die onmacht?
  • Raakt mijn verhaal jou?

Laten we dan beginnen met VERBINDEN met elkaar. Vul het formulier in met de kanteluitdaging die jij ervaart in je werk of je leven, ik contacteer jou dan vrijblijvend om verder af te stemmen...

  • Vul hier het mailadres in waarop Kantelpunt jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

  • Die periode dat je zit te wachten op een antwoord van het bedrijf dat jouw droomjob in de aanbieding heeft...
  • De tijd 'in between jobs' waarin je blij bent dat er zoiets bestaat als een werkloosheidsuitkering in België, maar je kapot gaat van schaamte telkens je je buurman ziet vertrekken naar het werk en jij opnieuw een dag thuis blijft...
  • De maanden - voor sommigen jaren - dat je lichaam niet meer in staat is om te werken, ook al wil het bovenste deel van je lichaam dat zo graag anders...

Die periodes van 'op de bank zitten', die voelen zo verdomd moeilijk.


Weinig begrip

In tegenstelling tot de topsport - waarin iedereen erkent dat 'op de bank zitten' geen fijne tijd is - kan je in de rest van onze maatschappij op bijzonder weinig begrip rekenen als je je in deze situatie bevindt. Het maakt daarbij niet eens uit of het jouw bewuste keuze was, of je gedwongen werd door externe omstandigheden.

In het begin zijn er nog sympathiebetuigingen, maar van zodra het langer duurt dan gepland - voor zover je zoiets kan plannen - begint er al snel iets als onbegrip te sluipen in de commentaren: 'ben jij nu nog niet terug aan de slag?'

Echt wat onze eigen innerlijke criticus op dat moment nodig heeft!

Als levensloopbaanbegeleider zie ik mijn klanten geregeld worstelen met dit gegeven: je voelt je buitengesloten uit de wereld waar je tot voor kort wel nog actief deel van uitmaakte, terwijl je je net verbonden wil voelen. Met die anderen én met jezelf.

Het is helaas zo dat de angst om in deze fase terecht te komen veel mensen langer dan goed voor hen is vast doet houden aan een bepaalde baan of context die nochtans toxisch voor hen is wegens té uitdagend, of net niet uitdagend genoeg.

Het vraagt heel wat MOED om bewust uit gelijk welke kooi te stappen, of het nu een blikken of een briljanten kooi is...


Kantelen die handel!

Daarom bezorg ik je tips om de leegte in te vullen die je voelt als jij je - om wat voor reden ook - tijdelijk afgesloten voelt van 'de werkende wereld':

  • Aanvaard deze tijdelijke break in je beroepsactief leven, in plaats van jezelf ertegen te verzetten: wat je accepteert, transformeert
  • Denk het om: nu heb je wél tijd, een nog schaarser goed dan geld! Als je twijfelt aan de juistheid van die uitspraak, loop 'ns binnen in een ziekenhuis, of lees de overlijdensberichten in de krant
  • Gebruik je tijd om dingen te doen waar je binnen afzienbare tijd opnieuw niet meer aan toe komt en waar je voorheen zo naar snakte
  • Vertraag: ga lange wandelingen maken in de natuur, neem vaker je fiets; als je geen firmawagen meer hebt, zal je dat sowieso moeten doen, dus maak van de nood een deugd...
  • Ga lummelen: laat verveling toe en word vanuit die verveling opnieuw creatief
  • Ruim je huis eens écht op, verwijder balast uit je huis én je hoofd
  • Ga boeken lezen in de leeszaal van een bibliotheek: probeer een keer gedichten te lezen of boeken of tijdschriften over onderwerpen die je anders nooit bekijkt; leer opnieuw vanuit verwondering te kijken naar de wereld
  • Ga overdag naar de bioscoop
  • Pik een museum of 3 mee, liefst telkens in een andere stad en gebruik het openbaar vervoer of je fiets om daar te geraken; voel je bezoeker van je eigen land en kijk als toerist naar steden in je eigen land
  • Herneem een oude hobby, of ga iets bijleren dat je al lang wil leren
  • Ga lekkere taart eten in een sjieke tearoom of ga overdag rustig lunchen op restaurant. Genieten van het leven is toegestaan, wat je innerlijke criticus je daarover ook vertelt
  • Sport overdag, beweeg!
  • Bekijk een hele TV-serie in één keer
  • Maak 'n gedrukt foto-album van al die foto's op je smartphone of PC
  • Neem de trein naar een stad die je niet kent en ga daar zomaar wat verdwalen, gewapend met een klein schriftje of je smartphone om onverwachte 'invallen' te noteren
  • Kook gezonde maaltijden en tafel opnieuw gezellig thuis, in plaats van 'op een drafje'
  • Zoek je kinderen - of je ouders - 'ns onverwachts op
  • Zorg goed voor jezelf: dat is jouw verantwoordelijkheid ten aanzien van de maatschappij op het moment dat je even niet beroepsactief bent op een moment dat je dat wel zou kunnen zijn. Door goed voor jezelf te zorgen, zal je sneller en duurzamer opnieuw kunnen deelnemen, op een wijze die beter bij jou past. Daar wordt iedereen beter van!
  • Leer op een andere manier omgaan met de kritiek die je krijgt, van jezelf of je omgeving; een goede coach, psycholoog of therapeut helpt je daarbij.

Kortom: leef bewust in het hier en nu en savoureer de tijd die je in je schoot geworpen krijgt, in plaats van ertegen te vechten.

Foto Danielle Macinnes @ Unsplash

Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

'Nu moet ik dus leren om gehaaid door het leven te gaan' hoor ik haar zeggen tijdens een netwerkevenement.

Zij, een prille freelancer met tonnen beroeps-en levenservaring. Uit noodzaak voor het zelfstandig statuut 'gekozen', wegens bedankt voor bewezen diensten na vele jaren dienst bij haar werkgever en nog veel meer onbeantwoorde sollicitaties.

'Wat maakt dat je dat zegt?' vraag ik haar.

Ervaring met tussenpartijen had haar dat geleerd. En dat ontslag lag ook nog op haar maag.

'De aanval' leek haar de beste verdediging. Om al die pijn niet te moeten voelen...

Ze was nochtans duidelijk niet van het gehaaide type.

'Wie zou jij zijn als je je niet gehaaid zou moeten opstellen?' zou ik haar willen vragen.

'Wie ben jij echt?' zou ik willen weten.

Maar omdat coachen op een netwerkevenement not done is, geef ik haar mijn visitekaartje.

En het advies dat je nooit iemand moet proberen worden die je niet bent. De strijd met 'echte haaien' win je immers niet als 'zeepaardje'.

Waarom zou je trouwens willen strijden?

Wat is er nu mooier dan een zeepaardje?

Foto: David Clode @ unsplash

Wil jij graag jouw buitengewone zelf ontdekken?

3 + 6 =

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

ZIJ: 'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden en ik niet. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om met haar CV in haar handtas rond te gaan kijken in de zaak waar ze een medewerker zochten. Zonder op voorhand te bellen of te mailen dat ze kwam.

Zij ging op mijn aanraden eerst 'voelen' of ze zichzelf daar zag werken. Toen het goed voelde, gaf ze haar CV af met de vraag haar kandidatuur in overweging te willen nemen 'omdat dit echt is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector'.

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar vastlegde. Groot was haar verbazing toen ze wat later gebeld werd met een voorstel!

ZIJ: "Dit liep zo anders dan ik had verwacht. Moeiteloos bijna...Op die ene grote stap na dan, nl mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen las ik weer twijfel in haar blik...

ZIJ: 'Verdien ik dit wel, ben ik goed genoeg?'

Die vraag lees ik wel vaker in de blik van klanten. En dan vertel ik hen: 'ja, dat verdien jij en ik zal je helpen inzien waarom...'

Kan jij ook een duwtje in de juiste richting gebruiken? Laat het me weten:

4 + 5 =

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Boos op zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Boos op zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon. Business coaching of zo, of marketingadvies?


Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen!

Je kan het vervangen door gedrag waar jij - en anderen ook - wel blij van worden.

Zo kan je kantelen naar een leven waarin je zingeving, voldoening + waardering ervaart.

En die marketing dan? Die volgt daarna wel... Eerst de weg naar binnen. Dan de weg naar buiten!

Foto: Steve Halama @ unsplash

Genoeg frustratie gehad? Wil je kantelen naar een andere mindset?

15 + 8 =

Traagheid herbergt veel talenten

Traagheid herbergt veel talenten

Ik heb een paar tips voor jou wanneer jij als feedback krijgt dat je te traag werkt...

Bedank de ander voor de feedback. Ga dus niet in de verdediging. Vraag wat de goede bedoeling van de ander is om jou die feedback te geven met deze woorden: "dank je voor de feedback, wat maakt dat je dit met mij deelt?"

Wellicht is de ander bezorgd over een gebrek aan tijd. Nodig hem of haar uit om die bezorgdheid uit te spreken, eerder dan het oordeel dat hij of zij zonet heeft uitgesproken over jou. Doe dit zelf op niet-oordelende wijze, bijvoorbeeld als volgt:

Ik hoor je zeggen dat ik traag ben
te traag...
Ik erken dat ik iemand ben die zorgsaam is
met veel oog voor detail
Diepgang is voor mij belangrijk:
ik wil doorgronden en begrijpen
Ik blink uit in 'in het moment' leven
met volledige aandacht aanwezig, hier en nu
Ik vind het fijn om het verschil te maken
om impact te hebben, net als jij
dat doe ik door kwaliteit af te leveren
en daarvoor neem ik alle tijd
Wat moet er gebeuren opdat ik die tijd mag nemen
en jij je bezorgdheid over een gebrek aan tijd kan loslaten?

Ontvang vanuit verwondering het antwoord. Ook als het antwoord stilte is. Want soms hebben gejaagde mensen heel erg nood aan datgene wat jij in overvloed hebt: tijd.

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto door John Forson op Unsplash


Ja, ik werk graag aan mijn zelfvertrouwen!

Contacteer mij vrijblijvend, ik vul hieronder mijn gegevens in:

  • Vul hier het mailadres in waarop Kantelpunt jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

www.kantel.be

Hallo, fijn dat je hier rondkijkt...

Wil jij graag gratis proeven van kantelen?

Vul hieronder je gegevens in, ik inspireer je graag,

zolang jij het waardevol vindt...

 

Ilse Schorrewegen

Kantelaar

De inspiratie is onderweg. Check je mailbox, ook je spamfolder...