In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

  • Die periode dat je zit te wachten op een antwoord van het bedrijf dat jouw droomjob in de aanbieding heeft...
  • De tijd 'in between jobs' waarin je blij bent dat er zoiets bestaat als een werkloosheidsuitkering in België, maar je kapot gaat van schaamte telkens je je buurman ziet vertrekken naar het werk en jij opnieuw een dag thuis blijft...
  • De maanden - voor sommigen jaren - dat je lichaam niet meer in staat is om te werken, ook al wil het bovenste deel van je lichaam dat zo graag anders...

Die periodes van 'op de bank zitten', die voelen zo verdomd moeilijk.


Weinig begrip

In tegenstelling tot de topsport - waarin iedereen erkent dat 'op de bank zitten' geen fijne tijd is - kan je in de rest van onze maatschappij op bijzonder weinig begrip rekenen als je je in deze situatie bevindt. Het maakt daarbij niet eens uit of het jouw bewuste keuze was, of je gedwongen werd door externe omstandigheden.

In het begin zijn er nog sympathiebetuigingen, maar van zodra het langer duurt dan gepland - voor zover je zoiets kan plannen - begint er al snel iets als onbegrip te sluipen in de commentaren: 'ben jij nu nog niet terug aan de slag?'

Echt wat onze eigen innerlijke criticus op dat moment nodig heeft!

Als levensloopbaanbegeleider zie ik mijn klanten geregeld worstelen met dit gegeven: je voelt je buitengesloten uit de wereld waar je tot voor kort wel nog actief deel van uitmaakte, terwijl je je net verbonden wil voelen. Met die anderen én met jezelf.

Het is helaas zo dat de angst om in deze fase terecht te komen veel mensen langer dan goed voor hen is vast doet houden aan een bepaalde baan of context die nochtans toxisch voor hen is wegens té uitdagend, of net niet uitdagend genoeg.

Het vraagt heel wat MOED om bewust uit gelijk welke kooi te stappen, of het nu een blikken of een briljanten kooi is...


Kantelen die handel!

Daarom bezorg ik je tips om de leegte in te vullen die je voelt als jij je - om wat voor reden ook - tijdelijk afgesloten voelt van 'de werkende wereld':

  • Aanvaard deze tijdelijke break in je beroepsactief leven, in plaats van jezelf ertegen te verzetten: wat je accepteert, transformeert
  • Denk het om: nu heb je wél tijd, een nog schaarser goed dan geld! Als je twijfelt aan de juistheid van die uitspraak, loop 'ns binnen in een ziekenhuis, of lees de overlijdensberichten in de krant
  • Gebruik je tijd om dingen te doen waar je binnen afzienbare tijd opnieuw niet meer aan toe komt en waar je voorheen zo naar snakte
  • Vertraag: ga lange wandelingen maken in de natuur, neem vaker je fiets; als je geen firmawagen meer hebt, zal je dat sowieso moeten doen, dus maak van de nood een deugd...
  • Ga lummelen: laat verveling toe en word vanuit die verveling opnieuw creatief
  • Ruim je huis eens écht op, verwijder balast uit je huis én je hoofd
  • Ga boeken lezen in de leeszaal van een bibliotheek: probeer een keer gedichten te lezen of boeken of tijdschriften over onderwerpen die je anders nooit bekijkt; leer opnieuw vanuit verwondering te kijken naar de wereld
  • Ga overdag naar de bioscoop
  • Pik een museum of 3 mee, liefst telkens in een andere stad en gebruik het openbaar vervoer of je fiets om daar te geraken; voel je bezoeker van je eigen land en kijk als toerist naar steden in je eigen land
  • Herneem een oude hobby, of ga iets bijleren dat je al lang wil leren
  • Ga lekkere taart eten in een sjieke tearoom of ga overdag rustig lunchen op restaurant. Genieten van het leven is toegestaan, wat je innerlijke criticus je daarover ook vertelt
  • Sport overdag, beweeg!
  • Bekijk een hele TV-serie in één keer
  • Maak 'n gedrukt foto-album van al die foto's op je smartphone of PC
  • Neem de trein naar een stad die je niet kent en ga daar zomaar wat verdwalen, gewapend met een klein schriftje of je smartphone om onverwachte 'invallen' te noteren
  • Kook gezonde maaltijden en tafel opnieuw gezellig thuis, in plaats van 'op een drafje'
  • Zoek je kinderen - of je ouders - 'ns onverwachts op
  • Zorg goed voor jezelf: dat is jouw verantwoordelijkheid ten aanzien van de maatschappij op het moment dat je even niet beroepsactief bent op een moment dat je dat wel zou kunnen zijn. Door goed voor jezelf te zorgen, zal je sneller en duurzamer opnieuw kunnen deelnemen, op een wijze die beter bij jou past. Daar wordt iedereen beter van!
  • Leer op een andere manier omgaan met de kritiek die je krijgt, van jezelf of je omgeving; een goede coach, psycholoog of therapeut helpt je daarbij.

Kortom: leef bewust in het hier en nu en savoureer de tijd die je in je schoot geworpen krijgt, in plaats van ertegen te vechten.

Foto Danielle Macinnes @ Unsplash

Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

'Nu moet ik dus leren om gehaaid door het leven te gaan' hoor ik haar zeggen tijdens een netwerkevenement.

Zij, een prille freelancer met tonnen beroeps-en levenservaring. Uit noodzaak voor het zelfstandig statuut 'gekozen', wegens bedankt voor bewezen diensten na vele jaren dienst bij haar werkgever en nog veel meer onbeantwoorde sollicitaties.

'Wat maakt dat je dat zegt?' vraag ik haar.

Ervaring met tussenpartijen had haar dat geleerd. En dat ontslag lag ook nog op haar maag.

'De aanval' leek haar de beste verdediging. Om al die pijn niet te moeten voelen...

Ze was nochtans duidelijk niet van het gehaaide type.

'Wie zou jij zijn als je je niet gehaaid zou moeten opstellen?' zou ik haar willen vragen.

'Wie ben jij echt?' zou ik willen weten.

Maar omdat coachen op een netwerkevenement not done is, geef ik haar mijn visitekaartje.

En het advies dat je nooit iemand moet proberen worden die je niet bent. De strijd met 'echte haaien' win je immers niet als 'zeepaardje'.

Waarom zou je trouwens willen strijden?

Wat is er nu mooier dan een zeepaardje?

Foto: David Clode @ unsplash

Wil jij graag jouw buitengewone zelf ontdekken?

13 + 6 =

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

ZIJ: 'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden en ik niet. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om met haar CV in haar handtas rond te gaan kijken in de zaak waar ze een medewerker zochten. Zonder op voorhand te bellen of te mailen dat ze kwam.

Zij ging op mijn aanraden eerst 'voelen' of ze zichzelf daar zag werken. Toen het goed voelde, gaf ze haar CV af met de vraag haar kandidatuur in overweging te willen nemen 'omdat dit echt is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector'.

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar vastlegde. Groot was haar verbazing toen ze wat later gebeld werd met een voorstel!

ZIJ: "Dit liep zo anders dan ik had verwacht. Moeiteloos bijna...Op die ene grote stap na dan, nl mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen las ik weer twijfel in haar blik...

ZIJ: 'Verdien ik dit wel, ben ik goed genoeg?'

Die vraag lees ik wel vaker in de blik van klanten. En dan vertel ik hen: 'ja, dat verdien jij en ik zal je helpen inzien waarom...'

Kan jij ook een duwtje in de juiste richting gebruiken? Laat het me weten:

7 + 6 =

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Boos op zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Boos op zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon. Business coaching of zo, of marketingadvies?


Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen!

Je kan het vervangen door gedrag waar jij - en anderen ook - wel blij van worden.

Zo kan je kantelen naar een leven waarin je zingeving, voldoening + waardering ervaart.

En die marketing dan? Die volgt daarna wel... Eerst de weg naar binnen. Dan de weg naar buiten!

Foto: Steve Halama @ unsplash

Genoeg frustratie gehad? Wil je kantelen naar een andere mindset?

7 + 2 =

Traagheid herbergt veel talenten

Traagheid herbergt veel talenten

Ik heb een paar tips voor jou wanneer jij als feedback krijgt dat je te traag werkt...

Bedank de ander voor de feedback. Ga dus niet in de verdediging. Vraag wat de goede bedoeling van de ander is om jou die feedback te geven met deze woorden: "dank je voor de feedback, wat maakt dat je dit met mij deelt?"

Wellicht is de ander bezorgd over een gebrek aan tijd. Nodig hem of haar uit om die bezorgdheid uit te spreken, eerder dan het oordeel dat hij of zij zonet heeft uitgesproken over jou. Doe dit zelf op niet-oordelende wijze, bijvoorbeeld als volgt:

Ik hoor je zeggen dat ik traag ben
te traag...
Ik erken dat ik iemand ben die zorgsaam is
met veel oog voor detail
Diepgang is voor mij belangrijk:
ik wil doorgronden en begrijpen
Ik blink uit in 'in het moment' leven
met volledige aandacht aanwezig, hier en nu
Ik vind het fijn om het verschil te maken
om impact te hebben, net als jij
dat doe ik door kwaliteit af te leveren
en daarvoor neem ik alle tijd
Wat moet er gebeuren opdat ik die tijd mag nemen
en jij je bezorgdheid over een gebrek aan tijd kan loslaten?

Ontvang vanuit verwondering het antwoord. Ook als het antwoord stilte is. Want soms hebben gejaagde mensen heel erg nood aan datgene wat jij in overvloed hebt: tijd.

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto door John Forson op Unsplash


Ja, ik werk graag aan mijn zelfvertrouwen!

Contacteer mij vrijblijvend, ik vul hieronder mijn gegevens in:

  • Vul hier het mailadres in waarop Kantelpunt jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Het oordeel

Voor mijn persoonlijke en heel bewuste levensloopkeuze om - als vrouw - geen kinderen op de wereld te willen zetten, heb ik mij tot mijn 40e mogen verantwoorden. Tegenover mannen en vrouwen, jong en oud, bekenden en onbekenden. 
 
Terwijl ik zelf geen waarde-oordeel uitsprak over wie wél voor kinderen koos, werd ervan uitgegaan dat mijn keuze om zelf geen moeder te willen zijn een oordeel was over de geneugten van het moederschap. De keuze 'pro moederschap' - die in één moeite ook als 'pro kinderen' en dus 'pro-mensheid' geldt - moest blijkbaar verdedigd worden en de mijne uitgedaagd. Simpel gezegd: ik moest overtuigd worden van mijn ongelijk.
 
Mensen wilden mij behoeden voor de impact van mijn - in hun ogen afwijkende - keuze:
  • 'daar ga je spijt van krijgen' stond nr 1 op stip van de oordelen
  • gevolgd door de retorische vraag 'is dat niet heel egoïstisch?'
Mijn keuze appelleerde blijkbaar aan een overtuiging die heel diep geworteld zit: als je biologisch leven KAN schenken , moet je dat ook doen. Je bent vrouw, je bent daarvoor geprogrammeerd!
 
Ondertussen weet ik dat mensen vooral hun eigen angsten, onzekerheden en niet vervulde behoeften onder woorden brengen via hun oordelen, maar dat wist ik toen nog niet. Dat zorgde geregeld voor pittige debatten waarna ik achterbleef met het gevoel dat ik iemand gekwetst had door een keuze te maken om iets NIET te doen. Terwijl - in mijn optiek - mijn keuze er net toe bijdraagt dat kinderen - van mensen die daar wel voor kiezen - het beter hebben! Er zijn namelijk teveel mensen op de wereld. Het onbegrip tegenover mijn keuze voelde niet goed. Biologisch nam ik de afwijkende keuze, maar een mens kan en mag verder denken, voelen en handelen dan puur biologisch vond ik.
 
Dit gegeven heeft mij nooit aan het twijfelen gebracht over mijn keuze, integendeel. Toch kan ik me voorstellen dat sommige mensen wél bezwijken onder de maatschappelijke druk. Vandaar dit blogartikel. 
 

De bewustwording

Sinds ik als levensloopbaanbegeleider werk, ontmoet ik immers geregeld vrouwen - én mannen - die de keuze voor ouderschap heel bewust willen maken en ermee worstelen, in verschillende richtingen.
 
Die worsteling ontstaat onder druk van de verhalen die wij elkaar vertellen waarin 'vrouwelijkheid en moederschap' of 'verantwoordelijkheid en ouderschap' gekoppeld worden aan elkaar. Of over hoe 'gelukkig of succesvol zijn in het leven' gedefinieerd wordt.

Woorden en beelden creëren werelden: we zijn ons daar (te) weinig van bewust:

  • Hoe tekent een klein kind een gezin?
  • Welk beeld komt er in jou op als je denkt aan een zorgende man?
  • Hoe reageren we wanneer iemand uitspreekt dat kinderen ettertjes kunnen zijn?
  • Hoeveel mensen zitten er in de reclame voor een gezinswagen?
  • Wat vinden we van een vrouw die niet thuis blijft van werk als haar kinderen ziek zijn?
  • Hoe reageer je als iemand jou als antwoord 'neen' geeft op de vraag: 'en jij, heb jij kinderen?' Hoe snel voel je dan medelijden of ongemak omdat je misschien een gevoelige snaar raakte?

Wat meer nuance in de verhalen die wij elkaar vertellen, is dus welkom

Minder oordelend staan tegenover 'de andere keuze' helpt ook: 

De keuze van een ander hoeft die van jou niet te bepalen
Jij hoeft je dus niet bedreigd te voelen door een afwijkende keuze van de ander
Word je bewust van de waarden die maken dat jij - en de ander - een bepaalde keuze verkiezen
Bevraag jezelf: door welke verhalen, overtuigingen en meningen is mijn waardenkader ontstaan en voelt dat goed voor mij?
Is het met andere woorden echt MIJN waardenkader - i.p.v. dat van mijn ouders, vrienden etc -  en past het bij hoe ik in het leven wil staan?

Patriarchale maatschappij?

In haar TED-talk verduidelijkt Christen op welke wijze er geoordeeld wordt door anderen - hier in het bijzonder door mannelijke artsen - over vrouwen die bewuste keuzes willen maken rond ALLE aspecten in hun leven, ook over het moederschap.
 
Fijne eye-opener. Voor mannen én vrouwen!
 

Kantelen die handel!

Levensloopbaanvragen zijn er om gesteld & onderzocht te worden, eerder dan veroordeeld te worden. Ik hoop dat jij de moed hebt om voor jou relevante keuzes te maken in je leven, los van het oordeel van anderen.

Kom je er in je eentje niet uit, praat er dan over met anderen. Vrienden of familie indien het kan of een professional. Die worden verondersteld niet te oordelen...

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto: Sebastian Staines @ Unsplash

https://www.kantel.be/droomambassadeur-voor-kantelpunt/

Wil jij proeven van kantelen?

Meer helderheid in je hoofd over dat kantelpunt van jou: zegt je dat wat?

Vul hieronder je gegevens aan en ik bezorg jou vragen die ook tijdens een coachingstraject aan bod kunnen komen. Kan je al 'ns proeven of kantelen iets voor jou is...

Van harte,

Ilse Schorrewegen

Je voorproefje is onderweg. Check je mailbox, ook je spamfolder...