Bewuste levenskeuze maken

Ik was nog jong toen ik al een heel bewuste levenskeuze maakte, 13 denk ik. Mijn keuze om als vrouw geen kinderen op de wereld te WILLEN zetten, heb ik echter wel tot mijn 40e moeten verantwoorden. Tegenover mannen en vrouwen, jong en oud, bekenden en onbekenden.
 
Kiezen voor het moederschap geldt in de algemene perceptie als 'pro kinderen' en dus 'pro-mensheid' begreep ik al snel. De keuze 'pro mensheid' moest dus verdedigd worden en de mijne uitgedaagd.
 
Nu heeft dit gegeven mij persoonlijk nooit aan het twijfelen gebracht, integendeel. Maar ik kan me voorstellen dat sommige mensen wél bezwijken onder de maatschappelijke druk.
 
Daarom schrijf ik dit artikel, in de hoop jou toch even aan het denken én voelen te zetten over het maken van bewuste levenskeuzes, ook als die 'afwijkend' lijken voor anderen.
 

 
 

Het oordeel over afwijkende keuzes

 
Terwijl ik zelf geen waarde-oordeel uitsprak over wie wél voor kinderen koos, interpreteerden moeders mijn keuze om zelf geen moeder te willen zijn als een oordeel over hun keuze voor het moederschap. Ik diende overtuigd te worden van mijn ongelijk door mensen die de andere keuze maakten. Wist ik toen veel dat mijn afwijkende keuze vooral iets triggerde in HEN, zoals het besef - en de daarmee gepaard gaande angst - zelf minder bewust hun keuze gemaakt te hebben bijvoorbeeld. 
 
 
Mijn keuze appelleerde blijkbaar ook aan een overtuiging die heel diep geworteld zit: als je biologisch leven KAN schenken , moet je dat ook doen.
Zoiets als: "je bent vrouw, je bent daarvoor geprogrammeerd!"
 
 
Het onbegrip van anderen tegenover mijn keuze voelde als jonge vrouw heel lang niet goed. Biologisch gesproken maakte ik dan misschien wel een afwijkende keuze, maar een mens kan en mag toch verder denken, voelen en handelen dan puur biologisch bedacht ik. Zo zagen 'de anderen' dat niet.
 
Naar eigen zeggen wilden mensen mij, zolang het nog kon, behoeden voor de impact van mijn - volgens hen - afwijkende keuze:
  • 'daar ga je spijt van krijgen' stond nr 1 op stip van de oordelen
  • gevolgd door de retorische vraag 'is dat niet heel egoïstisch?'
Gesprekken over dit thema zorgden geregeld voor pittige discussies. Waarna ik achterbleef met het gevoel dat ik iemand gekwetst had door een keuze te maken om iets NIET te doen. Terwijl - vanuit mijn perspectief bekeken - mijn keuze er net toe bijdraagt dat kinderen van mensen die daar wel voor kiezen het beter hebben! We zijn namelijk met heel veel mensen op een planeet die ook maar zoveel mensen kan hebben.
 
Daar ben ik me sedert heel jonge leeftijd al pijnlijk bewust van, al had ik nog heel veel andere redenen voor mijn keuze. Alleen kreeg ik die zelden deftig onder woorden gebracht, zo geraakt door het oordeel van anderen over mijn keuze die eerder altruïstisch was, dan egoïstisch.
 

Woorden scheppen werelden

Steeds meer mannen en vrouwen willen de keuze voor het ouderschap heel bewust maken. Ze worstelen ermee, in verschillende richtingen.
 
Die worsteling ontstaat mijn inziens onder druk van de verhalen die wij elkaar vertellen waarin 'vrouwelijkheid en moederschap' of 'verantwoordelijkheid en ouderschap' gekoppeld worden aan elkaar. Of over hoe 'gelukkig of succesvol zijn in het leven' gedefinieerd wordt.

Woorden en beelden creëren namelijk werelden. Vraag jezelf maar 'ns af:

  • Hoe tekent een klein kind een gezin?
  • Welk beeld komt er in jou op als je denkt aan een zorgende man?
  • Hoe reageren we wanneer iemand uitspreekt dat kinderen ettertjes kunnen zijn?
  • Hoeveel mensen zitten er in de reclame voor een gezinswagen?
  • Wat vinden we van een vrouw die niet thuis blijft van werk als haar kinderen ziek zijn?
  • Hoe reageer je als iemand jou als antwoord 'neen' geeft op de vraag: 'en jij, heb jij kinderen?' Hoe snel voel je dan medelijden of ongemak omdat je misschien een gevoelige snaar raakte?

Wat meer nuance in de verhalen die wij elkaar vertellen, is dus welkom

Minder oordelend staan tegenover 'de andere keuze' helpt ook: 

De keuze van een ander hoeft die van jou niet te bepalen
Jij hoeft je dus niet bedreigd te voelen door een afwijkende keuze van de ander
Word je bewust van de waarden die maken dat jij - en de ander - een bepaalde keuze verkiezen
Bevraag jezelf: door welke verhalen, overtuigingen en meningen is mijn waardenkader ontstaan en voelt dat goed voor mij?
Is het met andere woorden echt MIJN waardenkader - i.p.v. dat van mijn ouders, vrienden etc -  en past het bij hoe ik in het leven wil staan?

Patriarchale maatschappij?

In haar TED-talk verduidelijkt Christen op welke wijze er geoordeeld wordt door anderen - hier in het bijzonder door mannelijke artsen - over vrouwen die bewuste keuzes willen maken rond ALLE aspecten in hun leven, ook over het moederschap.
 
Fijne eye-opener over de impact van onze patriarchale maatschappij. Voor vrouwen én mannen!
 
 
In het boek Gelukkig zonder kinderen van Lisette Schuitemaker lees en leer je nog veel meer over hoe mensen wereldwijd bewuste keuzes maken over al dan niet kinderen op de wereld zetten. Vooral het hoofdstuk met de titel 'is het egoïstisch?' raad ik iedereen aan om te lezen. Wat meer nuance over deze topic dient nameljk de hele maatschappij...

Hoe nu verder met jouw levenskeuzes?

Levensloopvragen zijn er om gesteld & onderzocht te worden, eerder dan veroordeeld te worden.

Ik wens je de moed toe om de voor jou relevante keuzes bewust te maken in je leven.

Probeer je daartoe héél bewust te zijn over de verhalen, meningen, aannames en patronen die jou hebben gevormd. Die liggen namelijk aan de basis van jouw keuzes en je gedrag.

Gelukkig zijn die patronen niet in beton gekapt: je kan een patroon dat voor jou niet behulpzaam is ombuigen en een nieuw patroon aan je leven toevoegen. Je kan jezelf een ander verhaal vertellen, waarna je de wereld ook op een andere manier zal bekijken.


Wil jij ook een bewuste levenskeuze maken en kom je er in je eentje niet uit? Praat er dan over met anderen. Met vrienden of familie, als die omgeving veilig voelt voor jou. Met een professional als dat veiliger of genuanceerder voelt.

Kies je professional wel met zorg, de video hierboven indachtig...Want professionals zijn ook mensen, met meningen, aannames en overtuigingen.

Tekst Ilse Schorrewegen, Kantelaar

Foto: Sebastian Staines @ Unsplash

https://www.kantel.be/loopbaanbegeleiding-als-zelfstandige/

Wil jij PROEVEN van kantelen ?

Ervaren wat 'kantelen' jou zoal kan brengen, zegt je dat wat?

Vul dan hieronder je gegevens in, ik inspireer je de komende tijd graag!

Je kan je altijd uitschrijven, dat spreekt voor zich.

 

Ilse Schorrewegen

Je voorproefje is onderweg. Check je mailbox, ook je spamfolder...

Share This

Delen?

Deel dit kantelverhaal met jouw vrienden of contacten.