https://www.kantel.be/kantelen-voor-gevorderden/

Het antwoord op die vraag is volmondig JA.

Maar dan hebben we wel onze huidige manier van werken, leven én vooral denken in vraag te stellen...

Kantelen voor gevorderden

Als mensheid toonden we de voorbije decennia zoveel arrogantie dat we niet enkel het voortbestaan van ontelbare planten- en diersoorten in gevaar brachten, maar ook het voortbestaan van de mens als soort.

Het leven zoals we het vandaag kennen is bedreigd, omdat kantelpunten werden overschreden waardoor volledige ecosystemen onderuit gaan. Dat is geen doemdenken, dat is vandaag de realiteit die ecocide heet

In reactie hierop ontwikkelen zich wereldwijd verschillende visies op de toekomst, gekoppeld aan specifieke mindsets:

https://www.kantel.be/kantelen-voor-gevorderden/

 

 

 

We evolueren van een kenniseconomie naar een betekeniseconomie, van het antropoceen naar een symbioceen en dat brengt gigantische uitdagingen met zich mee voor de manier waarop we leven en werken...

Hoe kijken we vandaag naar de rol van werk?

Dat steeds meer professionals via hun werk als individu een bijdrage willen leveren aan een gedeeld collectief, aan het voortbestaan van onze planeet, is uitstekend nieuws.

Maar dat veel mensen zoekend zijn hoe ze als individu dat verschil kunnen maken, is ook een realiteit.

  • Onze obsessie met economisch groeidenken, zo eigen aan het kapitalisme dat voortdurend de illusie van 'schaarste' de wereld instuurt, zorgde voor kortetermijndenken en doorgedreven efficiëntie, waardoor veel 'banen' ontdaan zijn van alle betekenis: ze zijn puur instrumenteel en geven geen gevoel van voldoening
  • Omdat produceren en consumeren binnen een kapitalistisch wereldbeeld volop aangemoedigd wordt, proberen beleidsmakers zoveel mogelijk mensen aan 'de betaalde arbeid' te krijgen, bij voorkeur in voltijdse banen. Dat holt niet enkel het maatschappelijk bindweefsel uit omdat niemand nog zorgtaken op zich neemt die niet betaald worden, maar ondermijnt ook het mentaal welzijn van kinderen én put bovendien steeds schaarser wordende grondstoffen uit
  • In onze geglobaliseerde wereld die met een rotvaart tegen haar eigen limieten aanloopt, hinken ook wetgevende kaders rond arbeid hopeloos achter. 'Mobiliteit op de arbeidsmarkt' is in Vlaanderen bijvoorbeeld zo goed als onbestaande en daar zit het arbeidsrecht en de personeelswetgeving voor heel wat tussen. Mensen die flexibeler willen werken, worden daar niet in ondersteund, ook niet door vakbonden die vasthouden aan een verouderd wereldbeeld dat nog dateert uit het industriële tijdperk. Met als gevolg dat wie vandaag verlangt naar meer autonomie of een boeiende jobinhoud, zelfstandig wordt zodra hij of zij die stap durft zetten, met alle risico's die nog altijd bij dat statuut horen
  • 'Vind maar eens zinvol, kwaliteitsvol werk tegenwoordig: pittige uitdaging' vertellen wanhopige werkzoekenden mij. 'Vind maar eens gemotiveerde, goed opgeleide werknemers tegenwoordig: pittige uitdaging' vertellen wanhopige werkgevers mij. 'Probeer maar eens de belangen van de arbeidswetgeving, de organisatie én die van werknemers in lijn te brengen met elkaar' vertellen wanhopige HR mensen mij: die mismatches zijn niet eens zo moeilijk op te lossen, maar dan moeten we wel dringend anders gaan denken over hoe betaalde arbeid er in de toekomst zou kunnen uit zien, over onze eigen belemmerende overtuigingen op dat vlak én we hebben een conversatie aan te gaan mét alle stakeholders, in plaats van 'tegenover elkaar' zoals vandaag...
  • De groeiende individualisering die de voorbije decennia typeert, helpt immers niet bepaald om collectief te verbinden en de beweging van ego naar eco te maken, toch is dat wat we te leren hebben...
  • Ik som hier slechts enkele pijnpunten op in het domein dat we 'arbeidsmarkt' noemen. Wat veel zegt over hoe we 'arbeid' gaandeweg reduceerden tot onderdeel binnen een marktdenken. Terwijl 'werk' ooit een manier was om 'aan den brode' te komen, in ons levensonderhoud te voorzien: niet minder, maar ook niet meer...

Wat heeft 'kantelen' hiermee te maken?

Kantel je werk en je leven

Hoewel we weten dat innerlijke vrede een ideale zijnsstaat is om turbulente periodes veerkrachtig aan te pakken, weten we ondertussen ook dat het net in turbulente tijden moeilijk lukt om die gemoedsrust te bewaren. 

En zo ontstaat een pittige catch 22: zelfs wie bewuste levenskeuzes WIL maken, slaagt daar moeilijk in wanneer je vastzit in 'overlevingsmodus', op automatische piloot fungeert, of door chronische stress vastzit in tunnelvisie 

Daarom is het zinvol om de boel fundamenteel en radicaal ANDERS te benaderen. Om het perspectief te kantelen en andere vragen te stellen:

Het kan wél anders, met een beetje goede wil en moed. Als 'de rijken in onze maatschappij' vandaag zelf vragen om meer belasting te mogen betalen - omdat zij zelf begrijpen dat groeiende ongelijkheid een tikkende tijdbom is - is het toch best doenbaar?

Maar iemand moet de eerste stap zetten. Je hebt ongeveer 25% mensen nodig die zo'n eerste stap willen zetten om tot fundamentele verandering te komen: dat aantal valt best mee, toch?

  • Werk en leven liepen traditioneel door elkaar en waren één. Waarom creëerden wij afgescheidenheid tussen die twee via onze taal? Waarom spreken we over 'een balans vinden' tussen arbeidstijd & privétijd, over 'activiteit en productiviteit', terwijl arbeidstijd gewoon onderdeel is van onze - beperkte - tijd in een eindig leven?

Onze kijk op onze tijdsbesteding is dus toe aan grondige herziening én we mogen ons bewust worden van de kracht van taal en woorden: tijd voor andere verhalen...

Natuurlijk kan je als individu ook maar zoveel doen. Maar zelfkennis, inzicht in je eigen belemmerende overtuigingen én kennis van structuren en groepsdynamieken helpen wél om het tij te keren. Om verbinding te durven maken met anderen ook: alle betrokkenen moeten aan boord van het nieuwe verhaal, een nieuw wereldbeeld.

Want kantelen doe je zelf, maar je doet het niet in je eentje...

Hoe kan jij als individu je perspectief op werk kantelen?

Kantelen houdt in dat je je eigen wereldbeeld en mindset in vraag durft stellen.

Dat je relationeel en systemisch leert kijken naar wat is, rekening houdend met hogere doelen. Dat je op lange termijn gaat denken en de belangen van vele generaties na ons altijd meeneemt in je keuzes, dat je durft verbinden met wat jij als existentieel aanvoelt.

Wie dat durft, komt bij heel andere vragen uit:

  • Klopt de manier waarop ik 'werk' voor mezelf definieer nog wel?
  • Is 'zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk aan de betaalde arbeid houden' écht verstandig? Wie gaat er dan nog voor jonge kinderen, ouderen, het maatschappelijk bindweefsel zorgen? Wie gaat er tijdens de week nog winkelen in stenen winkels in steden, als iedereen voltijds 'aan de slag' is?
  • Is 'meer van hetzelfde' écht waar wij vandaag nood aan hebben?
  • Aan wat voor maatschappij wil ik bouwen, waarvoor wil ik zorg dragen in de toekomst?

Triggeren deze vragen jou? Mooi.

Als jij jouw bewustzijn rond 'kantelen van ego naar eco' wil versterken, als jij wil herstellen wat we de voorbije decennia verloren zijn , namelijk verbinding met onszelf, elkaar én onze omgeving, de natuur - dan inspireer ik je graag verder.

Lees hieronder verder of contacteer me voor een verbindend gesprek over jouw gedroomde toekomst:

Dan verlang jij naar een wereld waarin regenerativiteit voorop staat en ben je gedreven door een benefit mindset: 

Kantelen voor bedrijfsleiders & beleidsmakers - www.kantel.be