MISSIE
Ik wil bijdragen aan een wereld waarin mensen zich opnieuw een gewaardeerd onderdeel voelen van de grotere gehelen waartoe ze behoren, zodat ze beter zorg gaan dragen voor die grotere gehelen, of dat nu hun relatie, gezin, familie, organisatie, buurt, stad, land, regio, wereld of universum is.
Mijn missie is er één vanuit gedeeld eigenbelang, want zelf ben ik ook afhankelijk van het welzijn van mijn omgeving voor mijn eigen welbevinden.
Als 'nalatenschap' droom ik van een planeet waarop het voor generaties menselijk én ander leven ver na mij ook nog 'fijn leven' is, in plaats van 'overleven'...
Daartoe begeleid en inspireer ik mensen om BEWUST IN het leven te durven staan en VOOR het leven te durven kiezen, ook in pittige, liminale tijden.
Kantelen van ego naar eco
Wanneer we gemoedsrust ervaren en vertrouwen hebben in de toekomst, gedragen we ons fundamenteel anders dan wanneer we wanhopen, al gemerkt?
Vandaag wanhopen mensen helaas op grote schaal. Ondanks een enorme toename in welvaart, wetenschappelijke en technologische vooruitgang, kampen steeds meer mensen met een gevoel van existentiële leegte, met als zichtbare symptomen gebrek aan voldoening uit WAT we doen - werk en zorgtaken opnemen - verlies van besef WAAROM we het doen, met een tekort aan gemoedsrust en toekomstperspectief als gevolg.
We raakten zo vervreemd van onszelf, van elkaar én van onze natuur dat we dat wat ons UIT de precaire huidige situatie kan halen niet eens meer kunnen zien...
Daardoor lopen we vast, in primitieve responsen van ons oerbrein, dat focust op overleven bij dreigend gevaar: we zoeken continu naar veiligheid en zekerheden op plekken en in situaties waar we die niet gaan vinden.
Daarom verdoven velen zichzelf, strijden we tegen alles waar we moeilijk mee kunnen 'zijn' en finaal verzanden we als mensheid in apathie, omdat we onszelf in ons eentje onder langdurige negatieve stress niet meer gereguleerd krijgen
Dat kan anders.
Zonder te claimen DE oplossing in pacht te hebben, begeleid ik mensen die zich zorgen maken over de toekomst: hun eigen toekomst of die van ander leven rondom hen. Want zonder inzicht in hoe wij mensen 'mensen', kunnen we moeilijk keuzes maken over hoe we dat ANDERS kunnen aanpakken.
Dankzij de perspectieven die ik aanreik rond werken en leven in een wereld in verandering, kom je tot nieuwe inzichten waardoor je met een andere blik zal kijken naar wat er zich afspeelt, rondom jou én in jou: je perspectief kantelt, van ego naar eco...
VISIE
Tijdens mijn professionele leven ontdekte ik dat steeds meer mensen tijdens de uitoefening van hun werk (opr)echtheid én verbinding ontberen en 'op automatische piloot' draaien. Dat komt volgens mij omdat we ons verbergen achter maskers - functietitels en rollen - maar ook achter structuren - wetgeving en ingesleten gewoontes - tot en met een economisch systeem zelf dat het leven al lang niet meer dient.
Daardoor missen we steeds vaker verbinding met wat we doen en waarom we het op die manier doen.
Gaandeweg verliezen we als mens 'plek' in organisaties en bedrijven die steeds groter en onpersoonlijker worden, waardoor we ons als bijdrager aan zo'n plek steeds minder 'van betekenis' voelen.
Zo werd werk voorbije decennia ofwel 'een noodzakelijk kwaad om in je levensonderhoud te kunnen voorzien', ofwel 'een vlucht, een bezigheidstherapie om aan het gevoel van machteloosheid over een wereld die verandert met een rotvaart te kunnen ontsnappen'.
Terwijl werken in oorsprong een daad van liefde in actie was.
Het groeiend aantal langdurig zieken in onze eigen welvaartmaatschappij geeft aan dat er iets grondig fout loopt.
Zo voel jij je misschien als individu geleefd, omdat je op automatische piloot door het leven racet, terwijl jij je amper realiseert dat je daartoe gedreven wordt door een economisch model dat psychologisch en ecologisch onhoudbaar is.
Dat het bijgevolg NIET jouw individuele fout of schuld is wanneer je niet meer mee kan in een ziekmakend systeem, maar dat het een gedeelde verantwoordelijkheid van ons allemaal is om zowel naar het systeem, als naar het individuele niveau te kijken om hiervoor oplossingen te vinden.
Durven we alternatieven wel écht te onderzoeken? Ik betwijfel dat.
Daarom hoop ik met mijn werk bij te dragen aan een groeiende collectieve bewustwording over:
- hoe we WILLEN leven en werken in een wereld in verandering,
- wat jij en ik dan te doen of te laten hebben,
- wat we kunnen leren uit andere culturen, uit de geschiedenis, uit onze omgeving,
- zodat we van de tijd die ons nog rest HET BESTE durven te maken, in plaats van continu in angst te leven voor het slechtste dat kan gebeuren
Ilse Schorrewegen | Kantelaar
