Kantelen die handel

Kantelen die handel

Kantelen die handel

'Kantelen die handel!' is sedert 2015 de slagzin waarmee ik uitdrukking geef aan mijn boosheid over onder andere:

  • nutteloze zaken die buitenproportionele media-aandacht krijgen
  • levensbelangrijke zaken die geen enkele aandacht krijgen
  • bullshitjobs die mensen tot buzy fools degraderen
  • beleidsmakers die fier zijn dat ze mensen in die richting duwen
  • tijdverlies door processen die inefficiënt verlopen
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen
  • vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties
  • onevenwicht in de wereld op zoveel fronten
  • onrecht jegens kwetsbaren - mens, dier, planeet - met onnodig leed tot gevolg
  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim: veel teveel 'versus', veel te weinig verbinding
  • mijn eigen onmacht om hiermee om te gaan op een veerkrachtige wijze

Het deed me zo rond mijn 40e tot volgende vaststelling komen:

kantelen die handel

Kantelen mijn wandel

Ik deed ontzettend mijn best om het anders aan te pakken. Noem me gerust een wereldverbeteraar, ik beschouw dat als een compliment.

Maar alle pogingen die ik in mijn levensrollen - als HR manager, als organisatie-adviseur en als partner, vriendin, dochter - ondernam om die 'handel te kantelen' ten spijt bleef ik achter met het knagende gevoel dat ik te weinig impact had op wat er gebeurde in de wereld én in mijzelf. 

Resultaat?

Ik holde door de ratrace die mijn leven was. Brandjes blussend. Worstelend. Boos en vaak verdrietig, geregeld bang voor de toekomst. Niet zozeer die van mijzelf, wel die van de kinderen van onze vrienden én de wereld.

Het kostte me nog eens 10 jaar - en veel grijze haren - om tot een nieuw besef te komen:

Kantelen die handel

Ik ontdekte dat ik het zelf was die een beeld voor ogen had van wie ik moest zijn, dat ik me een identiteit had eigen gemaakt die niet goed meer voelde. En dat ik dus zelf iets te doen had als dat beeld voor mij niet goed meer voelde...

Introspectie

Introspectie

Dat ging zo: in plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen voor wat er allemaal fout loopt, keerde ik mijn blik naar binnen:

  • hollen en mezelf voorbij lopen, maakte plaats voor langzaam wandelen
  • vluchten maakte plaats voor introspectie
  • 'vechten tegen' ruimde plaats voor 'kiezen voor'

Allemaal zaken waarvan ik vroeger dacht dat ze onhaalbaar waren, omdat ze niet pasten bij het beeld van 'het bezige bijtje' dat ik van mezelf had gemaakt. 'Té hoog geitenwollensokkengehalte, te weinig resultaatgericht' zei dat bijtje, telkens wanneer iemand me goedbedoelend suggesties gaf om te kantelen.

Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen, anders luisteren en kijken ook voor mij de heilige graal te liggen.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me weliswaar gebracht hadden tot waar ik stond, maar die me ervan weerhielden om me écht gelukkig te voelen, zeg maar gemoedsrust te ervaren.

Langzaamaan kantelde ik: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog steeds alert en kritisch én tegelijkertijd veel milder. Kortom: bewuster. 

Gezonde breinhygiëne

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten dankzij zelfinzicht en heel veel lessen in levenskunst langzaam plaats voor mildheid en mededogen. Eerst tegenover mezelf en mijn eigen innerlijke criticus. Vervolgens tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal dankzij het inzicht dat mijn eigen gedachten en overtuigingen me stevig belemmerden! Ik moest dus aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde. Want die verhalen kleuren mijn kijk op de wereld.

Over kantelpunt

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe

Bovendien heb ik ontzettend veel impact op hoe ik omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en het andere

Mijn gedachten bepaal ik namelijk helemaal zelf. En mijn gedachten sturen in heel grote mate mijn gevoelens aan.

Ik beslis waaraan ik aandacht geef en waaraan niet

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten, gevoelens en gedrag ontneem ik bovendien de anderen - of het andere - de macht over mijn welbevinden.

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand die ik niet wil zijn! Ik kan andere keuzes maken. En die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken! Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke euro die ik al dan niet spendeer.

Dat is pas een machtig gevoel!

Leven vanuit verwondering

Vandaag sta ik anders in het leven en ervaar ik 'leven' veel bewuster. Ik bevraag mezelf de hele tijd om in verbinding te blijven met mezelf:

https://www.kantel.be/missie-en-visie-van-een-kantelaar/

  1. Wat gebeurt er hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?

én met de rest van de wereld:

  1. Hoe is het voor de mensen rondom mij en hun behoeften?
  2. Hoe kan ik ervoor zorgen dat de anderen + mijn behoeften voldaan worden, zonder schade te berokkenen?
  3. Hoe past wat ik doe in het grotere plaatje, hoe kan ik op mijn best bijdragen?

Reken maar dat er strategieën te vinden zijn die met al die belangen rekening houden.

Ik ben trouwens niet de enige die dat doet: er gebeuren ontzettend veel prachtige dingen in de wereld, als je maar bereid bent om te kijken en het juk van cynisme en sarcasme achter je durft laten.

De controlefreak in mij

De 'controlefreak' in mij is ook gerustgesteld dankzij dat dieper bewustzijn:

Te weten dat ik altijd controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt om de controle over de anderen los te kunnen laten.

Daar heb ik namelijk toch geen enkele vat op.

Net zomin als ik controle heb over wat anderen van mij denken overigens.

Vaker vanuit verwondering kijken naar het leven, naar de wereld en ontdekken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust. Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie. Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'

Kantelen mijn wandel

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren! Je kan vanuit acceptatie je leven willen verbeteren, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie, dat kan elke elektricien je uitleggen.

Het is mijn intentie om de rest van mijn leven eerder 'de wetende' in plaats van 'de rechter' te zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. En ik merk héél vaak verbetermogelijkheden op!

Maar in plaats van te reageren op het slechte functioneren, zie ik vandaag de misvatting. En ik zie er tegelijkertijd doorheen. Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

There is a crack in everything: that's where the light shines through...

Wij zien de wereld niet zoals ze is, maar zoals WIJ zijn
  • Voed ik oorlog in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen => kantelen die handel!
  • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen => kantelen mijn wandel...

Of nog:

Zo binnen, zo buiten.

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

De bril waardoor ik naar de wereld kijk, de verhalen die ik mezelf vertel over wat er gebeurt, bepalen hoe ik de wereld zie. Als je dat principe begrijpt, dan verkies je toch om die donkere bril - de oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten?

Dé grootste lifechanger voor mij persoonlijk was toch wel deze: MIJN 'kijk op de wereld' bepaalt ook hoe de wereld naar mij kijkt.

Hoe de ander zich tot mij verhoudt, bepaal ik dus in grote mate zelf! Toen andere bewuste mensen mij dat vroeger vertelden, kon ik dat rationeel niet bevatten, laat staan geloven. Vandaag weet ik dat je het moet ERVAREN alvorens het te kunnen geloven.

En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel tot #kantelenmijnwandel op mijn vijftigste.

Hoe begin je daaraan?

kantelen die handel

Ilse Schorrewegen - Kantelaar & Levensloopbaancoach

Ik zou liegen als ik zou schrijven dat mijn kantelproces altijd even makkelijk verliep. Of dat het snel ging. Als je aan het kantelen gaat, kantelt er in je omgeving namelijk vanalles mee. Dat is spannend. Soms kantelt er iets of iemand NIET mee. En dan leer je loslaten...

Mensen stellen mij wel eens de vraag:

  1. Hoe doe je dat, 'vrede voeden in plaats van oorlog', terwijl er zoveel fout loopt in de wereld?
  2. Bevlogen je betrokkenheid met de maatschappij, de wereld tonen, zonder er zelf bij op te branden, hoe bewaak je dat evenwicht?
  3. Kan je kantelen zonder een egoïstische navelstaarder of naïeve zweefteef te worden?

Mijn antwoord is dat dit permanente uitdagingen blijven.

En de zoektocht, het proces dat je doormaakt = kantelen.

En jij kan dat kantelproces efficiënter aanpakken dan hoe ik het deed...


Jij hoeft het niet in je eentje te doen

Ik ben ervan overtuigd dat kantelen makkelijker is met een goede gids aan je zijde.

Daarom heb ik mijn eigen proces goed gedocumenteerd en aangevuld met waardevolle elementen uit de filosofie, psychologie, Oosterse en Westerse levenskunst. Op basis van mijn ervaringen als loopbaancoach werkte ik een heel mooi coachingstraject uit. Het beste van loopbaancoaching combineerde ik met het beste van lifecoaching. Zo zag levensloopbaanbegeleiding het licht...

De nood is hoog: kijk 'ns om je heen hoeveel mensen onmacht ervaren - in hun privéleven, op hun werk én tegenover wat er allemaal gebeurt in de wereld - met gevoelens van boosheid, angst of verdriet als gevolg.

  • Sommigen denken dat er iets mis met hen is en hopen dat een pilletje dat kan oplossen, zoeken hun heil in medicatie
  • Anderen vluchten weg van of verdoven hun emoties

Terwijl een verlangen naar meer zingeving, meer voldoening en gemoedsrust in je leven heel normale menselijke verlangens zijn.

't Is niet omdat je zoekend bent, dat je ziek bent

Jij kan zelf veel meer dan je denkt

Tegelijkertijd moeten we aandacht hebben voor systemische fouten

die je als individu niet op je schouders hoeft te nemen...


Zin om zelf te kantelen?

  • Ervaar jij onmacht?
  • Ben je het beu dat vooral je geliefden de dupe worden van jouw innerlijke strijd?
  • Zou je graag over handvaten beschikken om het anders aan te pakken?

Vul dan het formulier in, ik contacteer jou vrijblijvend om verder af te stemmen:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Professioneel kantelpunt

Wel zin maar geen tijd om nu verder te lezen?

Vul hieronder je gegevens in, ik inspireer je verder via mail.

 

Ilse Schorrewegen

Kantelaar

De inspiratie is onderweg. Check je mailbox, ook je spamfolder...