Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Circle of influence - Steven Covey

Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Eerlijk? Ik heb zelf lang geworsteld met mijn eigen handleiding...

Wie mij een beetje volgt op sociale media weet dat 'kantelen die handel!' dé slagzin was waarmee ik sedert 2015 uitdrukking gaf aan mijn frustraties over onder andere:

  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim, believers versus non-believers: teveel 'versus', te weinig verbinding
  • teveel of-of, te weinig en-en, kortom: verzanden in dualiteitsdenken
  • nutteloze zaken die buitenproportionele aandacht krijgen terwijl levensbelangrijke zaken geen aandacht krijgen
  • curatieve in plaats van een preventieve aanpak bij beleidskeuzes
  • bullshitjobs die mensen tot buzy fools degraderen en hen ziek maken
  • onbewust onbekwame beleidsmakers die vastlopen in kortetermijndenken
  • onnodig tijdverlies door gebrek aan bewustzijn en helder denken
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen met vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties tot gevolg
  • ongelijkheid in de wereld
  • onrecht tegenover kwetsbaren met onnodig leed tot gevolg voor mens, dier en planeet

 

Hoewel behoorlijk veel van deze elementen zich buiten 'mijn cirkel van invloed' bevonden, voelde ik me er wel persoonlijk verantwoordelijk voor.

Het waren grote energievreters voor mij. Die boosheid en verdriet triggerden, emoties waar ik moeilijk blijf mee wist.

Mijn eigen onmacht om hiermee om te gaan, maakte mij niet altijd tot fijn gezelschap. Voor anderen, noch voor mezelf...

Het leidde zo rond mijn 40e levensjaar tot volgende inzicht:

Kantelen die handel, maar hoe?

'Be the change you want to see' is waar ik altijd al in geloofde, hoe diep ik soms ook zat. Als perfectionist deed ik ontzettend mijn best om dat verschil te ZIJN:

  • zo werd ik zelfstandig, om zo autonoom mogelijke keuzes te kunnen maken
  • koos ik bewust voor een beroep waarin ik holistisch kan werken
  • en ik besliste om niet langer te werken voor die bedrijven voor wie 'het welzijn van medewerkers' eerder een vorm van greenwashen was, in plaats van een duurzame langetermijnvisie op maatschappelijke bloei; in plaats daarvan richtte ik me op individuen die er héél bewust voor kiezen om door  mij begeleid te worden in hun eigen proces naar bloei

Maar al die tijd:

  • bleef ik wel hollen
  • brandjes blussend, onrecht bestrijdend
  • nog steeds worstelend met boosheid en verdriet 
  • en behoorlijk bang voor de toekomst

Niet zozeer die van mijzelf, wel die van toekomstige generaties én onze planeet.

 

Al mijn pogingen die 'handel te kantelen' ten spijt bleef er dat knagende gevoel dat ik te weinig impact had.

Op wat er gebeurde in de wereld.

En in mijzelf. 

Het kostte me nog eens behoorlijk wat tijd - en grijze haren - om tot dit nieuwe inzicht te komen:

Kantelen die handel

Kantel je wandel

Wat een inzicht: lange tijd had IK mij ZELF een identiteit aangemeten die niet goed voelde.

Ik was het zelf die mee een bepaald paradigma in stand hield

Over wie ik moest zijn en hoe ik moest handelen om 'een goed leven' te leiden

Pijnlijk ontwaken was dat.

Maar gelukkig kan je het verhaal dat je jezelf hebt aangepraat ook weer loslaten.

Tenminste, als je weet hoe...

Dat ben ik dan maar gaan leren en ondertussen begeleid ik op mijn beurt anderen die iets los te laten hebben. Zoals belemmerende overtuigingen, relaties of patronen, oordelen en aannames die je ter plaatse doen trappelen in het leven.

Innerlijke processen

Het parcours dat ik hierboven beschreef, verliep in verschillende cycli die ik telkens op een dieper niveau doorliep:

Vertragen en afstand nemen

In plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen voor wat er allemaal fout liep, keerde ik mijn blik naar binnen:

  • hollen en mezelf voorbij lopen, maakte plaats voor vertragen en verstillen
  • 'vluchten' maakte plaats voor doorvoelen, toelaten en accepteren
  • 'vechten tegen' ruimde plaats voor 'kiezen voor'

Allemaal zaken waarvan ik heel lang geloofde dat het 'zever' was én die niet paste bij mijn identiteit van 'ernstig en bezig bijtje'. 'Té veel geitenwollensok, te weinig concreet' zei dat bijtje telkens wanneer iemand mij - met de beste intenties - een spiegel voorhield.

Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen, anders luisteren en kijken ook voor mij de heilige graal te liggen.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me weliswaar gebracht hadden waar ik stond - dat was niet eens een 'slechte' plek - maar die me ervan weerhielden om me écht gelukkig te voelen en gemoedsrust te ervaren.

Langzaamaan kantelde ik: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog steeds alert en kritisch én tegelijkertijd veel milder.

Kortom: bewuster. 

Verantwoordelijkheid nemen over gedachten en gevoelens

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten langzaam plaats voor mildheid en mededogen. Mildheid tegenover mezelf en mijn eigen innerlijke criticus. Daarna tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal dankzij het inzicht dat mijn eigen gedachten en overtuigingen mij stevig belemmerden!

Ik ging aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde.

Want die verhalen kleuren mijn kijk op de wereld:

Over kantelpunt

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe.

Bovendien heb ik ontzettend veel impact op hoe ik omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en 'het andere'

Mijn gedachten bepaal ik namelijk helemaal zelf.

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten en gevoelens ontneem ik bovendien de anderen de macht over mijn welbevinden.

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand dat ik niet wil of kan zijn.

Ik kan andere keuzes maken. En die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken.

Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke euro die ik al dan niet spendeer.

Dat is pas een gevoel van vrijheid!

Opnieuw gaan leven vanuit verwondering

Vandaag sta ik anders in het leven, meer in verbinding met mezelf én de rest van de wereld.

Deze vragen helpen me om dichtbij mezelf te blijven:

  1. Wat gebeurt er, hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?

EN

  1. Hoe ervaren de anderen deze situatie?
  2. Welke impact heeft de context op onze perceptie van wat er gebeurt?
  3. Wat moet er gebeuren opdat de behoeften van anderen én de mijne voldaan zijn, zonder schade te berokkenen aan mens, dier of planeet?

Reken maar dat er strategieën te vinden zijn die met al deze belangen rekening houden.

Want door het perspectief te kantelen kom je er achter dat er ontzettend veel prachtige dingen in de wereld gebeuren, als je maar bereid bent om te kijken.

Ik leerde opnieuw kijken vanuit verwondering, zoals ik dat deed toen ik kind was...

Meer bewustzijn = minder nood aan controle

Dankzij dat dieper bewustzijn was 'de controlefreak' in mij ook gerustgesteld:

Te weten dat ik altijd controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt me om de controle over anderen los te laten.

Daar heb ik toch geen vat op...

Net zomin als ik controle heb over wat anderen over mij denken overigens.

Vertragen, afstand nemen, meer vanuit waarneming en minder vanuit oordeel kijken en luisteren, vaker vanuit verwondering leven, onderzoeken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust.

Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie.

Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'

Kantel je wandel...

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren!

Je kan vanuit acceptatie iets willen veranderen, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie.

Vandaag is het mijn intentie om minder 'de rechter' te zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. Ook al merk ik nog héél vaak verbetermogelijkheden op.

Maar in plaats van te reageren op 'het slechte functioneren', zie ik vandaag 'de misvatting'. En ik zie er tegelijkertijd doorheen:  "There is a crack in everything: that's where the light shines through..."

Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

Waar er echt 'duisternis' is, laat ik mijn verontwaardiging ook gewoon toe. Ik heb geleerd met mildheid naar ALLE emoties te kijken, ook naar mijn boosheid.

Elke emotie mag er zijn, ik hoef ze daarom niet te worden...

...door je perspectief te veranderen

Nog zo'n pijnlijke vaststelling: wij zien de wereld niet zien zoals ze is, maar zoals WIJ zijn

Onze binnenwereld is namelijk een afspiegeling van de buitenwereld. En hoe we die buitenwereld zien, hangt af van hoe wij waarnemen.

Of nog:

Zo binnen, zo buiten:

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

  • De bril waardoor ik naar de wereld kijk,
  • de verhalen die ik mezelf en anderen vertel OVER wat er gebeurt

bepalen hoe ik de wereld zie.

Dat werkt zo:

  • Voed ik oorlog in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen => 'kantelen die handel!' is dan het resultaat
  • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen

Eens je dat principe begrijpt, verkies je al snel om die duistere bril - met alle oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten.

En da's nog niet alles: een heerlijk gevolg dat ik tijdens dat proces vaststelde is dat

JOUW 'kijk op de wereld' bepaalt hoe de wereld naar jou kijkt...

Met andere woorden:

Hoe de ander zich tot mij verhoudt, bepaal ik in grote mate zelf

Ik heb de keuze om vanuit conflict of vanuit liefde uit te reiken naar de rest van de wereld

En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel

via #kantelenmijnwandel

naar #kanteljeperspectief

op mijn vijftigste...

Pittig parcours

Ik geef toe: mijn pad was niet altijd makkelijk en het vroeg behoorlijk veel tijd. Maar het was absoluut de moeite waard!

Uit een behoorlijk gefrustreerde wereldverbeteraar groeide langzaam maar zeker de meesteres in de levenskunst die ik me vandaag voel.

Hoe werkt kantelen?

Ik vond RUST in mijn eigen RUSTeloosheid.

Zo ging de ONRUST in mijn leven liggen...

Vandaag heb ik vrede met het leven in al zijn aspecten. Ook met de eindigheid van dat leven. Waardoor meteen de grootste bron van angst en boosheid wegebde.

Begrijp me niet verkeerd: natuurlijk hoop ik dat ik nog wat tijd krijg om te genieten van mijn nieuw verworven evenwicht. Maar je eigen eindigheid omarmen, geeft ontzettend veel energie om van elke dag iets moois te maken. Dat doe ik vandaag heel bewust. 

Mijn omgeving heb ik trouwens niet horen klagen over mijn (r)evolutie, wel integendeel. Mensen begrepen niet altijd waar ik mee bezig was, maar ze vinden 'de nieuwe versie' niet slechter.

Zelf lig ik niet (meer) wakker van wat anderen over mij denken, maar ik ben wel blij met die evolutie.

Alleen al daarvoor kan ik het je aanraden om met dit proces aan de slag te gaan: je stelt er een daad van liefde mee, tegenover jezelf én de rest van de wereld. Want je wordt aangenamer gezelschap als je gemoedsrust vindt in het leven, voor jezelf én voor anderen.

Eenzaamheid krijgt op die manier minder kans. Verbinden met anderen gaat veel vlotter én je kan zelfs in het 'alleen zijn' je eigen beste vriend worden.

Klinkt dat al aanlokkelijk?

Dan nu het beste nieuws:

Jij hoeft dit pad niet in je eentje te bewandelen...

Ondertussen ben ik een ervaren coach, eentje die ontzettend fier is op haar beroep dat volledig in lijn ligt met mijn eigen missie en visie op het leven. En waarin ik al mijn ervaringen uit 'vorige levens' bundel om anderen te helpen op hun pad.

Ik ontwikkel vandaag kantelcoachingstrajecten die jou toelaten om stapsgewijs en onder begeleiding van een ervaren gids in beweging te komen waar je vastgelopen bent in je werk of je leven.

Het beste van filosofie, positieve psychologie, oosterse, westerse en Afrikaanse levenskunst + wetenschappelijke inzichten rond psychosomatisch welzijn gebundeld in heerlijke persoonlijke leiderschapstraject voor meerwaardezoekers die verlangen naar een leven met minder frustratie en meer gemoedsrust: dat is waar 'kantelen' vandaag voor staat.

https://www.kantel.be/

Herken jij iets in mijn verhaal?

  • Heb jij ook een stevig ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel dat wel eens overprikkeld raakt?
  • Lijd jij onder jouw gevoel van onmacht en ben je het beu dat je geliefden en je eigen gezondheid de dupe worden van jouw innerlijke strijd?
  • Ben je bereid de mogelijkheid te accepteren dat het anders kan?

Laten we dan eens praten met elkaar, klik hier om door mij gebeld te worden.

PS: ik claim niet dat mijn eigen pad voltooid is: dat zal het pas zijn op het einde van mijn leven.

Tot die tijd blijf ik zelf investeren in persoonlijke ontwikkeling en omring ik mij met mentoren waar ik van kan leren...