Mentaal voorbereid op pensioen in 9 vragen

Mentaal voorbereid op pensioen in 9 vragen

Richting en rust in loopbaan en leven

Mentaal voorbereid op pensioen in 9 vragen

Door het verplicht pensioen van een aantal VRT-monumenten als Michel Wuyts, Frank Raes, Linda De Win en Martine Tange is het thema eindeloopbaan erg actueel in deze zomer van 2021.

Eindeloopbaan of pensioen is dan ook een thema waar iedereen ooit mee geconfronteerd wordt. Jij ook, als je geluk hebt tenminste...


 

Als 50+-er heb je er belang bij jezelf hierop voor te bereiden. Want dat het einde van je loopbaan een kantelpunt van formaat is, daar kwamen Michel, Frank, Linda en Martine te laat achter.

Dat kan jij dus beter aanpakken.  (*)

De eenvoudigste manier om je optimaal voor te bereiden op jouw eindeloopbaan?

Zelf een levensloopbaancoach onder de arm nemen, ongeacht wat jouw opdrachtgever je aan begeleiding op dit vlak aanbiedt.

Samen ga je aan de slag met het vinden van antwoorden op vragen als hieronder, zodat jij mentaal voorbereid op pensioen kan vertrekken en ook echt kan GENIETEN van die heerlijke niet-beroepsactieve periode in je leven.

Radicale zachtmoedigheid

Tuurlijk kan je ook in je eentje je analyse maken. Door te klikken op het beeld hierboven kan jij de vragen downloaden en afdrukken.

Maar hoed je voor:

  • blinde vlekken
  • een gebrek aan diepgang
  • én je eigen uitstelgedrag om hiermee aan de slag te gaan

Toch liever professionele begeleiding hierbij? Dat kan, klik hier:

(*) Ben jij al op pensioen en wil je toch graag onder begeleiding antwoorden vinden op deze vragen?

Het is nooit te laat om je leven zelf in handen te nemen! Klik op dezelfde knop hierboven...

Professionele statuutschaamte

Professionele statuutschaamte

https://www.kantel.be/professionele-statuutschaamte

Professionele statuutschaamte

Het verspreidt zich als een pandemie en het doet ontzettend pijn: statuutschaamte.

Bovendien tref je het aan in alle geledingen van de maatschappij.


Bij zelfstandigen

→ ZZP'ers - zelfstandigen zonder personeel, vaak dienstverlenersinnerpreneurs - die opnieuw in dienstverband 'moeten' gaan werken om financieel rond te komen en dat amper luidop durven zeggen

→ Entrepreneurs die hun zaak stopzetten, mensen moeten ontslaan en zich gefaald voelen voor het leven

→ Kunstenaars, die permanent schipperen tussen verwijten als 'subsidieprofiteur' en dagen van zwart zaad waarop er niets is: leegte, nada, geen vangnet en finaal ook geen creativiteit meer


Bij werknemers

→ Vastbenoemde ambtenaren die amper durven zeggen dat ze vastbenoemd zijn, omdat ze liever niet geassocieerd worden met enkele minder bevlogen collega's, terwijl zij zelf héél betrokken zijn en vanuit hun dienstverlenende levensvisie voor 'een baan bij de overheid' kozen

→ Werknemers die er al jaren van dromen om zelfstandig te worden, die stap blijven uitstellen en ondertussen al niet meer luidop durven praten over hun verlangen, uit angst niet ernstig genomen te worden

→ Mensen zonder universitair diploma, mét het verlangen om grootse dingen te doen in de wereld, maar geen stappen durven zetten, omdat ze niet het juiste boterbriefje kunnen voorleggen

→ Mensen met ontzettend goede 'credentials', de juiste boterbriefjes, massa's relevante ervaring die toch niet aan de bak komen en zich elke ochtend schamen zolang zij NIET naar 'hun werk' kunnen vertrekken


Bij wie niet (meer) werkt

→ Zij die door ziekte hun leven niet kunnen vormgeven zoals ze dat heel graag wel zouden willen en zichzelf 'verstoppen', ver weg van de oordelende blikken en blitse Instagramfoto's

Zij die de zorg voor kinderen of ouderen op zich nemen, daar niet financieel voor gewaardeerd worden en zichzelf dan ook niet als 'rendabel' beschouwen

→ Mensen wiens pensioen nadert en die 'het zwarte gat' vrezen omdat ze zich 'niet meer nuttig voelen'...


Kantelen die handel

 

Het raakt me
dat we zo hard oordelen.

 

Dat we elkaar EN onszelf

reduceren

tot een louter economische factor...


Zingeving heeft veel gezichten

Alsof er maar 1 'juiste manier' bestaat om 'een goed leven' te leiden.

Alsof jouw professionele statuut definieert wie je bent en wat je waard bent, als mens.

Dat klopt toch niet?

Zoveel mensen er zijn, zoveel manieren zijn er om het leven zinvol vorm te geven,

met of zonder betaald werk

Als 'het geijkte pad' - wat dat ook betekent - niet het jouwe is, betekent dat niet dat je faalt in het leven.

Het is wel een uitnodiging om op ontdekkingstocht te gaan hoe jij het beste kan maken van jouw leven.

Om je statuutschaamte overboord te gooien, zodat je goed zorg kan blijven dragen voor jezelf, elkaar en onze planeet.

https://www.kantel.be/professionele-statuutschaamte

Wat is een kantelpunt in een mensenleven?

Wat is een kantelpunt in een mensenleven?

Wat is een kantelpunt?

In een complex systeem (*) zoals een mensenleven spelen allerlei factoren en processen die een niet-lineaire (*) reactie kunnen veroorzaken. Zo kan een systeem heel lang 'stabiel' lijken, terwijl het toch vrijwel onzichtbaar wordt ondergraven.

Door die geleidelijke ontwikkeling wordt de veerkracht (*) van het systeem steeds geringer en wordt het systeem steeds fragieler. Veranderingen die gewoonlijk optreden, gaan langer of korter duren. Het systeem 'weet' op de duur niet meer welke kant het op moet.

Uiteindelijk is in deze omstandigheden een kleine verstoring voldoende voor de omslag naar een nieuwe 'stabiele' (*) toestand.

Die nieuwe stabiele toestand kan als bijzonder oncomfortabel ervaren worden. Zeker wanneer je liever terug wil naar de situatie van voor het kantelpunt. Maar net dat is niet meer mogelijk wanneer een kantelpunt overschreden werd.

(*)

  • Denk bij het woord 'systeem' aan een sociaal, mentaal, economisch, maatschappelijk of natuurkundig systeem
  • Niet-lineair betekent complexer dan 'oorzaak-gevolg' of 'actie-reactie'; snel, onzeker en vaag dus
  • Het concept 'veerkracht' is een onderdeel van het concept 'stabiliteit' dat op zijn beurt het vermogen aangeeft van een systeem om een verstoring te weerstaan. Stabiliteit staat voor 'onveranderd blijven, ondanks weerstand'. Veerkracht is dan 'het vermogen om terug te keren naar de oorspronkelijke toestand, na een tijdelijke verstoring'.

De 'fatale' verstoring wordt overigens vaak als oorzaak gezien van het kantelpunt, terwijl het in werkelijkheid de langdurige, geleidelijke invloed van verschillende externe factoren is die de echte oorzaak is. 

Wat is een kantelpunt? - https://www.kantel.be/2020/12/wat-is-een-kantelpunt/

Katalysator voor verandering in je werk of leven

Het kan wel heel lang duren voordat jij je bewust bent van de kwetsbaarheid van jouw systeem. Zolang je over voldoende veerkracht beschikt, kan je namelijk flexibel omspringen met verandering, met onzekerheid.

Eens het kantelpunt bereikt echter, voel je de nood om te kantelen als bijzonder urgent: iets moet veranderen! De weg die je dan wil of kan opgaan, is echter nog onduidelijk. Dat zorgt voor veel onzekerheid en doet je wankelen.

In een mensenleven ervaren we een kantelpunt als hét moment waarop de nood om te kantelen scherp voelbaar is.

Een kantelpunt in een mensenleven is dus een belangrijk moment in ons bestaan 

met een dergelijke impact

dat het NA drastisch anders is dan het VOOR.


De kracht van een kantelpunt

Een kantelpunt is een uitnodiging tot reflectie:

 


Geen weg terug

Wanneer jouw veerkracht afneemt, kan er dus bij een kleine verstoring een kantelpunt bereikt worden waarbij jouw functioneren drastisch verandert. En eigen aan systemen met een kantelpunt is dat teruggaan naar de toestand van vlak voor het kantelpunt onvoldoende en vaak zelfs onmogelijk is. Je moet dus kantelen en dat is een pittig proces.

Omdat tijdens het kantelen zekerheden op losse schroeven komen staan, ga je als persoon wankelen. Net daarom gaat een persoonlijk kantelpunt vaak gepaard met tijd voor reflectie, stilstaan, achterom kijken.

Voor het maken van een reis naar binnen, naar wat voor jou essentieel is.

 

De kracht van bomen is dat ze groeien in stilstand

Paul de Wispelaere - Schrijver

 

Conflicten, grenzen en pleasen

Conflicten, grenzen en pleasen

Conflicten kantelen

Je kent dat wel: een situatie waarin de ander jou maar niet lijkt te willen begrijpen, hoe goed jij het ook met de ander voor hebt.

Om één of andere reden dring jij niet door:

  • de ander ziet jouw goede intentie niet
  • begrijpt niet wat je zegt
  • aanvaardt je advies niet
  • luistert niet
  • behandelt je alsof je van een andere planeet komt
  • of negeert je gewoon, laat je links leggen

Al die situaties voelen vreselijk omdat jij je niet erkend voelt als mens.

Dus ga je nog meer overtuigen dat jij en jouw visie, jouw mening er wel degelijk mogen zijn. Je draagt wetenschappelijk bewijs aan, zet je beste redenaarstechnieken in, schakelt bondgenoten in ter overtuiging, maar helaas:

Hoe meer jij je best doet om de ander te overtuigen, hoe minder je boodschap doordringt en hoe meer de ander afhaakt.

Voor je het weet zit je in een gepolariseerde situatie en beland je midden in een conflict..


Hoe vermijd je escalerende conflicten?

Stel je vast dat je in een conflict bent terecht gekomen of dreigt terecht te komen?

Dan is het belangrijk om de verbinding met je bewustzijn te herstellen of goed te bewaken. De stressresponsen van ons reptielenbrein treden namelijk in werking telkens we geconfronteerd worden met 'gevaar'. 'Niet erkend worden in je bestaansrecht' vertaalt jouw brein als 'gevaar', net zoals het vroeger 'oog in oog met een leeuw staan' vertaalde als 'gevaar'.

Dus geeft het brein het signaal aan het lichaam om te vechten - meestal met woorden - vluchten - als vechten niet lukt - of bevriezen, waarbij mensen 'dichtklappen'. Eens die responsen in werking zijn, krijgen we nog heel moeilijk toegang tot dat deel in ons brein waar ons bewustzijn huist. Waar de poort tot relativeren en dingen in perspectief zien zich bevindt.

Om te vermijden dat je 'op sleeptouw genomen wordt door de VVV-reacties van je reptielenbrein', kan je leren om jezelf volgende vragen te stellen bij aanvang van een mogelijke conflictsituatie:

  • Is het echt zo dat de ander mij niet WIL begrijpen?
  • WIL de ander me niet begrijpen, of KAN de ander me om één of andere reden niet begrijpen?
  • Wat begrijp IK nog niet OVER de ander dat maakt dat de ander reageert zoals die doet?
  • Wat begrijp IK nog niet OVER de situatie dat maakt dat de ander reageert zoals die doet?
  • En wat wil ik hier en nu graag anders?

Ga vervolgens bewust aan de slag met het enige waar je ALTIJD een vat op hebt, namelijk JE EIGEN GEDRAG:

Hulp bij nodig?

  • Worstel jij met conflictsituaties?
  • Ga je ze liever uit de weg, behoud jij liefst van al 'de lieve vrede'?
  • Betekent dat helaas dat je vaak over je grenzen laat gaan in interactie met anderen?

Dat kan te maken hebben met de verbinding die je met jezelf verbreekt.

Conflicten zijn in essentie nochtans fantastische leermomenten om te groeien als mens.

Op voorwaarde dat je er op de juiste manier mee omgaat...

Elk conflict leert je namelijk iets over wat jij héél belangrijk vindt, jouw waarden en behoeften. Telkens een waarde of behoefte voor jou niet vervuld is, voed je het conflict in jezelf.

Dat is echter een keuze die jij maakt.

Zo kan je net zo goed op een positieve, opbouwende manier leren uitdrukking geven aan wat jij WEL belangrijk vindt, in plaats van woorden te geven aan wat je NIET wil.

Dan vergroot de kans dat jij - of de ander - uit 'weerstand' blijft en hoeft er geen conflict te ontstaan, wel een leerzame dialoog.

Benieuwd hoe dat werkt?

Kalm blijven in tijden van crisis: zo doe je dat

Kalm blijven in tijden van crisis: zo doe je dat

https://www.kantel.be/2020/05/kalm-blijven-in-tijden-van-crisis-video/

Kalm blijven in tijden van crisis: zo doe je dat

Maatschappelijke crisissen hebben zo hun eigen dynamiek en gevolgen:

  • het corona-virus maakt in 2020 de fragiliteit van ons leven zo 'tastbaar' dat we ons massaal existentiële vragen stellen
  • eerder hadden we al 9/11, terreuraanslagen en bankencrisissen met een gelijkaardige impact
  • en wat de impact van de klimaatverandering zal zijn, kunnen we vandaag zelfs nog niet bevatten

Deze maatschappelijke kantelpunten zorgen voor behoorlijk wat onzekerheid waardoor je als individu de grond onder je voeten kan voelen wegzakken.

Daarom is kalm blijven in tijden van crisis broodnodig.

Om je daarbij te helpen, bundelde ik een paar lifechanging inzichten in een video aan het einde van dit artikel.

Maar eerst vertel ik je wat meer over de werking van ons stressbrein. Want zelfkennis is het begin van alle wijsheid.


Onzekerheid is de vijand van controle

Als jij het gewend bent om je leven 'onder controle' te hebben, is onzekerheid allesbehalve welkom. Onzekerheid knaagt aan mensen. Zeker als ze langere tijd aanhoudt.

Toch heb jij daar zelf een vat op: emoties als angst, verdriet en boosheid ontstaan vooral door de zorgen die wij ons maken OVER een toekomst die we ons nog niet kunnen voorstellen.

De verhalen die jij jezelf vertelt over hoe moeilijk jouw mogelijke toekomst zou kunnen worden, triggeren dus jouw stressbrein veel meer dan de omstandigheden dat zelf doen

Die verhalen over jouw verwachtingen voor de toekomst kritisch onderzoeken en bevragen, kan je dus helpen om kalm te blijven in tijden van crisis.


Stressresponsen

Tijdens een crisis schiet ons oeroude reptielenbrein in actie met de volgende VVV-reacties:

Vechten - FIGHT

Vechten doen wij vandaag niet meer zo vaak 'van mens tot mens, met blote vuisten', wel met woorden of destructief gedrag.

Je ervaart onmacht en je wil geen onmacht voelen. Je verzet je tegen de situatie zoals die is, of tegen wat je voelt bij de situatie. In plaats van je onmacht uit te spreken, maak je verwijten, veroordeel je alles en iedereen wat je niet zint. Je boosheid richt zich naar alles en iedereen BUITEN jou.

Zolang je kan aanklagen en veroordelen, hoef je immers niet naar binnen te kijken...

Vluchten - FLIGHT

Bij vluchtgedrag kan je je onttrekken aan de situatie die niet goed voelt. Letterlijk: je gaat weg van wat niet goed voelt. Of figuurlijk: dan doe jij alsof er geen probleem is, ga je minimaliseren wat je ervaart.

Je kan je toevlucht zoeken in verdovende middelen om wat pijn doet minder te voelen:

  • alcohol
  • hard of soft drugs
  • Netflix
  • koffie, sloten koffie...

maar evengoed:

  • intensief competitief sporten als je geen topsporter bent
  • héél zweverig gedrag vertonen en alle voeling met de realiteit verliezen
  • nog harder gaan werken: 'drukdrukdruk doen' zodat je toch maar niet moet stilstaan bij wat je voelt, bij wat er zich aandient in je leven

Bevriezen - FREEZE

Ook al zeg je tegen jezelf: 'wees kalm, geen paniek, alles komt goed', krijg je toch niets meer gedaan, je lijkt wel verlamd. Je hoofd voelt wollig, je kan je niet concentreren, voelt je leeg, verloren. Er komt 'niets deftigs uit je handen', 'niets zinnigs uit je hoofd'. Je kan je hierdoor heel verdrietig voelen, tot zelfs apathisch...


Dat oerbrein van ons - met zijn focus op overleven, voortplanten en daarom veiligheid - is een fantastisch instrument als ons leven echt in gevaar is. Maar helaas bewijst het ons slechte diensten als er geen acuut levensgevaar is en ons brein onze reactie op een stressvolle situatie wel zo 'interpreteert'.

Tijdens een maatschappelijk kantelpunt schiet bovendien niet alleen JOUW reptielenbrein in actie, maar gebeurt dat bij ALLE betrokkenen, waardoor de effecten nog versterkt worden.

Je bewust zijn van je eigen patronen wordt dan nog belangrijker, wil je helder kunnen blijven denken en niet ten prooi vallen aan massapsychose of conspirituality.


Bewustzijn, helder denken en creativiteit als sleutel

 

In tijden van crisis wil je net toegang krijgen tot dat ander deel van je brein, daar waar je bewustzijn huist. Want dat bewustzijn brengt soelaas in de vorm van relativering, reflectievermogen, denkvermogen en creativiteit. 

Dankzij die creativiteit kunnen wij veerkrachtig omgaan met de stormen die het leven nu eenmaal op ons pad brengt...

Wie erin slaagt de kracht van zijn bewustzijn aan te boren, voelt zich geen weerloos slachtoffer meer: je neemt de regie over je eigen leven - je werk, je relaties, je gezondheid, je inkomen, je persoonlijke groei - dan BEWUST ZELF in handen.

Want je mag dan niet altijd impact hebben op WAT er gebeurt in je leven, je hebt wél altijd impact op hoe jij ermee omgaat.

Geniet van de video!

Als je hem leuk vindt, geef hem een 'duim op'...

Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Circle of influence - Steven Covey

Van gefrustreerde wereldverbeteraar naar bevlogen levenskunstenaar

Eerlijk? Ik heb zelf lang gezocht naar een handleiding voor het leven...

Wie mij een beetje volgt op sociale media weet dat 'kantelen die handel!' dé slagzin was waarmee ik vanaf 2015 uitdrukking gaf aan mijn frustraties over, onder andere:

  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim, believers versus non-believers: teveel 'versus', te weinig verbinding
  • teveel of-of, te weinig en-en, kortom: verzanden in dualiteitsdenken
  • nutteloze zaken die buitenproportionele aandacht krijgen terwijl levensbelangrijke zaken geen aandacht krijgen
  • curatieve in plaats van een preventieve aanpak bij beleidskeuzes
  • bullshitjobs die mensen tot buzy fools degraderen en hen ziek maken
  • onbewust onbekwame beleidsmakers die vastlopen in kortetermijndenken
  • onnodig tijdverlies door gebrek aan bewustzijn en helder denken
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen met vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties tot gevolg
  • ongelijkheid in de wereld
  • onrecht tegenover kwetsbaren met onnodig leed tot gevolg voor mens, dier en planeet

 

Hoewel behoorlijk veel van deze elementen zich buiten 'mijn cirkel van invloed' bevonden, voelde ik me er wel persoonlijk verantwoordelijk voor.

Het waren grote energievreters voor mij. Die boosheid en verdriet triggerden, emoties waar ik moeilijk blijf mee wist.

Mijn eigen onmacht om hiermee om te gaan, maakte mij niet altijd tot het aangenaamste gezelschap. Noch voor anderen, noch voor mezelf...

Het leidde zo rond mijn 40e levensjaar tot volgende inzicht:

Kantelen die handel, maar hoe?

'Be the change you want to see' is waar ik altijd al in geloofde, hoe slecht ik me soms ook voelde.

Ik deed ontzettend mijn best en vond dat nog niet genoeg - hallo perfectionisme:

  • zo werd ik zelfstandig, om zo autonoom mogelijke keuzes te kunnen maken
  • koos ik bewust voor een beroep waarin ik holistisch kan werken, ver weg van beperkend hokjesdenken
  • en besliste ik om niet langer te werken voor bedrijven voor wie 'het welzijn van medewerkers' eerder een vorm van greenwashen was, in plaats van een duurzame langetermijnvisie op maatschappelijke bloei
  • in plaats daarvan richtte ik me op individuen die er héél bewust voor kiezen om door mij begeleid te worden, in hun eigen proces naar bloei

Maar al die tijd:

  • bleef ik wel hollen
  • brandjes blussend, onrecht bestrijdend
  • nog steeds worstelend met boosheid en verdriet 
  • en behoorlijk bang voor de toekomst - niet zozeer die van mijzelf, wel die van toekomstige generaties én onze planeet.

 

Al mijn pogingen die 'handel te kantelen' ten spijt bleef er dat knagende gevoel dat ik te weinig impact had.

Op wat er gebeurde in de wereld.

En in mijzelf. 

Het kostte me nog eens behoorlijk wat tijd en grijze haren om tot dit nieuwe inzicht te komen:

Kantelen die handel

Kantel je wandel

Wat een inzicht: lange tijd had IK mij ZELF een identiteit aangemeten die niet goed voelde.

Ik was het ZELF die een bepaald paradigma in stand hield

over wie ik moest zijn en hoe ik moest handelen om 'een goed leven' te leiden...

Pijnlijk ontwaken was dat.

Maar gelukkig kan je het verhaal dat je jezelf hebt aangepraat ook weer loslaten.

Tenminste, als je weet hoe...

Dat ben ik dan maar gaan leren. Want daar gaat kantelen natuurlijk over: je kan wel WETEN wat je te doen hebt in het leven, zolang je het niet DOET, verandert er niets. Dus werd ik terug leerling, in heel nieuwe materie.

Ik claim niet dat mijn eigen pad voltooid is: dat is het pas op het einde van mijn leven.

Tot die tijd blijf ik zelf investeren in persoonlijke ontwikkeling en omring ik mij met mentoren waar ik van kan leren...

Innerlijke processen

Het parcours dat ik hierboven beschreef, was geen lineair proces.

Het verliep in verschillende cycli die ik telkens op een dieper niveau doorliep:

Vertragen en afstand nemen

In plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen voor wat er allemaal fout liep, keerde ik mijn blik naar binnen:

  • hollen en mezelf voorbij lopen, maakte plaats voor vertragen en verstillen
  • 'vluchten' maakte plaats voor doorvoelen, toelaten en accepteren
  • 'vechten tegen' ruimde plaats voor 'kiezen voor'

Allemaal zaken waarvan ik heel lang geloofde dat het 'zever' was én die niet paste bij mijn identiteit van 'ernstig en bezig bijtje'. 'Té veel geitenwollensok, te weinig concreet' zei dat bijtje telkens wanneer iemand mij - met de beste intenties - een spiegel voorhield.

Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen, anders luisteren en kijken ook voor mij de heilige graal te liggen.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me weliswaar gebracht hadden waar ik stond - dat was niet eens een 'slechte' plek - maar die me ervan weerhielden om me écht gelukkig te voelen en gemoedsrust te ervaren.

Langzaamaan kantelde ik: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog steeds alert en kritisch én tegelijkertijd veel milder.

Kortom: bewuster. 

Verantwoordelijkheid nemen over gedachten en gevoelens

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten langzaam plaats voor mildheid en mededogen. Mildheid tegenover mezelf en mijn eigen innerlijke criticus. Daarna tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal dankzij het inzicht dat mijn eigen gedachten en overtuigingen mij stevig belemmerden!

Ik ging aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde.

Want die verhalen kleuren mijn kijk op de wereld:

Over kantelpunt

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe.

Bovendien heb ik ontzettend veel impact op hoe ik omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en 'het andere'

Mijn gedachten kan ik namelijk zelf sturen.

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten en gevoelens ontneem ik bovendien de anderen de macht over mijn welbevinden.

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand dat ik niet wil of kan zijn.

Ik kan andere keuzes maken. En die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken.

Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke euro die ik al dan niet spendeer.

Dat is pas een gevoel van vrijheid!

Opnieuw gaan leven vanuit verwondering

Vandaag sta ik anders in het leven, meer in verbinding met mezelf én de rest van de wereld.

Deze vragen helpen me om dichtbij mezelf te blijven:

  1. Wat gebeurt er, hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?

EN

  1. Hoe ervaren de anderen deze situatie?
  2. Welke impact heeft de context op onze perceptie van wat er gebeurt?
  3. Wat moet er gebeuren opdat de behoeften van anderen én de mijne voldaan zijn, zonder schade te berokkenen aan mens, dier of planeet?

Reken maar dat er strategieën te vinden zijn die met al deze belangen rekening houden.

Want door het perspectief te kantelen kom je er achter dat er ontzettend veel prachtige dingen in de wereld gebeuren, als je maar bereid bent om te kijken.

Ik leerde opnieuw kijken vanuit verwondering, zoals ik dat deed toen ik kind was, toen ik nog minder 'last' had van 'filters'...

Meer bewustzijn = minder nood aan controle

Dankzij dat dieper bewustzijn was 'de controlefreak' in mij ook gerustgesteld:

Te weten dat ik controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt me om de controle over anderen los te laten.

Daar heb ik toch geen vat op...

Net zomin als ik controle heb over wat anderen over mij denken overigens.

Vertragen, afstand nemen, meer vanuit waarneming en minder vanuit oordeel kijken en luisteren, vaker vanuit verwondering leven, onderzoeken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust.

Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie.

Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'

Kantel je wandel...

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren!

Je kan vanuit acceptatie iets willen veranderen, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie.

Vandaag is het mijn intentie om minder 'de rechter' te zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. Ook al merk ik nog héél vaak verbetermogelijkheden op.

Maar in plaats van te reageren op 'het slechte functioneren', zie ik vandaag 'de misvatting'. En ik zie er tegelijkertijd doorheen:  "There is a crack in everything: that's where the light shines through..."

Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

Waar ik echt 'duisternis' zie, laat ik mijn verontwaardiging ook gewoon toe. Ik heb geleerd met mildheid naar ALLE emoties te kijken, ook naar mijn boosheid, angst en verdriet.

Elke emotie mag er zijn, maar ik hoef de emotie niet te worden... Het is 'maar' een emotie, getriggerd door 'maar' een verhaal OVER wat er gebeurt rondom en in mij.

...door je perspectief te veranderen

 Nog zo'n pijnlijke vaststelling: wij zien de wereld niet zien zoals ze is, maar zoals WIJ zijn.

Onze binnenwereld is namelijk een afspiegeling van de buitenwereld. En hoe we die buitenwereld zien, hangt af van HOE wij waarnemen.

Of nog:

Zo binnen, zo buiten:

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

De bril waardoor ik naar de wereld kijk, de verhalen die ik mezelf en anderen vertel OVER wat er gebeurt, de paradigma's die ik volg, bepalen hoe ik de wereld zie.

    Dat werkt zo:

    • Voed ik oorlog en verzet in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen
    • Voed ik mijn angst? Dan zie ik overal gevaar en leef ik de hele tijd op mijn hoede 
    • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen

    Eens je dat principe begrijpt, verkies je al snel om die duistere bril - met alle oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten.

    En da's nog niet alles: een heerlijk gevolg dat ik tijdens dat proces vaststelde is:

    JOUW 'kijk op de wereld' bepaalt hoe de wereld naar jou kijkt...

    Met andere woorden:

    Hoe de ander zich tot mij verhoudt, bepaal ik in grote mate zelf

    Ik heb de keuze om vanuit conflict of vanuit liefde uit te reiken naar de rest van de wereld

    En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel

    via #kantelenmijnwandel

    naar #kanteljeperspectief

    op mijn vijftigste...

    Pittig parcours

    Ik geef toe: mijn pad was niet altijd makkelijk en het vroeg behoorlijk veel tijd. Maar het was absoluut de moeite waard!

    Uit een behoorlijk gefrustreerde wereldverbeteraar groeide langzaam maar zeker de meesteres in de levenskunst die ik me vandaag voel.

    Hoe werkt kantelen?

    Ik vond RUST in mijn eigen RUSTeloosheid,

    zo ging de ONRUST in mijn leven liggen

    en kwam er gemoedsrust voor in de plaats

    Sommige mensen zullen dat als 'geluk' omschrijven. Want vandaag heb ik meestal vrede met het leven. Ook met de eindigheid van het leven. Waardoor meteen de grootste bron van angst en boosheid, een existentiële angst wegebde.

    Begrijp me niet verkeerd: natuurlijk hoop ik dat ik nog wat tijd krijg om te genieten van mijn nieuw verworven evenwicht. Nu ik mijn eigen eindigheid heb leren omarmen, de zinloosheid van het bestaan kan aanvaarden én er zelf zin aan geef, beschik ik over veel meer energie om van elke dag iets moois te maken.

    Ik beschouw het als mijn morele plicht om bewust te denken en voelen - voorbij de labels van positief en negatief denken - en voorwaarts, vanuit vertrouwen het leven te leven, met alle onzekerheden en niet-weten dat daarbij hoort.

    Het contrast met de pessimist die ik was in mijn jeugdjaren, kan niet groter zijn...

    Mijn omgeving heb ik trouwens niet horen klagen over mijn (r)evolutie, wel integendeel. Alleen al daarvoor kan ik het je aanraden om met dit proces aan de slag te gaan: je stelt er een daad van liefde mee, tegenover jezelf én de rest van de wereld. Want je wordt aangenamer gezelschap voor jezelf én voor anderen van zodra je gemoedsrust vindt in het leven.

    Bonus: verbinden met anderen gaat veel vlotter én je kan ook in het 'alleen zijn' je eigen beste vriend worden.

    Klinkt dat al aanlokkelijk?

    Dan nu het beste nieuws:

    Jij hoeft dit pad niet in je eentje te bewandelen...

    Ondertussen mag ik mezelf een ervaren levensloopbaancoach noemen, ben ik ontzettend fier op mijn beroep dat volledig in lijn ligt met mijn eigen missie en visie op het leven. Al mijn ervaringen uit 'vorige professionele levens' bundel ik met mijn recent verworven vaardigheden om anderen te begeleiden op hun pad.

    Vandaag ontwerp ik kantelcoachingstrajecten die jou toelaten om stapsgewijs en onder begeleiding van een ervaren gids in beweging te komen waar je vastgelopen bent, in je werk of je leven.

    Het beste van oosterse, westerse en Afrikaanse filosofie, positieve psychologie, humanistische levenskunst + wetenschappelijke inzichten rond psychosomatisch welzijn bundel ik in heerlijke persoonlijke bewustzijnstrajecten.

    https://www.kantel.be/

    Getriggerd door mijn verhaal?

    • Heb jij ook een stevig ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel?
    • Lijd jij onder jouw gevoel van onmacht en ben je het beu dat je geliefden en je eigen gezondheid de dupe worden van jouw innerlijke strijd? 
    • Ben je moegestreden en bereid de mogelijkheid te accepteren dat het ook anders kan?

    Laten we dan eens praten met elkaar, klik hier om door mij gebeld te worden...