Freelancen vanuit kracht

Freelancen vanuit kracht

Freelancen vanuit kracht

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Gefrustreerd over zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Teleurgesteld in zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon: 'business coaching of marketingadvies, CV eens samen bekijken, wat denk jij, Ilse?'


Eerst de weg naar binnen

Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development of zijn CV.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen! Maar jij moet het wel ZELF doen.

Je kan het ene patroon vervangen door een ander patroon waar jij - en anderen ook - wel blij van worden. Je hoeft daarvoor niet te veranderen - je bent al meer dan OK - niets los te laten, niet te 'sleutelen' aan jezelf. Neen: enkel een ander patroon installeren volstaat.

Zo kantel je naar een leven waarin je zingeving, voldoening en waardering ervaart. Respect voor jezelf resulteert altijd in respect door anderen...

Dan de weg naar buiten

En die marketing dan? Die volgde daarna quasi vanzelf... Zijn CV werd een pareltje en hij is nu eindelijk fier over zijn website die nu pas een weerspiegeling is van wie hij ECHT is.

Logisch toch, dat je eerst de weg naar binnen moet afleggen voor je de weg naar buiten kan vormgeven?

Eens je weet wat je wil, wie je bent en waar jouw toegevoegde waarde ligt, is het enkel nog kwestie van daar woord en beeld aan te geven. Zonder dat zelfvertrouwen en zelfinzicht kan je je die moeite zelfs beter besparen.


Foto: Steve Halama @ Unsplash


Herkenbaar voor jou?

Genoeg frustratie gehad als freelancer? Tijd voor een andere mindset? Ik hoor het graag van jou:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Hoezo, 'ik ben te traag'?

Hoezo, 'ik ben te traag'?

Hoezo, 'ik ben te traag'?

Ik heb een paar tips voor jou wanneer jij als feedback krijgt dat je te traag bent:

  1. Ga niet in de verdediging.
  2. Bedank de ander voor de feedback. Vraag wat de goede bedoeling van de ander is om jou die feedback te geven met deze woorden: "dank je voor de feedback, wat maakt dat je dit met mij deelt?" Wellicht is de ander bezorgd over een gebrek aan tijd.
  3. Doe dit zelf op niet-oordelende wijze, bijvoorbeeld als volgt:
Ik hoor je zeggen dat ik traag ben
te traag...
 
Ik erken dat ik iemand ben die zorgsaam is,
met veel oog voor detail
 
Diepgang is voor mij belangrijk:
ik wil doorgronden en begrijpen
 
Ik blink uit in 'in het moment' leven
met volledige aandacht aanwezig, hier en nu
 
Ik vind het fijn om het verschil te maken
om impact te hebben, net als jij
 
dat doe ik door kwaliteit af te leveren
en daarvoor neem ik alle tijd
 
Wat moet er gebeuren opdat ik die tijd mag nemen
en jij je bezorgdheid over een gebrek aan tijd kan loslaten?

4. Ontvang vanuit verwondering het antwoord.

Ook als het antwoord 'stilte' is.

Want soms hebben gejaagde mensen heel erg nood aan datgene wat jij in overvloed hebt: tijd.

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto John Forson @ Unsplash


Kan jij wat hulp gebruiken bij het werken aan je zelfvertrouwen?

Contacteer mij, vul hieronder jouw gegevens in, ik contacteer je dan vrijblijvend om te bekijken hoe jij kan kantelen naar een leven met meer zelfvertrouwen.

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Bewuste levenskeuze maken

Bewuste levenskeuze maken

Bewuste levenskeuze maken

Ik was nog jong toen ik een heel bewuste levenskeuze maakte, 13 als ik me goed herinner. Mijn keuze om als vrouw bewust geen kinderen op de wereld te zetten, heb ik echter wel tot mijn 40e moeten verantwoorden. Tegenover mannen en vrouwen, jong en oud, bekenden en onbekenden.
 
Kiezen 'voor het moederschap' geldt blijkbaar als 'pro kinderen' en dus 'pro-mensheid'. Gevolg: de keuze 'pro mensheid' moet 'verdedigd' worden. En de afwijkende keuze 'uitgedaagd'.
 
 
Nu heeft dat 'uitdagen' mij persoonlijk nooit aan het twijfelen gebracht over de juistheid van mijn keuze in mijn leven. Eerder integendeel. Wel was er dat vervelend neveneffect dat ik vaker dan ik het zelf wilde als een voorvechtster voor kinderloosheid werd beschouwd. Een rol die ik helemaal niet ambieer. Ook vandaag niet!
 
 
Waarom ik dan dit artikel deel? Omdat ik me kan voorstellen dat sommige mensen wél bezwijken onder de maatschappelijke druk om kinderen op de wereld te zetten, terwijl ze daar zelf anders over denken. Dit TV-programma over de kinderwens - dat in 2020 op het scherm kwam - bevestigt mijn vermoeden...
 
 
Ik hoop jou bovenal even aan het denken én voelen te zetten over het maken van bewuste levenskeuzes, het maakt niet uit over welk levensdomein. Ook - en vooral - als jouw keuze 'afwijkend' lijkt in de ogen van anderen. Die 'anderen' zouden dat wel eens helemaal anders kunnen zien...
 

Oordelen over afwijkende keuzes

Hoewel ik zelf geen waarde-oordeel uitsprak over wie wél voor kinderen koos, interpreteerden 'moeders' mijn keuze om zelf niet voor het moederschap te kiezen heel vaak als een oordeel over hun keuze voor het moederschap. Met als gevolg dat Ik diende overtuigd te worden van mijn ongelijk.
 
 
Wist ik toen veel dat mijn afwijkende keuze vooral iets triggerde in HEN. Zoals het besef - en de daarmee gepaard gaande angst - zelf minder bewuste keuzes gemaakt te hebben bijvoorbeeld. Als de roze wolk dan uitblijft, kan dat pittig zijn.
 
 
Mijn keuze appelleerde blijkbaar ook aan een overtuiging die heel diep geworteld zit: als je biologisch leven KAN schenken , moet je dat ook doen. Zoiets als: "je bent vrouw, je bent daarvoor geprogrammeerd!"
 
 
Het onbegrip van anderen tegenover mijn keuze voelde vooral als jonge vrouw niet goed, ik kon dat onbegrip niet altijd even goed plaatsen. Want biologisch gesproken maakte ik dan misschien wel een afwijkende keuze, maar een mens kan en mag toch verder denken, voelen en handelen dan louter biologisch? Zo zagen 'de anderen' dat echter niet.
 

Verwijten over een bewuste levenskeuze

 
Naar eigen zeggen wilden mensen mij 'zolang het nog kon, behoeden voor de impact van mijn domme beslissing'. Dat deden ze met uitspraken als deze:
  • 'daar ga je spijt van krijgen', nr 1 met stip
  • bizar genoeg gevolgd door de retorische vraag 'is dat niet heel egoïstisch?'
Gesprekken over dit thema zorgden bijgevolg geregeld voor pittige discussies. Waarna ik achterbleef met het gevoel dat ik iemand gekwetst had door een keuze te maken om iets NIET te doen.
 
 
Terwijl - vanuit mijn perspectief bekeken - mijn keuze er net toe bijdraagt dat kinderen van mensen die wel voor hen kiezen, het beter kunnen hebben! We zijn namelijk met teveel op deze planeet. Daar was ik me sedert heel jonge leeftijd al pijnlijk bewust van, wat niet abnormaal is voor iemand die hoogsensitief is.
 
 
Bovendien had ik naast 'overbevolking' nog heel wat andere redenen voor mijn keuze, maar die kreeg ik zelden deftig onder woorden gebracht. Ook al omdat ik me zo gekwetst voelde door het oordeel over mijn keuze die eerder altruïstisch is maar plompweg als egoïstisch neergezet werd. Dat deed pijn, maakte me verdrietig en dat verdriet kwam er meestal uit als 'boosheid' over zoveel onbegrip. Wat dan door de tegenpartij werd geïnterpreteerd als 'een labiel persoon die niet weet wat goed voor haar is'.
 

Woorden scheppen werelden

Steeds meer mannen en vrouwen willen de keuze voor het ouderschap heel bewust maken. Ze worstelen ermee, in verschillende richtingen.
 
Die worsteling ontstaat mijn inziens onder druk van de verhalen die wij elkaar vertellen waarin 'vrouwelijkheid en moederschap' of 'verantwoordelijkheid en ouderschap' gekoppeld worden aan elkaar. Of over hoe 'gelukkig of succesvol zijn in het leven' gedefinieerd wordt.

Woorden en beelden creëren namelijk werelden. Vraag jezelf maar 'ns af:

  • Hoe tekent een klein kind een gezin?
  • Welk beeld komt er in jou op als je denkt aan een zorgende man?
  • Hoe reageren we wanneer iemand uitspreekt dat kinderen ettertjes kunnen zijn?
  • Hoeveel mensen zitten er in de reclame voor een gezinswagen?
  • Wat vinden we van een vrouw die niet thuis blijft van werk als haar kinderen ziek zijn?
  • Hoe reageer je als iemand jou als antwoord 'neen' geeft op de vraag: 'en jij, heb jij kinderen?' Hoe snel voel je dan medelijden of ongemak omdat je misschien een gevoelige snaar raakte?

Wat meer nuance in de verhalen die wij elkaar vertellen, is dus meer dan welkom

Waarden verhelderen in plaats van te oordelen

Minder oordelend staan tegenover wie 'de andere keuze' maakt, helpt ook: 

De keuze van een ander hoeft die van jou niet te bepalen
Jij hoeft je dus niet bedreigd te voelen door een afwijkende keuze van de ander
Word je bewust van de waarden die maken dat jij - en de ander - een bepaalde keuze verkiezen
Bevraag jezelf: door welke verhalen, overtuigingen en meningen is mijn waardenkader ontstaan en voelt dat goed voor mij?
Is het met andere woorden echt MIJN waardenkader - i.p.v. dat van mijn ouders, vrienden etc -  en past het bij hoe IK in het leven wil staan?

Patriarchale maatschappij?

In haar TED-talk verduidelijkt Christen op welke wijze er geoordeeld wordt door anderen - hier in het bijzonder door mannelijke artsen - over vrouwen die bewuste keuzes willen maken rond ALLE aspecten in hun leven, ook over het moederschap.
 
Fijne eye-opener vind ik dat, over de impact van het leven in een patriarchale maatschappij. Voor vrouwen én mannen!
 
In het boek Gelukkig zonder kinderen van Lisette Schuitemaker lees en leer je nog veel meer over hoe mensen wereldwijd bewuste keuzes maken over al dan niet kinderen op de wereld zetten. Vooral het hoofdstuk met de titel 'is het egoïstisch?' raad ik iedereen aan om te lezen.
 
Wat meer nuance over deze topic dient namelijk de hele maatschappij...
 

Hoe nu verder met jouw levenskeuzes?

Levensloopvragen zijn er om gesteld & onderzocht te worden, eerder dan veroordeeld te worden.

Ik wens je de moed toe om de voor jou relevante keuzes bewust te maken in je leven.

Probeer je daartoe héél bewust te zijn over de verhalen, meningen, aannames en patronen die jou hebben gevormd. Die liggen namelijk aan de basis van jouw keuzes en je gedrag.

Gelukkig zijn die patronen niet in beton gegoten: je kan een patroon dat voor jou niet behulpzaam is ombuigen en een nieuw patroon aan je leven toevoegen. Je kan jezelf een ander verhaal vertellen, waarna je de wereld ook op een andere manier zal bekijken.


Wil jij ook een bewuste levenskeuze maken en kom je er in je eentje niet uit? Praat er dan over met anderen. Met vrienden of familie, als die omgeving veilig voelt voor jou. Met een professional als dat veiliger of genuanceerder voelt.

Kies je professional wel met zorg, de video hierboven indachtig...Want professionals zijn ook mensen, met meningen, aannames en overtuigingen.

Foto: Sebastian Staines @ Unsplash

Zin om erover te sparren? Vul het formulier in, ik contacteer je graag, vrijblijvend:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Stilteweekend

Stilteweekend

Stilteweekend

Een stilteweekend met 10 vrouwen, begeleid door nog één: kunnen die een heel weekend zonder praten, in stilte doorbrengen? Geen contact met het thuisfront, geen toegang tot digitale bronnen: hoe is dat? Kunnen wij meer ZIJN en minder DOEN, gedurende een heel weekend? Over mijn ervaringen als deelneemster vertel ik hier.


Waarom gaat een mens eigenlijk op stilteweekend?

2018 wordt voor mij het jaar van de stilte, dat besef groeide in mij vanaf eind 2017. Behoorlijk impulsief boekte ik tijdens mijn (te) drukke decembermaand een stilteweekend, georganiseerd door Stiltehoeve Metanoia in Damme, begeleid door Isis Mulleman van Mano Yoga. Met de Stiltehoeve was ik vertrouwd, met Isis (nog) niet. Een programma kende ik niet op het moment van boeking, ik wist enkel dat meditatie er een onderdeel van was. 't Zijn wel vaker mijn beste beslissingen: de impulsieve die ik recht uit mijn hart en vol vertrouwen neem, zonder dat mijn hoofd zich er teveel mee bemoeit...

Reacties uit mijn omgeving

De reacties die ik kreeg op de mededeling dat ik op stilteweekend ging, spreken al boekdelen:

  • 'Ga je dan naar een klooster?'
  • 'Da's zo moeilijk, mediteren, niet mogen nadenken is niets voor mij. Jij bent toch ook een denker?'
  • 'Jij, op stilteweekend? Jij werkt toch al altijd in stilte?'
  • 'En ga jij dan alleen, zonder je man?'
  • 'Klinkt als een sekte, pas maar op!'
  • 'Ja, dat zou ik ook wel eens willen doen, maar sommige mensen moeten werken en hebben een gezin om voor te zorgen!'

Uit de hoek van collega's kwamen dan weer vooral aanmoedigingen en berichten als 'geniet ervan!'...

Voor mij een teken dat er nog veel misverstanden bestaan over stilte, mediteren en zelfzorg, terwijl dit thema's zijn die in ons tijdsgewricht bijzondere aandacht verdienen. Niet in het minst omdat wetenschappelijk onderzoek het belang van meditatie en innerlijke rust in het kader van een gezonde levensstijl al lang heeft aangetoond, maar deze informatie om één of andere reden moeilijk toegang vindt tot (J)An met de pet. Dat er met medicijnen verkopen meer geld te verdienen valt dan met mensen uit te nodigen dagelijks 10 minuten in stilte met zichzelf te laten doorbrengen, is daar vast niet vreemd aan...


Wat mag je je voorstellen bij een stilteweekend?

Kort en bondig uitgelegd spraken we met z'n allen af dat we niet zouden spreken van vrijdagavond tot en met late zondagnamiddag, ook niet zouden sms-en of anders digitaal converseren met de buitenwereld gedurende die tijd en vooral bezig zouden zijn met 'ZIJN' ipv 'DOEN'.

De beschikbare tijd vulden we in met mediteren, zacht bewegen - nidra yoga, yin & restorative yoga, wandelen - rusten, eten, slapen, lezen en, voor wie dat wilde fietsen en lopen. Een voetmassage ontvangen behoorde tot de mogelijkheden en Isis gaf tijdens verschillende lezingen meer informatie over bewust bewegen, ademen, mediteren en belichaming. Deelname aan alle activiteiten is vrijblijvend: een hele bevrijding in een wereld vol 'moeten'. Lastige 'stel jezelf eens voor-rondjes' werden ook vermeden: heerlijk voor de meer introverte medemens, wel een uitdaging voor de eerder extraverte of nieuwsgierige persoonlijkheden...

Uitdagingen

Uitdagingen bij het 'niet spreken' zijn legio:

  • Praktische vragen...daarom maak je goede afspraken voor de stilte wordt ingezet
  • Je ontmoet medewerkers van de stiltehoeve, de begeleidster incluis, zij praten wel
  • Mensen buiten de stiltehoeve die je begroeten
  • Voor mensen die hun GSM bij zich hielden: je wordt uitgedaagd door het thuisfront en sociale media
  • De band wordt hechter met deelnemers op termijn, je voelt de behoefte om 'contact met woorden' te maken
  • Naar het einde toe, op het moment dat je je bagage begint te pakken, kom je dichterbij de 'ik mag opnieuw spreken-modus'

Oplossingen

Oplossingen boden zich - althans voor mij - verrassend makkelijk aan:

  • Toen ik mijn bril een tijdje kwijt was - waardoor ik dus nog maar aan 1 ding kon denken, nl mijn bril terugvinden - vond ik toch de rust in mezelf om terug te keren op mijn stappen en, na dit 4 x gedaan te hebben, mijn bril zelf terug te vinden waarna mijn hart een vreugdesprongetje maakte, vertaald in een heel brede glimlach; geen idee of iemand dat opmerkte, dat hoefde ook niet
  • Begroeten kan je op vele andere manieren dan met taal doen en die gebaren zijn behoorlijk universeel herkenbaar
  • Dankbaarheid uiten kan je met gebarentaal en komt mij als veel krachtiger over
  • Een nummer doorgeven dat mensen in geval van nood kunnen bellen, lost veel stress over 'niet bereikbaar zijn' op. Zo deden we dat voor de komst van de GSM toch altijd?
  • Het is net het in stilte samen ZIJN dat voor een verbinding op veel dieper niveau met anderen zorgt
  • Persoonlijk had ik geen zin om te praten, zelfs niet toen het opnieuw mocht. Communicatie kan zo rijk zijn, zonder woorden...

Toch merkte ik op dat ik een 'sorry' met moeite kon onderdrukken toen ik een deur niet openhield voor iemand die na mij kwam en dat ik de kat die rondliep op het domein spontaan begroette met 'dag poes', weliswaar fluisterend en mezelf met mildheid toelachend. Ja, ik ben een talig wezen en natuurlijk ben ik daar heel blij om. Radicalisme past niet in mijn levensstijl.


Wat deed stilte met mij?

Verscherpt gehoor

Als het stil wordt rondom jou, merk je pas goed op hoeveel geluiden er zijn: overvliegende vliegtuigen, een kraaiende haan, ganzen en honden in de buurt, een peloton fietsers dat voorbij zoeft, een occasionele auto, de klok van de kerk, vogels, ... Maar evengoed het gekletter van bestek en servies tijdens het eten, het openen en sluiten van een deur, je voeten die de weg raken, je eigen ademhaling. Ik keek ernaar, nam waar, luisterde, oordeelde niet.

Natuur = balsem voor mijn ziel

De natuur voelt voor mij als bijzonder weldadig, zeker op momenten van introspectie. Ik kom er altijd weer in thuis, voel me onderdeel van een groter geheel dat ik bemin met elke vezel van mijn lijf. Die liefde blijkt overigens wederkerig: ik word als het ware één met de natuur van zodra ik mij eraan overgeef. Ik oefen ook een bijzondere aantrekkingskracht uit op dieren die me graag actief komen begroeten. 'Waarom doe ik het niet vaker, gaan wandelen in de natuur?', vraag ik mezelf in stilte af... 'Werkpuntje voor 2018' noteer ik in een mentale nota aan mezelf. Ik maak ook enkele foto's, ter herinnering aan mijn voornemen.

Introverte babbelkous

'Wat een babbelkous ben ik' bedacht ik toen ik in m'n eentje, in stilte, ging wandelen langs de prachtige Damse vaart en mijn eigen innerlijke dialogen aanhoorde. De term 'introvert' alle eer aandoend, voer ik de hele tijd hele gesprekken met mezelf. Soms over mezelf, soms over andere mensen of dingen die me aanbelangen. Die innerlijke gesprekken - of gedachten - als 'derde' aanschouwen, zonder oordeel, alsof je aan de rand van een autosnelweg naar een stroom auto's staat te kijken, is een waardevolle tip die we van Isis kregen tijdens één van haar lezingen over mediteren. Het is een fijne manier om dat wilde paard dat ons brein soms is niet oordelend tot bedaren te krijgen. Het mag er allemaal zijn: gevoelens en gedachten.

In stilte eten = be(wus)ter eten

We zijn echt sociale dieren merkte ik vooral op tijdens het eten. Spontaan zocht iedereen een plekje waarbij we niet tegenover elkaar aan tafel moesten zitten, eerder schuin, zodat je ogen een rustpunt vonden ergens in de ruimte voor je. Oogcontact nodigt immers uit tot praten en dat kon nu even niet. Je proeft je eten wel veel beter en geniet van elke hap die je tot je neemt wanneer je in stilte eet. De vegetarische maaltijden van de Stiltehoeve zijn overheerlijk en smaken altijd naar meer - meteen een pluim voor alle vrijwilligers in de keuken - en toch ben ik ervan overtuigd dat eten in stilte een heel makkelijke manier is om jezelf niet te over-eten. Het traditionele en helaas vaak dominant uitgesproken 'zwijg en eet' van vorige generaties krijgt een heel nieuwe dimensie.

Formeel meditatiewerk = belangrijk en ik kan het ook

Het formele werk met meditatie beviel mij prima. Dat was een meevaller want een half uur stilzitten en je gedachten waarnemen, er niet door meegenomen worden, vasthouden aan een ankerpunt - bijvoorbeeld je ademhaling - was ook voor mij een uitdaging. Althans, op voorhand, toen ik dat zo op papier las. 'Het lukt me wellicht niet, maar we zien wel wat het wordt' was de overtuiging waarmee ik eraan begon. Veel sneller dan verwacht luidde de gong het einde in van de meditatiesessie en keek ik met fierheid & dankbaarheid naar mijn 'prestatie'. Weer een overtuiging die ik mag bijstellen. Ik spreek - in stilte - met mezelf af dat ik wil proberen om hier een dagelijks ritueel van 10 minuten van te maken. En af en toe wat langer.

Stilte = vertraging = vrede = liefde = verbinding

Stilte werkt vertragend op beweging voor mij. Als ik vrede voel in mezelf, beweeg ik bewuster en in eerste instantie trager. Die vertraging zet zich door naar de mallemolen in mijn hoofd. De verbinding die je dankzij meditatie leert maken tussen gevoelens en gedachten, tussen hoofd en lichaam, voelt weldadig voor mijn hele lijf. Langzaamaan leerde ik om de rust alsnog te bewaren, ook als ik sneller, op 'normaal tempo' bewoog. Want daar gaat het mij natuurlijk om: ook in het dagelijks leven wil ik mijn toevlucht kunnen nemen tot de innerlijke vrede die ik hier kom bijtanken...zodat ik ze kan delen met anderen.


Dankbaar kijk ik nu terug...

Dankbaar kijk ik nu terug op een geslaagd weekend. Dankbaarheid voel ik jegens mezelf: dat ik ondertussen de kunst heb geleerd om mijn eigen balans tussen in-en ontspanning goed te bewaken, wars van anderen hun oordeel daarover. Want ook ik heb een veeleisende job en een rol in een gezin te vervullen, die rol vervul ik echter met veel meer aandacht, mededogen, mildheid en passie, als mijn eigen batterijen opgeladen zijn en ik vrede ervaar in mezelf.

Zelfs ik, die de context waarin ik mijn professionele activiteiten als Kantelaar beoefen, helemaal naar mijn hand heb gezet en inderdaad heel vaak in stilte werk op een inspirerende plek, heb nood aan extra, langere momenten van ont-laden die mij op-laden. Die gun ik mezelf van harte. Gelukkig heb ik een partner gekozen die weet hoe belangrijk het is om bewust in het leven te staan en mij - en zichzelf - daartoe alle ruimte geeft.

Dank aan de fijne deelnemers: jullie zijn topmadammen, dat heb ik - in volle stilte - mogen ervaren.

Dank aan begeleidster Isis die het talent bezit om thema's als stilte en meditatie heel luchtig, laagdrempelig en met een heel fijn gevoel voor humor toegankelijk te maken voor elk publiek. Geen wonder dat zij ook yogales geeft aan kinderen.

Dank aan iedereen die een project als de Stiltehoeve in het leven heeft geroepen en ervoor zorgt dat ze kan blijven bestaan: jullie doen bijzonder waarde(n)vol werk.

Aanvulling op dit artikel in 2019: De Stiltehoeve is ondertussen van naam en concept veranderd. Je kan nu terecht bij De Grote Wateringe op deze locatie. 


...en vooruit

Heb je zin gekregen om jezelf te trakteren op meer bewustzijn en stilte in je leven? Bekijk dan de site van Mano Yoga of ga op zoek naar een aanbod in jouw buurt. Ook op de site van Waerbeke vzw vind je veel inspiratie rond stilte.

Nu ik het artikel geschreven heb en van ZIJN-modus opnieuw in DOE-modus ben aan het raken, voel ik de behoefte om ook binnen de coachingstrajecten die ik bij Kantelpunt aanbied meer met het thema stilte te doen.

  • Wil je daarvan op de hoogte gehouden worden, schrijf je dan hier in op mijn nieuwsbrief.
  • Opmerkingen, vragen of bedenkingen bij dit document kan je hieronder neerpennen.

Zorg ondertussen goed voor jezelf: JIJ BENT ZELFZORG WAARD, wat anderen je daarover ook vertellen...

Stilte is geen kwestie van focussen op het niets maar van een opening creëren. Stilte ervaren betekent de deur openzetten naar een ruimte zonder emotionele rommel, waar je kunt stilstaan bij je gevoelens, gedachten, dromen en vragen.

Brené Brown in DE MOED VAN IMPERFECTIE

 

Welk verhaal vertel jij over jezelf?

Welk verhaal vertel jij over jezelf?

Welk verhaal vertel jij over jezelf?

Welk verhaal vertel jij over jezelf?

Ben jij je ervan bewust dat jij de hele tijd verhalen over jezelf vertelt?

Van het praatje dat je maakt in de supermarkt, via wat je deelt op social-media-profielen tot je gedrag op je donkerste moment: ze lezen voor anderen als een verhaal en maken duidelijk hoe jij over jezelf denkt:

  • voel jij je gewaardeerd of ondergewaardeerd?
  • vol zelfvertrouwen of erg onzeker?
  • leef je bewust, open, vanuit vertrouwen of functioneer je eerder op automatische piloot, wantrouwend?
  • toon jij jezelf arrogant - assertief - zelfzeker - zoekend - wanhopig of iets daartussen?

Je beschikt tegenwoordig over ontzettend veel mogelijkheden om jouw verhalen op een enthousiaste, positieve manier te delen met de wereld. Zodat datgene waarvoor jij liefst van al gevraagd wordt - omdat je er goed in bent, blij van wordt en veel waarde in te bieden hebt - 'vanzelf' op je pad komt. En je ook precies die mensen aantrekt waarmee jij je graag omringt...

Op voorwaarde dat jij hier bewust mee omgaat natuurlijk. Want voor je het weet, communiceer je iets helemaal anders dan je in de wereld wilde zetten. En trek je allesbehalve aan waar je naar op zoek bent...

Dit artikel focust op hoe jij je bewust kan profileren op LinkedIn dankzij een goed verhaal over jezelf. LinkedIn is namelijk het meest 'professionele' platform onder de socials. Maar dezelfde principes kan je toepassen op andere digitale sociale media. En in de verhalen die jij mondeling vertelt, in de analoge wereld.

Want elke 'conversatie' is een kans op 'verbinding' met de ander. Daar kan je maar beter het beste van maken...


Wat is je doel?

Sta er eerst bij stil wat je eigenlijk wil bereiken met jouw 'verhaal', in dit geval op jouw profiel op LinkedIn.

Zolang je het antwoord op die vraag niet helder hebt, kan je je namelijk beter de moeite besparen om een profiel aan te maken.

De term 'social medium' zegt het immers zelf: je wordt verwacht je sociaal op te stellen, verbinding te willen maken met andere mensen om zo'n 'sociaal medium' in volle glorie te zien werken.

Probeer daarom eerst voor jezelf helder te krijgen waarom jij wil aanwezig wil zijn op het medium van jouw keuze, in dit geval waarom je wil verbinden met mensen op LinkedIn. Want we vergeten soms dat achter elk digitaal profiel wel een mens van vlees en bloed zit. Met zijn eigen 'verhalen', die al dan niet aansluiten bij jouw verhaal...

Welk verhaal vertel jij over jezelf?

Inspiratie

  • "Baat het niet, dan schaadt het niet"; TIP: laat het dan maar zitten, ga leukere dingen met je tijd doen...
  • "Mijn baas vindt dat ik op LI moet zitten"; TIP: maak je werkgever duidelijk dat hij zijn werknemers niet kan verplichten, kies vooral zelf OF en WAAROM je een profiel wil aanmaken
  • "Ik wil graag bijblijven"; TIP: smart thinking, goede drijfveer
  • "Ik kijk graag rond naar wat anderen delen en doen"; TIP dat mag, zolang je maar een foto bij je profiel plaatst, anders lijkt het verdacht veel op 'gluren'
  • "Ik deel graag heel actief mijn kennis met anderen"; TIP: moet je vooral doen, sharing = caring
  • "Ik vraag af en toe raad via dit platform";TIP: mooi, durf te vragen en geef af en toe ook zelf eens een antwoord op vragen van anderen
  • "Voor mij is dit mijn digitaal CV dat altijd up-to-date is"; TIP: smart thinking, maar je kan er nog veel meer uithalen
  • "Netwerken doe ik niet zo graag face to face, wel vanachter mijn PC"; TIP: heerlijk hé, om als introvert digitaal te netwerken...
  • "Netwerken vind ik fantastisch: LinkedIn is een verlengstuk van mijn netwerkactiviteiten in het analoge leven"; TIP: klopt helemaal
  • "Ik ben passief op zoek naar opportuniteiten - klanten, opdrachtgevers, uitdagingen in de markt"; TIP: mooi zo, veel plezier
  • "Ik ben heel actief op zoek naar opportuniteiten"; TIP: fijn, ga dan voor het verdiepende werk onder de tab 'jobs' kijken
  • "Ik zoek personeel"; TIP: fijn, daar bestaan betalende modules voor met heel uitgebreide mogelijkheden
  • "Zo vergeet ik de verjaardagen van mijn teamleden niet"; TIP: goed gezien, vertel het vooral ook aan HR-mensen en leidinggevenden, dan denken zij er ook aan 😉
  • Jouw antwoord: ....

Past jouw verhaal bij jouw doel?

Je hebt nu helder waarom je met LinkedIn aan de slag gaat, of blijft.

Stel jezelf nu eens volgende vragen en stem ze af op je doelen:

  • Vertel ik het juiste verhaal om mijn doel(en) te bereiken? Vertel ik überhaupt een verhaal met mijn aanwezigheid hier?
  • Klopt de stijl met wie ik ben? Denk aan de fotokeuze, maar ook aan de woordkeuze, de lay-out
  • Maakt mijn tagline - dat stukje tekst onder je naam -  meteen duidelijk wat mijn doel met mijn aanwezigheid op LinkedIn is?
  • Schrijf ik vooral over mezelf voor mezelf, of is mijn schrijfstijl wervend en vooral op de lezer gericht, zonder plat commercieel te zijn?
  • Kan de lezer mijn toegevoegde waarde voor hem of haar, of zijn bedrijf uit mijn profiel afleiden?
  • Wie is de ideale lezer van mijn profiel? Zit die al in mijn netwerk op LinkedIn?
  • Heb ik een 'samenvatting' geschreven die iets zegt over mezelf, de mens 'achter' het CV?
  • Kan een potentiële opdrachtgever afleiden uit mijn profiel of ik op vlak van waarden pas bij hem of haar?
  • Kunnen mensen uit 'mijn ervaring' afleiden wat ik kan, ken, leerde en leuk vond in mijn professioneel leven, of zien ze daar vooral een opsomming van nietszeggende jobtitels?
  • Kan een leek mijn tekst begrijpen, of gebruik ik onbegrijpelijk jargon en sectorspecifieke afkortingen?

Vertel een verbindend verhaal

Was het antwoord op de vorige vragen vaak 'neen', dan wil jij liever een ander verhaal vertellen in de toekomst en wil je sleutelen aan hoe jij je profileert doorheen je verhalen.

Zodat je de juiste informatie kan delen met je volgers, via een schrijfstijl die onderstreept hoe jij in het leven staat en duidelijk maakt wie jij echt bent. Mensen verbinden namelijk met mensen. Ook digitaal!

Dankzij een gepaste woordenschat én beeldtaal voeg je kleur, vorm en geloofwaardigheid toe aan jouw verhaal. Zodat je mensen en aanbiedingen op je pad krijgt die perfect passen bij jouw doel.

Dat is de kracht van een goed profiel op een sociaal medium als LinkedIn.

Welk verhaal vertel jij over jezelf?


Hulp bij nodig?

Nu je dit weet: welk verhaal vertel jij over jezelf?

  • Durf je het aan om anderen te bevragen hoe zij jou zien op basis van jouw LinkedIn-profiel?
  • En strookt hun beeld met wie jij in essentie bent?

Zo ja: top!

Zo neen, vul het formulier in. Tenminste, als jij in de toekomst een coherenter verhaal over jezelf wil delen met de wereld.

Ik bel je aansluitend om te bespreken hoe ik je daarbij kan begeleiden...

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Complimenten geven en ontvangen

Complimenten geven en ontvangen

Complimenten geven en ontvangen

Weinig zo krachtig om een waarderende sfeer neer te zetten als waardering & dankbaarheid uitspreken over wat anderen voor ons betekenen. Toch is het niet voor iedereen evident, complimenten geven en ontvangen.

Ontdek hier enkele tips. Kan je al wat oefenen, tegen dat het opnieuw complimentendag is, op 1 maart elk jaar. Al hoef je je zeker niet te beperken tot die ene dag.

Als ik niet aan mezelf denk, wie zal er dan aan mij denken?

Als ik alleen maar aan mezelf denk, waarom besta ik dan?

Maxim Gorki - Russisch schrijver


1. Complimenten geven

Maak verbinding met de ander

Naast de gepaste lichaamstaal - richt je aandacht en dus ook je blik, je lichaam op degene die je een compliment wil geven - maak je best met woorden duidelijk dat je de intentie hebt om een compliment te geven. Dat doe je met varianten op deze zinnen:

  • Ik waardeer jou omdat ...
  • Jij inspireert mij want...
  • Voor mij maak jij het verschil door ...
  • Wat jij voor mij betekent, is ...
  • Je mag gerust weten dat jij voor mij ...

Kies je compliment met zorg

Weet dat iemand complimenteren met iets waar die persoon zelf bijzonder weinig impact op heeft als 'ongemakkelijk' overkomt. 'Jij hebt mooie ogen' is er zo eentje: wat moet de ontvanger daarmee? Het zegt alles over de zender van het compliment, maar bijzonder weinig over de ontvanger ervan.

'Voor mij maak jij het verschil door de manier waarop jij zonder woorden spreekt met je ogen' is dan een fijner compliment om te ontvangen: zo bedeel je de ontvanger een actieve rol toe.

Maak het ook zo specifiek mogelijk. Zo zeg je beter 'jij inspireert mij door de wijze waarop je je teamleden vertrouwen schenkt in plaats van ze te controleren' dan 'ik vind jou een goede manager'.

Put hier inspiratie over eigenschappen of talenten waarmee jij iemand kan complimenteren:

  • Aandacht
  • Belangeloosheid
  • Creativiteit
  • Daadkracht
  • Eerlijkheid
  • Focus
  • Geduld
  • Goede smaak
  • Humor
  • Hulpvaardigheid
  • Inspiratiebron die je bent
  • Jovialiteit
  • Kracht
  • Lach
  • Luisterbereidheid
  • Loyauteit
  • Moed
  • Neutraliteit
  • Opgewektheid
  • Onvoorwaardelijke inzet / liefde / ...
  • Positiviteit
  • Rust
  • Sereniteit
  • Talent om te ...
  • Uitbundigheid
  • Vrolijkheid
  • Volharding
  • Vriendschap, kameraadschap - ja, dat kan ook op het werk...
  • Wilskracht
  • Zorgzaamheid

Ken jij er nog meer? Bezorg ze mij via een reactie op dit artikel, ik vul de lijst graag aan.


2. Complimenten ontvangen

Als je een compliment krijgt, ontvang je een geschenk. Net zoals je een geschenk bewust in ontvangst neemt, ontvang je een compliment best heel bewust:

  • Pak het geschenk aan: bekijk, betast, 'voel' het geschenk
  • Prijs de schenker voor de attentie, het gebaar van het schenken
  • Bedank de schenker voor de attentie en maak oogcontact terwijl je dat doet

Complimentendag - https://www.kantel.be/2017/02/complimentendag/

Verkleinen, doorschuiven of wegwuiven is ongepast: je bent de schenker dan immers niet erkentelijk. Dat doe je toch ook niet met een geschenk? Dit gedrag is wel gepast:

  • Luister met al je aandacht naar wat er gezegd wordt
  • Ontspan je lichaam en neem een rechte houding aan, kijk naar de schenker
  • Geef desgewenst aan wat het met jou doet om dat compliment te krijgen, wat je erbij voelt; zeg bijvoorbeeld 'het doet me deugd dat je dat zegt' of 'ik voel me een beetje onwennig bij wat je zegt, dankjewel voor de waardering'
  • Je hoeft heus geen tegencompliment te geven: het is geen wedstrijd
  • Aanvaard het compliment dankbaar voor wat het is; zoek er dus geen verzoek, of verborgen verwijt achter

Maar wat dan als jij echt niet blij bent met het compliment? Vraag dan aan de schenker: 'mmm, wat maakt dat je dat zegt?' en ga de dialoog aan.

Vul de intentie van de ander niet in: vraag door, vat samen wat je denkt te horen en probeer de intentie van de ander te capteren. Hou er rekening mee dat het voor veel mensen moed vraagt om een compliment te durven geven. En dat niet iedereen even goed hierin is...

3. Aan jou nu: wie wil jij een compliment geven?

Wie verdient volgens jou een compliment? Wanneer ga jij hem of haar dat compliment geven? Ik geef je nog 3 ultieme tips mee:

  1. Ontvang de volgende keer een compliment eens heel enthousiast: wat doet het met jou en de schenker?
  2. Bedenk dat alle dagen complimentendag mogen zijn
  3. Vergeet jezelf niet te complimenteren...en ontvang dat compliment dan op gepaste wijze

Zin om anderen te inspireren? Deel dit artikel op het social mediumplatform van je keuze met de knoppen die rechts onderaan je scherm verschijnen.

Dank je wel om onze wereld weer een beetje mooier te maken...

Ilse Schorrewegen - Kantelaar bij KANTELpunt


Worstel jij met complimenten geven en ontvangen en wil je dat graag leren?

Ik begeleid je er graag bij. Vul het formulier in, ik contacteer je:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.