Wat is een kantelpunt in een mensenleven?

Wat is een kantelpunt in een mensenleven?

Wat is een kantelpunt?

In een complex systeem (*) zoals een mensenleven spelen allerlei factoren en processen die een niet-lineaire (*) reactie kunnen veroorzaken. Zo kan een systeem heel lang 'stabiel' lijken, terwijl het toch vrijwel onzichtbaar wordt ondergraven.

Door die geleidelijke ontwikkeling wordt de veerkracht (*) van het systeem steeds geringer en wordt het systeem steeds fragieler. Veranderingen die gewoonlijk optreden, gaan langer of korter duren. Het systeem 'weet' op de duur niet meer welke kant het op moet.

Uiteindelijk is in deze omstandigheden een kleine verstoring voldoende voor de omslag naar een nieuwe 'stabiele' (*) toestand.

Die nieuwe stabiele toestand kan als bijzonder oncomfortabel ervaren worden. Zeker wanneer je liever terug wil naar de situatie van voor het kantelpunt. Maar net dat is niet meer mogelijk wanneer een kantelpunt overschreden werd.

(*)

  • Denk bij het woord 'systeem' aan een sociaal, mentaal, economisch, maatschappelijk of natuurkundig systeem
  • Niet-lineair betekent complexer dan 'oorzaak-gevolg' of 'actie-reactie'; snel, onzeker en vaag dus
  • Het concept 'veerkracht' is een onderdeel van het concept 'stabiliteit' dat op zijn beurt het vermogen aangeeft van een systeem om een verstoring te weerstaan. Stabiliteit staat voor 'onveranderd blijven, ondanks weerstand'. Veerkracht is dan 'het vermogen om terug te keren naar de oorspronkelijke toestand, na een tijdelijke verstoring'.

De 'fatale' verstoring wordt overigens vaak als oorzaak gezien van het kantelpunt, terwijl het in werkelijkheid de langdurige, geleidelijke invloed van verschillende externe factoren is die de echte oorzaak is. 

Wat is een kantelpunt? - https://www.kantel.be/2020/12/wat-is-een-kantelpunt/

Katalysator voor verandering in je werk of leven

Het kan wel heel lang duren voordat jij je bewust bent van de kwetsbaarheid van jouw systeem. Zolang je over voldoende veerkracht beschikt, kan je namelijk flexibel omspringen met verandering, met onzekerheid.

Eens het kantelpunt bereikt echter, voel je de nood om te kantelen als bijzonder urgent: iets moet veranderen! De weg die je dan wil of kan opgaan, is echter nog onduidelijk. Dat zorgt voor veel onzekerheid en doet je wankelen.

In een mensenleven ervaren we een kantelpunt als hét moment waarop de nood om te kantelen scherp voelbaar is.

Een kantelpunt in een mensenleven is dus een belangrijk moment in ons bestaan 

met een dergelijke impact

dat het NA drastisch anders is dan het VOOR.


De kracht van een kantelpunt

Een kantelpunt is een uitnodiging tot reflectie:

 


Geen weg terug

Wanneer jouw veerkracht afneemt, kan er dus bij een kleine verstoring een kantelpunt bereikt worden waarbij jouw functioneren drastisch verandert. En eigen aan systemen met een kantelpunt is dat teruggaan naar de toestand van vlak voor het kantelpunt onvoldoende en vaak zelfs onmogelijk is. Je moet dus kantelen en dat is een pittig proces.

Omdat tijdens het kantelen zekerheden op losse schroeven komen staan, ga je als persoon wankelen. Net daarom gaat een persoonlijk kantelpunt vaak gepaard met tijd voor reflectie, stilstaan, achterom kijken.

Voor het maken van een reis naar binnen, naar wat voor jou essentieel is.

 

De kracht van bomen is dat ze groeien in stilstand

Paul de Wispelaere - Schrijver

 

Waarom 'niet mogen werken' pijn doet als dienstverlener of kunstenaar

Waarom 'niet mogen werken' pijn doet als dienstverlener of kunstenaar

  • Ben jij een creatieveling die sinds 2020 blijft scheppen, publiek of geen publiek?
  • Of ben jij een dienstverlener die tandjes blijft bijsteken, tegen beter weten in?

Dat doe je vast niet omdat jij van de hemelse dauw kan leven. Of omdat je het fijn vindt je talent gratis weg te geven...

Neen, de kans is groot dat je het doet omdat een innerlijk vuur jou drijft:

  • jij voelt EEN DRANG om te creëren
  • je MOET zorgen, voor mens, dier of planeet

Want voor jou is 'werk' meer dan 'een ruilovereenkomst waarbij tijd en talent ingewisseld worden tegen geld'.

Het is een manier om uitdrukking te geven aan wie jij in essentie bent en wat je te doen hebt in dit leven:

 

 

 

https://www.kantel.be/2020/09/mag-het-wat-meer-zijn/

 

En begrijp me niet verkeerd:

Wie zijn 'purpose'in het leven vindt, mag zich gelukkig prijzen... 

Maar er is helaas ook aan deze medaille een keerzijde.


De keerzijde van bevlogenheid

  • Stel je hun pijn voor wanneer bevlogen, betrokken mensen niet meer gevraagd worden om hun werk te doen, terwijl ze dat wel nog willen en kunnen
  • Of beeld je in wat er gebeurt wanneer zij uitdrukkelijk gevraagd worden om hun werk NIET te doen (*) omdat een hoger doel zoals de wereldwijde volksgezondheid moet gevrijwaard worden

Dat is wat door COVID-19 gebeurde in 2020. En dat deed pijn.

Want als de waardering van klanten of een publiek uitblijft, vragen performers, dienstverleners en andere mensen die verbinding met mensen nodig hebben in hun werk zich af:

"Als wat ik doe niet hoort bij de 'essentiële' beroepen, ben IK dan nog wel relevant?"

  • Hoewel het antwoord op die vraag manifest 'JA' is...
  • Hoewel elk zinnig mens begrip heeft voor het hoger doel en de COVID-19 maatregelen respecteert...

... is het niet abnormaal dat dit soort gedachten voor existentiële onzekerheid zorgt waarmee je niet moet blijven zitten in je eentje.


Mag het wat meer zijn?

Het brengt echter ook iets anders aan het licht.  Namelijk dat arbeid in het beste geval voor zingeving in ons leven zorgt...

Voor wat er gebeurt als deze bron van zingeving wegvalt, was bitter weinig aandacht in 2020. We hadden vooral aandacht voor de financiële consequenties... Het gevolg van het verengen van het begrip 'arbeid' in de loop van de tijd. 'Werk' verwijst tegenwoordig hoofdzakelijk naar 'verbonden zijn door een arbeidsovereenkomst'. Terwijl er zoveel andere manieren bestaan om via arbeid een toegevoegde waarde te bieden aan je eigen leven én de maatschappij.

Het begon fout te lopen met de link tussen zingeving en arbeid sinds we gingen spreken over 'een arbeidsmarkt' en de marktprincipes het levensdomein 'werk' zijn binnengeslopen...

Een direct gevolg daarvan is dat steeds meer mensen almaar moeilijker uitdrukking kunnen geven aan wie ze zijn en wat ze te doen hebben, op een manier die bij hen past en die hen voldoening schenkt. 

Kantelen die handel! Mag het wat meer zijn?


 

Fout paradigma

Jammer genoeg zijn de oplossingen waarmee we tot nu toe die handel probeerden te kantelen niet de juiste:

  • wie niet de kans krijgt zijn missie ten volle te beleven - omdat een doorgedreven economisch denken geen toegevoegde waarde ziet in zijn talent - zit niet te wachten op iemand die hem begeleidt of omschoolt naar één of andere bullshit-job die toevallig 'beter in de markt' ligt
  • zo iemand is geen vragende partij om zijn purpose opzij te schuiven en te reduceren tot een hobby, terwijl hij de kost moet verdienen in een context die hem niet boeit: daar word je namelijk ziek van in plaats van gelukkig
  • alle VDAB-cijfers over knelpuntberoepen ten spijt, als je talent niet aansluit bij wat je 'om den brode' doet, zal het geen duurzaam huwelijk worden, hoe zeker je ook bent van een inkomen
  • en wat te zeggen over alle vormen van arbeid waarvan wij het ondertussen normaal vinden dat er geen of absurd weinig maatschappelijke erkenning tegenover staat zoals het opvoeden van kinderen, of de zorg voor iedereen die niet meer bijdraagt aan 'het economisch model'?

De bedenkers van deze oplossingen gaan helaas uit van hetzelfde paradigma. Een paradigma waarin mensen gereduceerd worden tot een middel, of waarin mensen zichzelf reduceren tot middel...

En dat drukt behoorlijk op ons maatschappelijk welbevinden.

'Kantelen die handel' vraagt niet om meer van hetzelfde. 't Is hoog tijd voor een vraag op een hoger niveau...


 

In welk soort maatschappij willen wij leven?

Willen we een maatschappij waarin we onszelf reduceren tot een economische kostenpost, tot we erbij neervallen? Dan hebben de burn-& bore-outs van de voorbije jaren ons niets geleerd.

Willen we een maatschappij waarin de mens zich moet aanpassen aan het systeem, of andersom? Moet een systeem zijn eigen bedenker verzwakken of versterken? 

Want gelukkig is dit ook waar: wie wél zijn purpose kan leven, overstijgt zichzelf én zijn eigenbelang. Hij of zij doet er alles aan om goed te zorgen voor de omgeving waaraan hij zoveel te danken heeft...


 

Hoe kantelen we in de juiste richting?

Met welke oplossingen kunnen we komen voor de uitdagingen van de toekomst? Gelukkig denken we daar met velen over na en boeken we al mooie resultaten, op verschillende niveaus. Vanuit mijn perspectief als kantelaar, denk ik hieraan:

  • Bouwen aan een samenlevingsmodel waarbij ZINGEVING voorop staat, waarbij de economie ten dienst staat van het leven, in plaats van andersom. En dan meteen in dienst van ALLE leven, ook het leven van planten, dieren, rivieren en zeeën, de grond waarvan wij eten, de lucht die we inademen. Zodat er nog een leefbare planeet overschiet voor toekomstige generaties
  • Investeren in een preventief beleid dat het belang van bewust leven voorop stelt, te beginnen in de kleuterklas
  • Iedereen die hier op latere leeftijd op individueel niveau mee aan de slag wil op professionele wijze ondersteunen zodat de olievlek zich bottom-up kan verspreiden

Het momentum is er. En maatschappelijke transitie volgt na individuele transformatie van héél veel mensen.

Ik hoop vurig dat dit besef doordringt.

En ik blijf er graag aan bijdragen, via de coachingstrajecten die ik aanbied aan mensen die een zinvolle invulling willen geven aan hun leven via 'werk dat écht past bij wie ze zijn' en 'wat ze te doen hebben' in het leven...

Ilse Schorrewegen

(*) niemand kan beter uitdrukken wat wij missen wanneer kunstenaars hun werk niet meer mogen doen, als kunstenaars zelf:

 

Conflicten kantelen

Conflicten kantelen

Conflicten kantelen

Je kent dat wel: een situatie waarin de ander jou maar niet lijkt te willen begrijpen, hoe goed jij het ook met de ander voor hebt.

Om één of andere reden dring jij niet door:

  • de ander ziet jouw goede intentie niet
  • begrijpt niet wat je zegt
  • aanvaardt je advies niet
  • luistert niet
  • behandelt je alsof je van een andere planeet komt
  • of negeert je gewoon, laat je links leggen

Al die situaties voelen vreselijk omdat jij je niet erkend voelt als mens.

Dus ga je nog meer overtuigen dat jij en jouw visie, jouw mening er wel degelijk mogen zijn. Je draagt wetenschappelijk bewijs aan, zet je beste redenaarstechnieken in, schakelt bondgenoten in ter overtuiging, maar helaas:

Hoe meer jij je best doet om de ander te overtuigen, hoe minder je boodschap doordringt en hoe meer de ander afhaakt.

Voor je het weet zit je in een gepolariseerde situatie en beland je midden in een conflict..


Hoe vermijd je escalerende conflicten?

Stel je vast dat je in een conflict bent terecht gekomen of dreigt terecht te komen?

Dan is het belangrijk om de verbinding met je bewustzijn te herstellen of goed te bewaken. De stressresponsen van ons reptielenbrein treden namelijk in werking telkens we geconfronteerd worden met 'gevaar'. 'Niet erkend worden in je bestaansrecht' vertaalt jouw brein als 'gevaar', net zoals het vroeger 'oog in oog met een leeuw staan' vertaalde als 'gevaar'.

Dus geeft het brein het signaal aan het lichaam om te vechten - meestal met woorden - vluchten - als vechten niet lukt - of bevriezen, waarbij mensen 'dichtklappen'. Eens die responsen in werking zijn, krijgen we nog heel moeilijk toegang tot dat deel in ons brein waar ons bewustzijn huist. Waar de poort tot relativeren en dingen in perspectief zien zich bevindt.

Om te vermijden dat je 'op sleeptouw genomen wordt door de VVV-reacties van je reptielenbrein', kan je leren om jezelf volgende vragen te stellen bij aanvang van een mogelijke conflictsituatie:

  • Is het echt zo dat de ander mij niet WIL begrijpen?
  • WIL de ander me niet begrijpen, of KAN de ander me om één of andere reden niet begrijpen?
  • Wat begrijp IK nog niet OVER de ander dat maakt dat de ander reageert zoals die doet?
  • Wat begrijp IK nog niet OVER de situatie dat maakt dat de ander reageert zoals die doet?
  • En wat wil ik hier en nu graag anders?

Ga vervolgens bewust aan de slag met het enige waar je ALTIJD een vat op hebt, namelijk JE EIGEN GEDRAG:

Hulp bij nodig?

  • Worstel jij met conflictsituaties?
  • Ga je ze liever uit de weg, behoud jij liefst van al 'de lieve vrede'?
  • Betekent dat helaas dat je vaak over je grenzen laat gaan in interactie met anderen?

Dat kan te maken hebben met de verbinding die je met jezelf verbreekt.

Conflicten zijn in essentie nochtans fantastische leermomenten om te groeien als mens.

Op voorwaarde dat je er op de juiste manier mee omgaat...

Elk conflict leert je namelijk iets over wat jij héél belangrijk vindt, jouw waarden en behoeften. Telkens een waarde of behoefte voor jou niet vervuld is, voed je het conflict in jezelf.

Dat is echter een keuze die jij maakt.

Zo kan je net zo goed op een positieve, opbouwende manier leren uitdrukking geven aan wat jij WEL belangrijk vindt, in plaats van woorden te geven aan wat je NIET wil.

Dan vergroot de kans dat jij - of de ander - uit 'weerstand' blijft en hoeft er geen conflict te ontstaan, wel een leerzame dialoog.

Benieuwd hoe dat werkt?

Kalm blijven in tijden van crisis

Kalm blijven in tijden van crisis

https://www.kantel.be/2020/05/kalm-blijven-in-tijden-van-crisis-video/

Kalm blijven in tijden van crisis

Maatschappelijke crisissen hebben zo hun eigen dynamiek en gevolgen:

  • het corona-virus maakt in 2020 de fragiliteit van ons leven zo 'tastbaar' dat we ons massaal existentiële vragen stellen
  • eerder hadden we al 9/11, terreuraanslagen en bankencrisissen met een gelijkaardige impact
  • en wat de impact van de klimaatverandering zal zijn, kunnen we vandaag zelfs nog niet bevatten

Deze maatschappelijke kantelpunten zorgen voor behoorlijk wat onzekerheid waardoor je als individu de grond onder je voeten kan voelen wegzakken.

Daarom is kalm blijven in tijden van crisis broodnodig.

Om je daarbij te helpen, bundelde ik een paar lifechanging inzichten in een video aan het einde van dit artikel.

Maar eerst vertel ik je wat meer over de werking van ons stressbrein. Want zelfkennis is het begin van alle wijsheid.


Onzekerheid is de vijand van controle

Als jij het gewend bent om je leven 'onder controle' te hebben, is onzekerheid allesbehalve welkom. Onzekerheid knaagt aan mensen. Zeker als ze langere tijd aanhoudt.

Toch heb jij daar zelf een vat op: emoties als angst, verdriet en boosheid ontstaan vooral door de zorgen die wij ons maken OVER een toekomst die we ons nog niet kunnen voorstellen.

De verhalen die jij jezelf vertelt over hoe moeilijk jouw mogelijke toekomst zou kunnen worden, triggeren dus jouw stressbrein veel meer dan de omstandigheden dat zelf doen

Die verhalen over jouw verwachtingen voor de toekomst kritisch onderzoeken en bevragen, kan je dus helpen om kalm te blijven in tijden van crisis.


Stressresponsen

Tijdens een crisis schiet ons oeroude reptielenbrein in actie met de volgende VVV-reacties:

Vechten - FIGHT

Vechten doen wij vandaag niet meer zo vaak 'van mens tot mens, met blote vuisten', wel met woorden of destructief gedrag.

Je ervaart onmacht en je wil geen onmacht voelen. Je verzet je tegen de situatie zoals die is, of tegen wat je voelt bij de situatie. In plaats van je onmacht uit te spreken, maak je verwijten, veroordeel je alles en iedereen wat je niet zint. Je boosheid richt zich naar alles en iedereen BUITEN jou.

Zolang je kan aanklagen en veroordelen, hoef je immers niet naar binnen te kijken...

Vluchten - FLIGHT

Bij vluchtgedrag kan je je onttrekken aan de situatie die niet goed voelt. Letterlijk: je gaat weg van wat niet goed voelt. Of figuurlijk: dan doe jij alsof er geen probleem is, ga je minimaliseren wat je ervaart.

Je kan je toevlucht zoeken in verdovende middelen om wat pijn doet minder te voelen:

  • alcohol
  • hard of soft drugs
  • Netflix
  • koffie, sloten koffie...

maar evengoed:

  • intensief competitief sporten als je geen topsporter bent
  • héél zweverig gedrag vertonen en alle voeling met de realiteit verliezen
  • nog harder gaan werken: 'drukdrukdruk doen' zodat je toch maar niet moet stilstaan bij wat je voelt, bij wat er zich aandient in je leven

Bevriezen - FREEZE

Ook al zeg je tegen jezelf: 'wees kalm, geen paniek, alles komt goed', krijg je toch niets meer gedaan, je lijkt wel verlamd. Je hoofd voelt wollig, je kan je niet concentreren, voelt je leeg, verloren. Er komt 'niets deftigs uit je handen', 'niets zinnigs uit je hoofd'. Je kan je hierdoor heel verdrietig voelen, tot zelfs apathisch...


Dat oerbrein van ons - met zijn focus op overleven, voortplanten en daarom veiligheid - is een fantastisch instrument als ons leven echt in gevaar is. Maar helaas bewijst het ons slechte diensten als er geen acuut levensgevaar is en ons brein onze reactie op een stressvolle situatie wel zo 'interpreteert'.

Tijdens een maatschappelijk kantelpunt schiet bovendien niet alleen JOUW reptielenbrein in actie, maar gebeurt dat bij ALLE betrokkenen, waardoor de effecten nog versterkt worden.

Je bewust zijn van je eigen patronen wordt dan nog belangrijker, wil je helder kunnen blijven denken en niet ten prooi vallen aan massapsychose of conspirituality.


Bewustzijn, helder denken en creativiteit als sleutel

 

In tijden van crisis wil je net toegang krijgen tot dat ander deel van je brein, daar waar je bewustzijn huist. Want dat bewustzijn brengt soelaas in de vorm van relativering, reflectievermogen, denkvermogen en creativiteit. 

Dankzij die creativiteit kunnen wij veerkrachtig omgaan met de stormen die het leven nu eenmaal op ons pad brengt...

Wie erin slaagt de kracht van zijn bewustzijn aan te boren, voelt zich geen weerloos slachtoffer meer: je neemt de regie over je eigen leven - je werk, je relaties, je gezondheid, je inkomen, je persoonlijke groei - dan BEWUST ZELF in handen.

Want je mag dan niet altijd impact hebben op WAT er gebeurt in je leven, je hebt wél altijd impact op hoe jij ermee omgaat.

Geniet van de video!

Als je hem leuk vindt, geef hem een 'duim op'...

Kantelen van wereldverbeteraar naar levenskunstenaar

Kantelen van wereldverbeteraar naar levenskunstenaar

Sta jij op een kantelpunt en wil je kantelen?

Van wereldverbeteraar naar levenskunstenaar: een persoonlijk kantelproces

Eerlijk? Ik heb zelf lang gezocht naar mijn eigen handleiding...

Da's geen geheim, want 'kantelen die handel!' is dé slagzin waarmee ik sinds 2015 uitdrukking geef aan verschillende frustraties:

  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim, believers versus non-believers: teveel 'versus', te weinig verbinding
  • teveel of-of, te weinig en-en, kortom: verzanden in dualiteitsdenken
  • nutteloze zaken die buitenproportionele aandacht krijgen terwijl levensbelangrijke zaken geen aandacht krijgen
  • curatieve in plaats van preventieve aanpakken
  • bullshitjobs die mensen tot buzy fools degraderen en hen ziek maken
  • onbewust onbekwame beleidsmakers die vastlopen in kortetermijndenken
  • onnodig tijdverlies door gebrek aan bewustzijn en helder denken
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen met vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties tot gevolg
  • ongelijkheid in de wereld
  • onrecht tegenover kwetsbaren met onnodig leed tot gevolg voor mens, dier en planeet

 

En last, but not least mijn eigen onmacht om hiermee om te gaan.

Want behoorlijk veel van deze elementen liggen buiten 'mijn eigen cirkel van invloed' en toch voel ik me er al heel mijn leven mee verantwoordelijk voor...

Het ontlokte rond mijn 40e volgende vaststelling:

Kantelen die handel, maar hoe?

Ik deed ontzettend mijn best om 'het' anders aan te pakken: ik werd zelfstandig, koos bewust om niet langer in grote bedrijven die naar ongebreidelde groei streven te werken. Maar tegelijkertijd stelde ik vast dat:

  • ik maar bleef hollen door de ratrace die ik 'mijn leven' noemde
  • brandjes blussend, onrecht bestrijdend
  • worstelend, boos, verdrietig soms
  • bang ook voor de toekomst

Niet zozeer die van mijzelf, wel die van toekomstige generaties én onze planeet.

Alle pogingen die 'handel te kantelen' ten spijt bleef er dus dat knagende gevoel dat ik te weinig impact had op wat er gebeurde in de wereld. 

En in mijzelf. 

 

 

Het kostte me nog eens veel tijd en grijze haren om tot een nieuw inzicht te komen:

Kantelen die handel

Kantel je wandel

Geweldig inzicht was dat, pijnlijk ontwaken ook: IK had mij ZELF een identiteit aangemeten die niet goed meer voelde. 

Ik ontdekte dat ik het zelf was die mee een bepaald paradigma in stand hield. Over wie ik moest zijn en hoe ik moest handelen om 'een zinvol leven' te leiden.

Gelukkig kan je wat je jezelf hebt aangepraat ook weer loslaten...

Innerlijk werk

Het innerlijk werk dat hoort bij het proces van loslaten wat je niet meer dient en onderzoeken wat het dan wel is, nam ik uitgebreid ter harte, in verschillende cycli:

Vertragen en afstand nemen

In plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen voor wat er allemaal fout liep, keerde ik mijn blik naar binnen:

  • hollen en mezelf voorbij lopen, maakte plaats voor vertragen en verstillen
  • 'vluchten' maakte plaats voor doorvoelen, toelaten en accepteren
  • 'vechten tegen' ruimde plaats voor 'kiezen voor'

Allemaal zaken waarvan ik heel mijn leven dacht het 'zever' was én dat ze voor mij onhaalbaar waren, omdat ze niet pasten bij de identiteit van 'ernstig en bezig bijtje'. 'Té veel geitenwollensok, te weinig resultaatgericht' zei dat bijtje telkens wanneer iemand mij - met de beste intenties - een spiegel voorhield.

Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen, anders luisteren en kijken ook voor mij de heilige graal te liggen.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me weliswaar gebracht hadden waar ik stond - en dat was geen slechte plek - maar die me ervan weerhielden om me écht gelukkig te voelen en gemoedsrust te ervaren.

Langzaamaan kantelde ik: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog steeds alert en kritisch én tegelijkertijd veel milder.

Kortom: bewuster. 

Verantwoordelijkheid nemen over gedachten en gevoelens

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten langzaam plaats voor mildheid en mededogen. Mildheid tegenover mezelf en mijn eigen innerlijke criticus. Daarna tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal dankzij het inzicht dat mijn eigen gedachten en overtuigingen mij stevig belemmerden!

Ik ging aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde.

Want die verhalen kleuren mijn kijk op de wereld:

Over kantelpunt

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe.

Bovendien heb ik ontzettend veel impact op hoe ik omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en 'het andere'

Mijn gedachten bepaal ik namelijk helemaal zelf.

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten en gevoelens ontneem ik bovendien de anderen de macht over mijn welbevinden.

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand dat ik niet wil zijn.

Ik kan andere keuzes maken. En die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken.

Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke euro die ik al dan niet spendeer.

Dat is pas een gevoel van vrijheid...

Opnieuw gaan leven vanuit verwondering

Vandaag sta ik anders in het leven, meer in verbinding met mezelf én de rest van de wereld.

Deze vragen helpen me om dichtbij mezelf te blijven:

  1. Wat gebeurt er, hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?

EN

  1. Hoe ervaren de anderen deze situatie?
  2. Welke impact heeft de context op onze perceptie van wat er gebeurt?
  3. Wat moet er gebeuren opdat de behoeften van anderen én de mijne voldaan zijn, zonder schade te berokkenen aan mens, dier of planeet?

Reken maar dat er strategieën te vinden zijn die met al deze belangen rekening houden.

Want door het perspectief te kantelen kom je er achter dat er ontzettend veel prachtige dingen in de wereld gebeuren, als je maar bereid bent om te kijken.

Ik leerde opnieuw kijken vanuit verwondering, zoals ik dat deed toen ik kind was...

Meer bewustzijn = minder nood aan controle

De 'controlefreak' in mij was meteen gerustgesteld dankzij dat dieper bewustzijn:

Te weten dat ik altijd controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt me om de controle over anderen los te laten. Daar heb ik toch geen vat op...

Net zomin als ik controle heb over wat anderen over mij denken overigens.

Vertragen, afstand nemen, meer vanuit waarneming en minder vanuit oordeel kijken en luisteren, vaker vanuit verwondering leven, onderzoeken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust.

Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie.

Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'

Kantel je wandel...

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren!

Je kan vanuit acceptatie iets willen veranderen, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie.

Vandaag is het mijn intentie om minder 'de rechter' te zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. Ook al merk ik nog héél vaak verbetermogelijkheden op.

Maar in plaats van te reageren op 'het slechte functioneren', zie ik vandaag 'de misvatting'. En ik zie er tegelijkertijd doorheen:  "There is a crack in everything: that's where the light shines through..."

Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

Zonder te claimen 'verlicht' te zijn want dat ben ik verre van...

...door je perspectief te veranderen

Nog zo'n pijnlijke vaststelling: wij zien de wereld niet zien zoals ze is, maar zoals WIJ zijn

Onze binnenwereld is namelijk een afspiegeling van de buitenwereld. En hoe we die buitenwereld zien, hangt af van hoe wij waarnemen.

Of nog:

Zo binnen, zo buiten:

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

  • De bril waardoor ik naar de wereld kijk
  • de verhalen die ik mezelf en anderen vertel OVER wat er gebeurt

bepalen hoe ik de wereld zie.

Dat werkt zo:

  • Voed ik oorlog in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen => 'kantelen die handel!' is dan het resultaat
  • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen

Eens je dat principe begrijpt, verkies je meteen om die duistere bril - met alle oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten.

Een heerlijk gevolg dat ik tijdens dat proces vaststelde:

JOUW 'kijk op de wereld' bepaalt hoe de wereld naar jou kijkt...

Met andere woorden:

Hoe de ander zich tot mij verhoudt, bepaal ik in grote mate zelf

En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel

via #kantelenmijnwandel

naar #kanteljeperspectief op mijn vijftigste.

Pittig parcours

Het was niet altijd makkelijk en het vroeg behoorlijk veel tijd. Maar het was absoluut de moeite waard!

Uit een behoorlijk gefrustreerde wereldverbeteraar groeide langzaam maar zeker een meesteres in de levenskunst.

Hoe werkt kantelen?

Ik vond RUST in mijn eigen RUSTeloosheid, zodat de ONRUST in mijn leven ging liggen...

Ik heb mijn omgeving niet horen klagen, wel integendeel. Ze begrepen niet altijd waar ik mee bezig was, maar ze vonden die nieuwe versie zeker niet slechter.

Alleen al daarvoor kan ik het je aanraden om hiermee aan de slag te gaan: je stelt er een daad van liefde mee, tegenover jezelf én de rest van de wereld. Want je wordt aangenamer gezelschap, voor jezelf én voor anderen.

Klinkt dat aanlokkelijk?

Dan nu het beste nieuws:

Jij hoeft het niet in je eentje te doen...

Als ervaren coach ontwikkelde ik een kantelcoachingstraject op basis van mijn eigen ervaringen en de essentie van waarmee ik mijn klanten zie worstelen. Dat traject laat jou toe om stapsgewijs en onder begeleiding van een ervaren gids in beweging te komen waar je vastgelopen bent.

Het beste van filosofie, positieve psychologie, oosterse, westerse en Afrikaanse levenskunst gebundeld in een heerlijk traject voor meerwaardezoekers die verlangen naar een leven met minder frustratie en meer gemoedsrust:

https://www.kantel.be/

Is dit verhaal herkenbaar voor jou?

  • Heb jij een stevig ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel dat wel eens overprikkeld raakt?
  • Lijd jij onder jouw gevoel van onmacht en ben je het beu dat je geliefden de dupe worden van jouw innerlijke strijd?
  • Ben je bereid de mogelijkheid te accepteren dat het anders kan, zonder zweverigheid?

Laten we dan eens praten met elkaar, klik hier om door mij gebeld te worden.

PS: ik claim niet dat mijn eigen kantelpad voltooid is, dat zal het pas zijn op het einde van mijn leven. Tot die tijd blijf ik investeren in persoonlijke ontwikkeling en omring ik mij met mensen waar ik kan van leren...

 

'In between jobs': wachten op werk kan pijn doen

'In between jobs': wachten op werk kan pijn doen

In between: als 'op de bank zitten' pijn doet

  • Die periode dat je zit te wachten op een antwoord van het bedrijf dat jouw droomjob in de aanbieding heeft
  • De periode 'in between 2 jobs' waarin je blij bent dat er zoiets bestaat als een werkloosheidsuitkering in België, maar je kapot gaat van schaamte telkens je je buurman ziet vertrekken naar het werk en jij opnieuw een dag thuis blijft...
  • De maanden - voor sommigen jaren - dat je lichaam niet meer in staat is om te werken, ook al wil het bovenste deel van je lichaam dat zo graag anders
  • Andere aanleidingen die maken dat je niet kan bijdragen aan de maatschappij zoals jij het wil en jij het gevoel hebt 'op de bank te zitten'

Die periodes van 'in between', die voelen zo verdomd moeilijk.


Weinig begrip voor 'in between'

In tegenstelling tot de topsport - waarin iedereen erkent dat 'op de bank zitten' geen fijne tijd is - kan je in de rest van onze maatschappij op bijzonder weinig begrip rekenen als je je in een 'in between'-situatie bevindt. Het maakt daarbij niet eens uit of het jouw bewuste keuze was, of je gedwongen werd door externe omstandigheden.

In het begin zijn er nog sympathiebetuigingen, maar van zodra het langer duurt dan gepland - voor zover je zoiets kan plannen - begint er al snel iets als onbegrip te sluipen in de commentaren: 'ben jij nu nog niet terug aan de slag?'

Echt wat onze eigen innerlijke criticus op dat moment nodig heeft!

Je voelt je buitengesloten uit de wereld waar je tot voor kort wel nog actief deel van uitmaakte, terwijl je je net verbonden wil voelen. Met die anderen én met jezelf.

Het is helaas zo dat de angst om in deze fase terecht te komen veel mensen langer dan goed voor hen is vast doet houden aan een bepaalde baan of context die toch toxisch voor hen is wegens té uitdagend, of net niet uitdagend genoeg.

Het vraagt heel wat MOED om bewust uit gelijk welke kooi te stappen, of het nu een blikken of een briljanten kooi is: kantelen die handel...


Kantel die handel = kantel jouw wandel

Ga aan de slag met deze tips om de leegte in te vullen die je voelt als jij je tijdelijk afgesloten voelt van 'de werkende wereld' en je een 'in between'-gevoel ervaart:

Vertraag

  • Aanvaard deze tijdelijke break in je beroepsactief leven, in plaats van jezelf ertegen te verzetten: wat je accepteert, transformeert
  • Denk het om: nu heb je wél tijd, een nog schaarser goed dan geld! Als je twijfelt aan de juistheid van die uitspraak, loop 'ns binnen in een ziekenhuis, of lees de overlijdensberichten in de krant
  • Vertraag: ga lange wandelingen maken in de natuur, neem vaker je fiets; als je geen firmawagen meer hebt, zal je dat sowieso moeten doen, dus maak van de nood een deugd...
  • Ga lummelen: laat verveling toe en word vanuit die verveling opnieuw creatief
  • Leer op een andere manier omgaan met de kritiek die je krijgt, van jezelf of je omgeving; een goede coach, psycholoog of therapeut helpt je daarbij.

Kom in actie

  • Ruim je huis eens écht op, verwijder balast uit je huis én je hoofd
  • Gebruik je tijd om dingen te doen waar je binnen afzienbare tijd opnieuw niet meer aan toe komt en waar je voorheen zo naar snakte
  • Ga boeken lezen in de leeszaal van een bibliotheek: probeer een keer gedichten te lezen of boeken of tijdschriften over onderwerpen die je anders nooit bekijkt; leer opnieuw vanuit verwondering te kijken naar de wereld
  • Ga overdag naar de bioscoop
  • Pik een museum of 3 mee, liefst telkens in een andere stad en gebruik het openbaar vervoer of je fiets om daar te geraken; voel je bezoeker van je eigen land en kijk als toerist naar steden in je eigen land
  • Herneem een oude hobby, of ga iets bijleren dat je al lang wil leren
  • Ga lekkere taart eten in een sjieke tearoom of ga overdag rustig lunchen op restaurant. Genieten van het leven is toegestaan, wat je innerlijke criticus je daarover ook vertelt
  • Sport overdag, beweeg!
  • Bekijk een hele TV-serie in één keer
  • Maak 'n gedrukt foto-album van al die foto's op je smartphone of PC
  • Neem de trein naar een stad die je niet kent en ga daar zomaar wat verdwalen, gewapend met een klein schriftje of je smartphone om onverwachte 'invallen' te noteren
  • Kook gezonde maaltijden en tafel opnieuw gezellig thuis, in plaats van 'op een drafje'
  • Zoek je kinderen - of je ouders - 'ns onverwachts op
  • Zorg goed voor jezelf: dat is jouw verantwoordelijkheid ten aanzien van de maatschappij op het moment dat je even niet beroepsactief bent op een moment dat je dat wel zou kunnen zijn. Door goed voor jezelf te zorgen, zal je sneller en duurzamer opnieuw kunnen deelnemen, op een wijze die beter bij jou past. Daar wordt iedereen beter van!

Conclusie

Kortom: leef bewust in het hier en nu en savoureer de tijd die je in je schoot geworpen krijgt, in plaats van tegen de huidige realiteit te vechten.

Tijd is immers het meest kostbare goed van allemaal

Foto Danielle Macinnes @ Unsplash


Hulp bij nodig?

Bevind jij jezelf in een 'in between'- situatie en kan je wel wat hulp gebruiken? Bezorg mij jouw kanteluitdaging...

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.