Studiekeuze maken
Studiekeuze maken
Pittige bevalling...
‘Talen, daar is uw dochter goed in'.
Met dat CLB-verdict moesten mijn ouders en ik het stellen, toen ik op 18 mijn studiekeuze moest maken en geen idee had hoe daaraan te beginnen.
Ik was wat men noemde 'een modelleerling' geweest, had niet onverdienstelijk Latijn gestudeerd en dat ik later niets met wiskunde wilde doen, DAT was overduidelijk.
Maar dan bleef er nog héél veel over om uit te kiezen...
Hoe kies je op je 18 wat je met de rest van je leven gaat doen, als je zoveel mogelijkheden hebt?
Wat het CLB allemaal NIET opmerkte over mij indertijd:
- mijn talent om mensen te raken in het diepste van hun ziel, door verhalen te vertellen en met veel gevoel piano te spelen
- dat ik zo graag diepzinnige gesprekken voerde, liever met volwassenen dan met kinderen
- mijn bijzondere oog voor esthetiek en schoonheid: ik was altijd met 'beelden' bezig, fotografie in het bijzonder
- dat ik veel tijd voor mezelf nodig had, graag alleen was, zonder me eenzaam te voelen
- de dromen die ik stiekem had, over een carrière in de creatieve sector, als filmmaker, als cameravrouw of journalist, oorlogscorrespondent zelfs, schrijver misschien of, waarom niet, actrice: in mijn ogen waren dat allemaal beroepen waarin mensen verhalen vertellen...
- dat ik liefst van al omringd was door kunstenaars en creatieve mensen: zij voedden mijn vlammetje
- mijn innerlijk vlammetje om anderen te inspireren, ondanks mijn introverte persoonlijkheid
- het verlangen als heel klein kind om wicca te worden, omdat ik zo onder de indruk was van prachtige, wijze, oude vrouwen die alles wisten van de natuur en in harmonie met haar leefden
- mijn interesse voor 'brede' opleidingen als psychologie en filosofie, politieke en sociale wetenschappen, maar ook voor heel creatieve richtingen bij De Studio, het RITC of aan Luca School of arts, die ik niet eens luidop durfde uitspreken, omdat ik geen idee had OF, laat staan HOE je daar geld mee kon verdienen...
Het CLB keek alleen naar een beperkt aantal vaardigheden, competenties, 'skills' waarmee ik iets zou kunnen op de arbeidsmarkt.
Aanleg of talent, laat staan persoonskenmerken, drijfveren of intrinsieke motivatie: dat deed er blijkbaar allemaal niet toe.
Als je niet weet HOE te kiezen...
Uiteindelijk koos ik voor vertaler-tolk Frans – Portugees en ik ging dat in Brussel volgen.
Mijn beslissingsproces liep ongeveer zo: ik bleek goed in talen, maar Romaanse of Germaanse talen volgen in Leuven, Gent of Limburg leek mij behoorlijk saai. Dat was een overtuiging van mij, bepaald geen helpende, maar niemand daagde me erop uit.
Wat bijdroeg aan die overtuiging, was dat veel van mijn medeleerlingen in die steden gingen studeren en ik bewust weg van hen wilde. Niemand van mijn jaar bleek naar Brussel te kijken als studentenstad, dus daar ging ik naartoe.
Tolken bij de Europese Unie: dat leek me wel wat. Portugal kwam toen net bij de Unie en heel weinig mensen kenden die taal toen: werk verzekerd dus. Werken bij de EU stond ook garant voor een goed salaris. Op mijn 18e was 'geld verdienen' een belangrijke parameter.
Een rolmodel, de oudere dochter van vrienden van mijn ouders die heel fijn kon vertellen over haar studie Tolk, haar avonturen als student aan die school in Brussel en over haar dromen op langere termijn, inspireerde me nog het meest. Ik identificeerde me volledig met haar: zo’n interessant leven met zoveel nieuwe uitdagingen? Dat wilde ik ook.
Als zij het daar zo fijn had gevonden, dan zou ik het ook wel fijn vinden, dacht ik.
...maak je verkeerde keuzes
Dat ik vanuit mijn hart veel liever iets creatief wilde doen, verdrong ik. Ik luisterde niet naar mijn gevoel. Ik rationaliseerde mijn keuze en viel voor overtuigingen als hoe dom het zou zijn om te kiezen voor een richting die geen werkzekerheid te bieden had.
Na enkele maanden al kwam ik erachter dat studeren in een stad als Brussel absoluut een waardevolle verrijking voor mijn leven was.
De studiekeuze echter, die lag me minder. De talen lagen me wel, maar dat economie zo’n zwaar vak ging zijn, had ik onderschat.
Ik had er niet bij stilgestaan dat die materie zo belangrijk zou zijn als tolk. Ik kreeg op school nooit eerder economie en het was ‘een buisvak’ aan de school die ik frequenteerde. Een manier om 'het kaf van het koren te scheiden', zo werd uitgelegd.
'Kaf': dat was ik dus? Daar ging mijn zelfvertrouwen...
Na mijn hele jonge leven gehoord te hebben 'een briljante leerlinge' te zijn, kwam dit als een mokerslag aan. Ik zag mezelf al tot het einde der tijden aan een lopende band belanden.
Ik had als perfectionist namelijk nooit geleerd om met falen om te gaan. Terwijl dat natuurlijk gewoon deel van het leven is en vaak zelfs nodig is, om te kunnen groeien als mens...
Zo eenvoudig is het dus om jezelf te bedriegen, zonder onafhankelijk klankbord naast je...
Hoe maak je dan wél een gefundeerde studiekeuze?
Ik bundelde enkele tips die ervoor zorgen dat jij niet dezelfde fouten gaat maken als ik destijds.
Mijn geschenk aan jou:
Extra duwtje in de juiste richting nodig?
Merk je dat je moeite hebt om de vragen die horen bij de tips te beantwoorden?
Krijg jij moeilijk toegang tot wat je voelt bij bepaalde studierichtingen?
Is het chaos in je hoofd?
Zorgt dat voor stress rond het maken van jouw studiekeuze, of zie jij als ouder je kind lijden onder dit soort keuzestress?
Dan heb ik iets anders voor jou, klik hier.
