Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

'Nu moet ik dus leren om gehaaid door het leven te gaan' hoor ik haar zeggen tijdens een netwerkevenement.

Zij, een prille freelancer met tonnen beroeps-en levenservaring. Uit noodzaak voor het zelfstandig statuut 'gekozen', wegens bedankt voor bewezen diensten na vele jaren dienst bij haar werkgever en nog veel meer onbeantwoorde sollicitaties.

'Wat maakt dat je dat zegt?' vraag ik haar.

Ervaring met tussenpartijen had haar dat geleerd. En dat ontslag lag ook nog op haar maag.

'De aanval' leek haar de beste verdediging. Om al die pijn niet te moeten voelen...

Ze was nochtans duidelijk niet van het gehaaide type.

'Wie zou jij zijn als je je niet gehaaid zou moeten opstellen?' zou ik haar willen vragen.

'Wie ben jij echt?' zou ik willen weten.

Maar omdat coachen op een netwerkevenement not done is, geef ik haar mijn visitekaartje.

En het advies dat je nooit iemand moet proberen worden die je niet bent. De strijd met 'echte haaien' win je immers niet als 'zeepaardje'.

Waarom zou je trouwens willen strijden?

Wat is er nu mooier dan een zeepaardje?

Foto: David Clode @ unsplash

Wil jij graag jouw buitengewone zelf ontdekken?

8 + 7 =

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

Verdien jij het wel om die droomjob binnen te halen?

ZIJ: 'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden en ik niet. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om met haar CV in haar handtas rond te gaan kijken in de zaak waar ze een medewerker zochten. Zonder op voorhand te bellen of te mailen dat ze kwam.

Zij ging op mijn aanraden eerst 'voelen' of ze zichzelf daar zag werken. Toen het goed voelde, gaf ze haar CV af met de vraag haar kandidatuur in overweging te willen nemen 'omdat dit echt is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector'.

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar vastlegde. Groot was haar verbazing toen ze wat later gebeld werd met een voorstel!

ZIJ: "Dit liep zo anders dan ik had verwacht. Moeiteloos bijna...Op die ene grote stap na dan, nl mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen las ik weer twijfel in haar blik...

ZIJ: 'Verdien ik dit wel, ben ik goed genoeg?'

Die vraag lees ik wel vaker in de blik van klanten. En dan vertel ik hen: 'ja, dat verdien jij en ik zal je helpen inzien waarom...'

Kan jij ook een duwtje in de juiste richting gebruiken? Laat het me weten:

6 + 11 =

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Boos op zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Boos op zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon. Business coaching of zo, of marketingadvies?


Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen!

Je kan het vervangen door gedrag waar jij - en anderen ook - wel blij van worden.

Zo kan je kantelen naar een leven waarin je zingeving, voldoening + waardering ervaart.

En die marketing dan? Die volgt daarna wel... Eerst de weg naar binnen. Dan de weg naar buiten!

Foto: Steve Halama @ unsplash

Genoeg frustratie gehad? Wil je kantelen naar een andere mindset?

10 + 10 =

Traagheid herbergt veel talenten

Traagheid herbergt veel talenten

Ik heb een paar tips voor jou wanneer jij als feedback krijgt dat je te traag werkt...

Bedank de ander voor de feedback. Ga dus niet in de verdediging. Vraag wat de goede bedoeling van de ander is om jou die feedback te geven met deze woorden: "dank je voor de feedback, wat maakt dat je dit met mij deelt?"

Wellicht is de ander bezorgd over een gebrek aan tijd. Nodig hem of haar uit om die bezorgdheid uit te spreken, eerder dan het oordeel dat hij of zij zonet heeft uitgesproken over jou. Doe dit zelf op niet-oordelende wijze, bijvoorbeeld als volgt:

Ik hoor je zeggen dat ik traag ben
te traag...
Ik erken dat ik iemand ben die zorgsaam is
met veel oog voor detail
Diepgang is voor mij belangrijk:
ik wil doorgronden en begrijpen
Ik blink uit in 'in het moment' leven
met volledige aandacht aanwezig, hier en nu
Ik vind het fijn om het verschil te maken
om impact te hebben, net als jij
dat doe ik door kwaliteit af te leveren
en daarvoor neem ik alle tijd
Wat moet er gebeuren opdat ik die tijd mag nemen
en jij je bezorgdheid over een gebrek aan tijd kan loslaten?

Ontvang vanuit verwondering het antwoord. Ook als het antwoord stilte is. Want soms hebben gejaagde mensen heel erg nood aan datgene wat jij in overvloed hebt: tijd.

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto door John Forson op Unsplash


Ja, ik werk graag aan mijn zelfvertrouwen!

Contacteer mij vrijblijvend, ik vul hieronder mijn gegevens in:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren.
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Vul hier jouw vraag + voorkeurmoment om gebeld te worden in, klik dan op 'verstuur mijn vraag'
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Bewust geen kinderen willen: mag dat?

Het oordeel

Voor mijn persoonlijke en heel bewuste levensloopkeuze om - als vrouw - geen kinderen op de wereld te willen zetten, heb ik mij tot mijn 40e mogen verantwoorden. Tegenover mannen en vrouwen, jong en oud, bekenden en onbekenden. 
 
Terwijl ik zelf geen waarde-oordeel uitsprak over wie wél voor kinderen koos, werd ervan uitgegaan dat mijn keuze om zelf geen moeder te willen zijn een oordeel was over de geneugten van het moederschap. De keuze 'pro moederschap' - die in één moeite ook als 'pro kinderen' en dus 'pro-mensheid' geldt - moest blijkbaar verdedigd worden en de mijne uitgedaagd. Simpel gezegd: ik moest overtuigd worden van mijn ongelijk.
 
Mensen wilden mij behoeden voor de impact van mijn - in hun ogen afwijkende - keuze:
  • 'daar ga je spijt van krijgen' stond nr 1 op stip van de oordelen
  • gevolgd door de retorische vraag 'is dat niet heel egoïstisch?'
Mijn keuze appelleerde blijkbaar aan een overtuiging die heel diep geworteld zit: als je biologisch leven KAN schenken , moet je dat ook doen. Je bent vrouw, je bent daarvoor geprogrammeerd!
 
Ondertussen weet ik dat mensen vooral hun eigen angsten, onzekerheden en niet vervulde behoeften onder woorden brengen via hun oordelen, maar dat wist ik toen nog niet. Dat zorgde geregeld voor pittige debatten waarna ik achterbleef met het gevoel dat ik iemand gekwetst had door een keuze te maken om iets NIET te doen. Terwijl - in mijn optiek - mijn keuze er net toe bijdraagt dat kinderen - van mensen die daar wel voor kiezen - het beter hebben! Er zijn namelijk teveel mensen op de wereld. Het onbegrip tegenover mijn keuze voelde niet goed. Biologisch nam ik de afwijkende keuze, maar een mens kan en mag verder denken, voelen en handelen dan puur biologisch vond ik.
 
Dit gegeven heeft mij nooit aan het twijfelen gebracht over mijn keuze, integendeel. Toch kan ik me voorstellen dat sommige mensen wél bezwijken onder de maatschappelijke druk. Vandaar dit blogartikel. 
 

De bewustwording

Sinds ik als levensloopbaanbegeleider werk, ontmoet ik immers geregeld vrouwen - én mannen - die de keuze voor ouderschap heel bewust willen maken en ermee worstelen, in verschillende richtingen.
 
Die worsteling ontstaat onder druk van de verhalen die wij elkaar vertellen waarin 'vrouwelijkheid en moederschap' of 'verantwoordelijkheid en ouderschap' gekoppeld worden aan elkaar. Of over hoe 'gelukkig of succesvol zijn in het leven' gedefinieerd wordt.

Woorden en beelden creëren werelden: we zijn ons daar (te) weinig van bewust:

  • Hoe tekent een klein kind een gezin?
  • Welk beeld komt er in jou op als je denkt aan een zorgende man?
  • Hoe reageren we wanneer iemand uitspreekt dat kinderen ettertjes kunnen zijn?
  • Hoeveel mensen zitten er in de reclame voor een gezinswagen?
  • Wat vinden we van een vrouw die niet thuis blijft van werk als haar kinderen ziek zijn?
  • Hoe reageer je als iemand jou als antwoord 'neen' geeft op de vraag: 'en jij, heb jij kinderen?' Hoe snel voel je dan medelijden of ongemak omdat je misschien een gevoelige snaar raakte?

Wat meer nuance in de verhalen die wij elkaar vertellen, is dus welkom

Minder oordelend staan tegenover 'de andere keuze' helpt ook: 

De keuze van een ander hoeft die van jou niet te bepalen
Jij hoeft je dus niet bedreigd te voelen door een afwijkende keuze van de ander
Word je bewust van de waarden die maken dat jij - en de ander - een bepaalde keuze verkiezen
Bevraag jezelf: door welke verhalen, overtuigingen en meningen is mijn waardenkader ontstaan en voelt dat goed voor mij?
Is het met andere woorden echt MIJN waardenkader - i.p.v. dat van mijn ouders, vrienden etc -  en past het bij hoe ik in het leven wil staan?

Patriarchale maatschappij?

In haar TED-talk verduidelijkt Christen op welke wijze er geoordeeld wordt door anderen - hier in het bijzonder door mannelijke artsen - over vrouwen die bewuste keuzes willen maken rond ALLE aspecten in hun leven, ook over het moederschap.
 
Fijne eye-opener. Voor mannen én vrouwen!
 

Kantelen die handel!

Levensloopbaanvragen zijn er om gesteld & onderzocht te worden, eerder dan veroordeeld te worden. Ik hoop dat jij de moed hebt om voor jou relevante keuzes te maken in je leven, los van het oordeel van anderen.

Kom je er in je eentje niet uit, praat er dan over met anderen. Vrienden of familie indien het kan of een professional. Die worden verondersteld niet te oordelen...

Tekst Ilse Schorrewegen

Foto: Sebastian Staines @ Unsplash