Wat is een kantelpunt

Wat is een kantelpunt

Wat is een kantelpunt

In een complex systeem (*) zoals een mensenleven spelen allerlei factoren en processen die een niet-lineaire (*) reactie kunnen veroorzaken. Zo kan een systeem heel lang 'stabiel' lijken, terwijl het toch vrijwel onzichtbaar wordt ondergraven.

Door die geleidelijke ontwikkeling wordt de veerkracht (*) van het systeem steeds geringer en wordt het systeem steeds fragieler. Veranderingen die gewoonlijk optreden, gaan langer of korter duren. Het systeem 'weet' op de duur niet meer welke kant het op moet.

Uiteindelijk is in deze omstandigheden een kleine verstoring voldoende voor de omslag naar een nieuwe 'stabiele' (*) toestand.

Die nieuwe stabiele toestand kan als bijzonder oncomfortabel ervaren worden. Zeker wanneer je liever terug wil naar de situatie van voor het kantelpunt. Maar net dat is niet meer mogelijk wanneer een kantelpunt overschreden werd.

(*)

  • Denk bij het woord 'systeem' aan een sociaal, mentaal, economisch, maatschappelijk of natuurkundig systeem
  • Niet-lineair betekent complexer dan 'oorzaak-gevolg' of 'actie-reactie'; snel, onzeker en vaag dus
  • Het concept 'veerkracht' is een onderdeel van het concept 'stabiliteit' dat op zijn beurt het vermogen aangeeft van een systeem om een verstoring te weerstaan. Stabiliteit staat voor 'onveranderd blijven, ondanks weerstand'. Veerkracht is dan 'het vermogen om terug te keren naar de oorspronkelijke toestand, na een tijdelijke verstoring'.

De 'fatale' verstoring wordt overigens vaak als oorzaak gezien van het kantelpunt, terwijl het in werkelijkheid de langdurige, geleidelijke invloed van verschillende externe factoren is die de echte oorzaak is. 

Wat is een kantelpunt? - https://www.kantel.be/2020/12/wat-is-een-kantelpunt/

Katalysator voor verandering in je werk of leven

Het kan wel heel lang duren voordat jij je bewust bent van de kwetsbaarheid van jouw systeem. Zolang je over voldoende veerkracht beschikt, kan je namelijk flexibel omspringen met verandering, met onzekerheid.

Eens het kantelpunt bereikt echter, voel je de nood om te kantelen als bijzonder urgent: iets moet veranderen! De weg die je dan wil of kan opgaan, is echter nog onduidelijk. Dat zorgt voor veel onzekerheid en doet je wankelen.

In een mensenleven ervaren we een kantelpunt als hét moment waarop de nood om te kantelen scherp voelbaar is.

Een kantelpunt in een mensenleven is dus een belangrijk moment in ons bestaan 

met een dergelijke impact

dat het NA drastisch anders is dan het VOOR.


De kracht van een kantelpunt

Een kantelpunt is een uitnodiging tot reflectie:

 


Geen weg terug

Wanneer jouw veerkracht afneemt, kan er dus bij een kleine verstoring een kantelpunt bereikt worden waarbij jouw functioneren drastisch verandert. En eigen aan systemen met een kantelpunt is dat teruggaan naar de toestand van vlak voor het kantelpunt onvoldoende en vaak zelfs onmogelijk is. Je moet dus kantelen en dat is een pittig proces.

Omdat tijdens het kantelen zekerheden op losse schroeven komen staan, ga je als persoon wankelen. Net daarom gaat een persoonlijk kantelpunt vaak gepaard met tijd voor reflectie, stilstaan, achterom kijken.

Voor het maken van een reis naar binnen, naar wat voor jou essentieel is.

 

De kracht van bomen is dat ze groeien in stilstand

Paul de Wispelaere - Schrijver

 

Mag het wat meer zijn?

Mag het wat meer zijn?

  • Ben jij een creatieveling die sinds 2020 blijft scheppen, publiek of geen publiek?
  • Of ben jij een dienstverlener die tandjes blijft bijsteken, tegen beter weten in?

Dat doe je vast niet omdat jij van de hemelse dauw kan leven. Of omdat je het fijn vindt je talent gratis weg te geven...

Neen, de kans is groot dat je het doet omdat een innerlijk vuur jou drijft:

  • jij voelt EEN DRANG om te creëren
  • je MOET zorgen, voor mens, dier of planeet

Want voor jou is 'werk' meer dan 'een ruilovereenkomst waarbij tijd en talent ingewisseld worden tegen geld'.

Het is een manier om uitdrukking te geven aan wie jij in essentie bent en wat je te doen hebt in dit leven:

 

 

 

https://www.kantel.be/2020/09/mag-het-wat-meer-zijn/

 

En begrijp me niet verkeerd:

Wie zijn 'purpose'in het leven vindt, mag zich gelukkig prijzen... 

Maar er is helaas ook aan deze medaille een keerzijde.


De keerzijde van bevlogenheid

  • Stel je hun pijn voor wanneer bevlogen, betrokken mensen niet meer gevraagd worden om hun werk te doen, terwijl ze dat wel nog willen en kunnen
  • Of beeld je in wat er gebeurt wanneer zij uitdrukkelijk gevraagd worden om hun werk NIET te doen (*) omdat een hoger doel zoals de wereldwijde volksgezondheid moet gevrijwaard worden

Dat is wat door COVID-19 gebeurde in 2020. En dat deed pijn.

Want als de waardering van klanten of een publiek uitblijft, vragen performers, dienstverleners en andere mensen die verbinding met mensen nodig hebben in hun werk zich af:

"Als wat ik doe niet hoort bij de 'essentiële' beroepen, ben IK dan nog wel relevant?"

  • Hoewel het antwoord op die vraag manifest 'JA' is...
  • Hoewel elk zinnig mens begrip heeft voor het hoger doel en de COVID-19 maatregelen respecteert...

... is het niet abnormaal dat dit soort gedachten voor existentiële onzekerheid zorgt waarmee je niet moet blijven zitten in je eentje.


Mag het wat meer zijn?

Het brengt echter ook iets anders aan het licht.  Namelijk dat arbeid in het beste geval voor zingeving in ons leven zorgt...

Voor wat er gebeurt als deze bron van zingeving wegvalt, was bitter weinig aandacht in 2020. We hadden vooral aandacht voor de financiële consequenties... Het gevolg van het verengen van het begrip 'arbeid' in de loop van de tijd. 'Werk' verwijst tegenwoordig hoofdzakelijk naar 'verbonden zijn door een arbeidsovereenkomst'. Terwijl er zoveel andere manieren bestaan om via arbeid een toegevoegde waarde te bieden aan je eigen leven én de maatschappij.

Het begon fout te lopen met de link tussen zingeving en arbeid sinds we gingen spreken over 'een arbeidsmarkt' en de marktprincipes het levensdomein 'werk' zijn binnengeslopen...

Een direct gevolg daarvan is dat steeds meer mensen almaar moeilijker uitdrukking kunnen geven aan wie ze zijn en wat ze te doen hebben, op een manier die bij hen past en die hen voldoening schenkt. 

Kantelen die handel! Mag het wat meer zijn?


 

Fout paradigma

Jammer genoeg zijn de oplossingen waarmee we tot nu toe die handel probeerden te kantelen niet de juiste:

  • wie niet de kans krijgt zijn missie ten volle te beleven - omdat een doorgedreven economisch denken geen toegevoegde waarde ziet in zijn talent - zit niet te wachten op iemand die hem begeleidt of omschoolt naar één of andere bullshit-job die toevallig 'beter in de markt' ligt
  • zo iemand is geen vragende partij om zijn purpose opzij te schuiven en te reduceren tot een hobby, terwijl hij de kost moet verdienen in een context die hem niet boeit: daar word je namelijk ziek van in plaats van gelukkig
  • alle VDAB-cijfers over knelpuntberoepen ten spijt, als je talent niet aansluit bij wat je 'om den brode' doet, zal het geen duurzaam huwelijk worden, hoe zeker je ook bent van een inkomen
  • en wat te zeggen over alle vormen van arbeid waarvan wij het ondertussen normaal vinden dat er geen of absurd weinig maatschappelijke erkenning tegenover staat zoals het opvoeden van kinderen, of de zorg voor iedereen die niet meer bijdraagt aan 'het economisch model'?

De bedenkers van deze oplossingen gaan helaas uit van hetzelfde paradigma. Een paradigma waarin mensen gereduceerd worden tot een middel, of waarin mensen zichzelf reduceren tot middel...

En dat drukt behoorlijk op ons maatschappelijk welbevinden.

'Kantelen die handel' vraagt niet om meer van hetzelfde. 't Is hoog tijd voor een vraag op een hoger niveau...


 

In welk soort maatschappij willen wij leven?

Willen we een maatschappij waarin we onszelf reduceren tot een economische kostenpost, tot we erbij neervallen? Dan hebben de burn-& bore-outs van de voorbije jaren ons niets geleerd.

Willen we een maatschappij waarin de mens zich moet aanpassen aan het systeem, of andersom? Moet een systeem zijn eigen bedenker verzwakken of versterken? 

Want gelukkig is dit ook waar: wie wél zijn purpose kan leven, overstijgt zichzelf én zijn eigenbelang. Hij of zij doet er alles aan om goed te zorgen voor de omgeving waaraan hij zoveel te danken heeft...


 

Hoe kantelen we in de juiste richting?

Met welke oplossingen kunnen we komen voor de uitdagingen van de toekomst? Gelukkig denken we daar met velen over na en boeken we al mooie resultaten, op verschillende niveaus. Vanuit mijn perspectief als kantelaar, denk ik hieraan:

  • Bouwen aan een samenlevingsmodel waarbij ZINGEVING voorop staat, waarbij de economie ten dienst staat van het leven, in plaats van andersom. En dan meteen in dienst van ALLE leven, ook het leven van planten, dieren, rivieren en zeeën, de grond waarvan wij eten, de lucht die we inademen. Zodat er nog een leefbare planeet overschiet voor toekomstige generaties
  • Investeren in een preventief beleid dat het belang van bewust leven voorop stelt, te beginnen in de kleuterklas
  • Iedereen die hier op latere leeftijd op individueel niveau mee aan de slag wil op professionele wijze ondersteunen zodat de olievlek zich bottom-up kan verspreiden

Het momentum is er. En maatschappelijke transitie volgt na individuele transformatie van héél veel mensen.

Ik hoop vurig dat dit besef doordringt.

En ik blijf er graag aan bijdragen, via de coachingstrajecten die ik aanbied aan mensen die een zinvolle invulling willen geven aan hun leven via 'werk dat écht past bij wie ze zijn' en 'wat ze te doen hebben' in het leven...

Ilse Schorrewegen

(*) niemand kan beter uitdrukken wat wij missen wanneer kunstenaars hun werk niet meer mogen doen, als kunstenaars zelf:

 

Kantelen van wereldverbeteraar naar levenskunstenaar

Kantelen van wereldverbeteraar naar levenskunstenaar

Kantelen die handel

'Kantelen die handel!' is sedert 2015 de slagzin waarmee ik uitdrukking geef aan mijn frustratie over, onder andere:

  • nutteloze zaken die buitenproportionele media-aandacht krijgen
  • levensbelangrijke zaken die geen enkele aandacht krijgen
  • bullshitjobs die mensen tot buzy fools degraderen
  • beleidsmakers die fier zijn dat ze mensen in die richting duwen
  • tijdverlies door processen die inefficiënt verlopen
  • machtsspelletjes van mensen wiens ego omgekeerd evenredig is aan hun zelfvertrouwen
  • vriendjespolitiek, narcisme en verstikkende hiërarchische relaties
  • onevenwicht in de wereld op zoveel fronten
  • onrecht tegenover kwetsbaren - mens, dier, planeet - met onnodig leed tot gevolg
  • polarisatie: leidinggevenden versus medewerkers, overheid versus privé, vakbond versus directie, politici versus burgers, rijk versus arm, dom versus slim: veel teveel 'versus', veel te weinig verbinding
  • mijn eigen onmacht om hiermee om te gaan op een veerkrachtige wijze

Het deed me zo rond mijn 40e tot volgende vaststelling komen:

kantelen die handel

Kantelen mijn wandel

Ik deed ontzettend mijn best om het anders aan te pakken. Noem me gerust een wereldverbeteraar, ik beschouw dat als een compliment.

Maar alle pogingen die ik in mijn levensrollen - als Hr-manager, als organisatie-adviseur en als partner, vriendin, dochter - ondernam om die 'handel te kantelen' ten spijt bleef ik achter met het knagende gevoel dat ik te weinig impact had op wat er gebeurde in de wereld én in mijzelf. 

Resultaat?

Ik holde door de ratrace die mijn leven was. Brandjes blussend. Worstelend. Boos en vaak verdrietig, geregeld bang voor de toekomst. Niet zozeer die van mijzelf, wel die van de kinderen van onze vrienden én de wereld.

Het kostte me nog eens 10 jaar en veel grijze haren om tot een nieuw besef te komen:

Kantelen die handel

Ik ontdekte dat ik het zelf was die een bepaald verwachtingspatroon voor ogen had over wie ik moest zijn, dat ik mij een identiteit had eigengemaakt die niet goed meer voelde. En dat ik dus zelf iets te doen had als dat beeld voor mij niet goed meer voelde...

Dat ging zo:

Introspectie

In plaats van verontwaardigd naar anderen, naar 'de maatschappij' te wijzen voor wat er allemaal fout loopt, keerde ik mijn blik naar binnen:

  • hollen en mezelf voorbij lopen, maakte plaats voor langzaam wandelen
  • vluchten maakte plaats voor introspectie
  • 'vechten tegen' ruimde plaats voor 'kiezen voor'

Pour la petite histoire: allemaal zaken waarvan ik vroeger dacht dat ze voor mij onhaalbaar waren, omdat ze niet pasten bij het beeld van 'het bezige bijtje'. 'Té veel geitenwollensok, te weinig resultaatgericht' zei dat bijtje telkens wanneer iemand mij met de beste intenties een spiegel voorhield.

Toch bleek net in vertragen en verstillen, verdiepen, anders luisteren en kijken ook voor mij de heilige graal te liggen.

Gaandeweg kon ik mezelf bevrijden van hardnekkige overtuigingen en meningen die me wel gebracht hadden tot waar ik stond, maar die me ervan weerhielden om me écht gelukkig te voelen. Om zeg maar gemoedsrust te ervaren.

Langzaamaan kantelde ik: ik ging anders in het leven staan. Rustiger. Vanuit vertrouwen. Nog steeds alert en kritisch én tegelijkertijd veel milder.

Kortom: bewuster. 

Gezonde breinhygiëne

Mijn boosheid en verontwaardiging maakten langzaam plaats voor mildheid en mededogen dankzij zelfinzicht en heel veel lessen in levenskunst en lichaamswerk. Mildheid tegenover mezelf en mijn eigen innerlijke criticus. Vervolgens tegenover de rest van de wereld.

En dat allemaal dankzij het inzicht dat mijn eigen gedachten en overtuigingen mij stevig belemmerden!

Ik ging aan de slag met de verhalen die ik mezelf vertelde over wat er rondom mij, maar vooral IN MIJ, gebeurde. Want die verhalen kleuren mijn kijk op de wereld.

Over kantelpunt

Ik mag dan het gevoel hebben bijzonder weinig impact te hebben op wat anderen doen en op wat mij en de wereld overkomt, ik heb wel impact op wat ik ZELF doe

Bovendien heb ik ontzettend veel impact op hoe ik omga met alles wat er gebeurt, op HOE IK ME VERHOUD tot de andere en het andere

Mijn gedachten bepaal ik namelijk helemaal zelf. En mijn gedachten sturen in heel grote mate mijn gevoelens aan

Ik beslis waaraan ik aandacht geef en waaraan niet...

Door volledige verantwoordelijkheid te nemen over mijn gedachten, gevoelens en gedrag ontneem ik bovendien de anderen - of het andere - de macht over mijn welbevinden!

Ik hoef mezelf dus niet te reduceren tot iets of iemand die ik niet wil zijn.

Ik kan andere keuzes maken. En die andere keuze kan ik elke minuut van elke dag maken.

Bij elke beslissing die ik neem, elke activiteit die ik wel of niet opneem, elke euro die ik al dan niet spendeer.

Dat is pas een machtig gevoel!

Leven vanuit verwondering

Vandaag sta ik anders in het leven en ervaar ik 'leven' veel bewuster. Ik bevraag mezelf de hele tijd zodat ik in verbinding blijf met mezelf...:

https://www.kantel.be/missie-en-visie-van-een-kantelaar/

  1. Wat gebeurt er hier en nu?
  2. Hoe voel ik me daarbij?
  3. Wat vertellen mijn gevoelens mij over waar ik nood aan heb, over mijn waarden en behoeften?
  4. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn behoeften voldaan zijn?

... én met de rest van de wereld:

  1. Hoe is het voor de mensen rondom mij en hun behoeften?
  2. Hoe kan ik ervoor zorgen dat de anderen + mijn behoeften voldaan worden, zonder schade te berokkenen?
  3. Hoe past wat ik doe in het grotere plaatje, hoe kan ik op mijn best bijdragen?

Reken maar dat er strategieën te vinden zijn die met al die belangen rekening houden.

En wanneer het perspectief kantelt, kom je er achter dat er ontzettend veel prachtige dingen in de wereld gebeuren, als je maar bereid bent om te kijken en het juk van cynisme en sarcasme achter je durft laten.

Minder controlefreak

De 'controlefreak' in mij is ook gerustgesteld dankzij dat dieper bewustzijn:

Te weten dat ik altijd controle heb over mijn gedachten, mijn gevoelens, mijn eigen gedrag, helpt me om de controle over anderen los te laten.

Daar heb ik namelijk toch weinig vat op...

Net zomin als ik controle heb over wat anderen over mij denken overigens.

Vaker vanuit verwondering kijken naar het leven, naar de wereld en ontdekken hoe wat er gebeurt mij altijd iets kan leren, bracht me rust.

Het hielp me om weg te blijven uit de re-actie. Minder 'kantelen die handel' dus en meer 'kantelen mijn wandel.'

Kantelen mijn wandel...

Begrijp me niet verkeerd: ageren is prima - zeker in situaties waarin zwijgen geen optie is - maar da's iets anders dan reageren! Je kan vanuit acceptatie je leven willen verbeteren, of vanuit weerstand. Dat tweede vraagt veel meer energie, dat kan elke elektricien je uitleggen.

Het is mijn intentie om de rest van mijn leven minder 'de rechter' te willen zijn telkens ik een slecht functioneren opmerk. Ook al merk ik héél vaak verbetermogelijkheden op.

Maar in plaats van te reageren op het slechte functioneren, zie ik vandaag de misvatting. En ik zie er tegelijkertijd doorheen. Dat lukt me omdat ik, in plaats van tegen duister te vechten, het licht binnen laat.

There is a crack in everything: that's where the light shines through...

...door het perspectief te kantelen

Wij zien de wereld niet zoals ze is, maar zoals WIJ zijn

  • Voed ik oorlog in mij? Dan zal ik overal oorlog zien & straal ik dat uit naar anderen => kantelen die handel!
  • Voed ik vrede in mij? Dan zie ik overal voorbeelden van vrede & straal ik dat uit naar anderen => kantelen mijn wandel...

Of nog:

Zo binnen, zo buiten.

Wat er in mij leeft, zie ik terug in de wereld om mij heen.

De bril waardoor ik naar de wereld kijk, de verhalen die ik mezelf vertel over wat er gebeurt, bepalen hoe ik de wereld zie. Als je dat principe begrijpt, verkiest iedereen om die donkere bril - de oordelen en verwijten, haatgevoelens en alles wat verdeelt in plaats van verbindt - achterwege te laten. Want elk mens wil graag gelukkig zijn.

Maar dé grootste lifechanger voor mij persoonlijk was toch wel deze: MIJN 'kijk op de wereld' bepaalt ook hoe de wereld naar mij kijkt.

Hoe de ander zich tot mij verhoudt, bepaal ik dus in grote mate zelf!

Wanneer andere bewuste mensen mij dat vroeger vertelden, kon ik dat rationeel niet bevatten, laat staan geloven. Vandaag weet ik dat je het moet ERVAREN voor je het kan geloven.

En zo transformeerde mijn '40-something' lijfspreuk #kantelendiehandel tot #kantelenmijnwandel op mijn vijftigste.

Hoe begin je daaraan?

kantelen die handel

Ilse Schorrewegen - Kantelaar & Levensloopcoach

Ik zou liegen als ik zou schrijven dat mijn kantelproces altijd even makkelijk verliep. Of dat het snel ging.

  • Wie aan het kantelen gaat, merkt dat er in je omgeving van alles meebeweegt. Dat is spannend.
  • Soms kantelt er iets of iemand NIET mee. En dan leer je loslaten...

Mensen stellen mij wel 'ns deze vragen:

  1. Hoe doe je dat, 'vrede voeden in plaats van oorlog', terwijl er zoveel fout loopt in de wereld?
  2. Bevlogen je betrokkenheid met de maatschappij en de wereld tonen, zonder er zelf bij op te branden, hoe bewaak je dat evenwicht?
  3. Kan je kantelen zonder een egoïstische navelstaarder of naïeve zweefteef te worden?

Mijn antwoord op die vragen, is dat dit permanente uitdagingen blijven.

En die zoektocht, het proces dat je doormaakt is wat ik 'kantelen' noem.


Goed nieuws: jij hoeft het niet in je eentje te doen

Ik ben ervan overtuigd dat kantelen makkelijker is met een goede gids aan je zijde.

Daarom heb ik mijn eigen proces goed gedocumenteerd en aangevuld met waardevolle elementen uit de filosofie, positieve psychologie, Oosterse en Westerse levenskunst. Op basis van mijn ervaring als loopbaancoach werkte ik vervolgens een heel mooi coachingstraject uit. Het beste van loopbaancoaching combineerde ik met het beste van lifecoaching en levenslooppsychologie. 

Want de nood is hoog: kijk 'ns om je heen hoeveel mensen onmacht ervaren - in hun privéleven, op hun werk én tegenover wat er allemaal gebeurt in de wereld - met gevoelens van boosheid, angst of verdriet als gevolg.

  • Sommigen denken dat er iets mis met hen is en hopen dat een pilletje dat kan oplossen, zoeken hun heil in medicatie
  • Anderen vluchten weg van of verdoven hun emoties

Terwijl een verlangen naar meer zingeving, meer voldoening en gemoedsrust in je leven heel normale menselijke verlangens zijn.

't Is niet omdat je zoekend bent, dat je ziek bent

Jij kan zelf veel meer dan je denkt

Tegelijkertijd mogen we meer aandacht hebben voor systemische fouten

die jij als individu echt niet op je schouders hoeft te nemen...


Zin om zelf te kantelen?

  • Ervaar jij onmacht?
  • Ben je het beu dat vooral je geliefden de dupe worden van jouw innerlijke strijd?
  • Zou je graag over concrete handvaten beschikken om het anders aan te pakken?

Vul dan het formulier in, ik contacteer jou vrijblijvend om verder af te stemmen:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

In between jobs: als 'op de bank zitten' pijn doet

In between: als 'op de bank zitten' pijn doet

  • Die periode dat je zit te wachten op een antwoord van het bedrijf dat jouw droomjob in de aanbieding heeft
  • De periode 'in between 2 jobs' waarin je blij bent dat er zoiets bestaat als een werkloosheidsuitkering in België, maar je kapot gaat van schaamte telkens je je buurman ziet vertrekken naar het werk en jij opnieuw een dag thuis blijft...
  • De maanden - voor sommigen jaren - dat je lichaam niet meer in staat is om te werken, ook al wil het bovenste deel van je lichaam dat zo graag anders
  • Andere aanleidingen die maken dat je niet kan bijdragen aan de maatschappij zoals jij het wil en jij het gevoel hebt 'op de bank te zitten'

Die periodes van 'in between', die voelen zo verdomd moeilijk.


Weinig begrip voor 'in between'

In tegenstelling tot de topsport - waarin iedereen erkent dat 'op de bank zitten' geen fijne tijd is - kan je in de rest van onze maatschappij op bijzonder weinig begrip rekenen als je je in een 'in between'-situatie bevindt. Het maakt daarbij niet eens uit of het jouw bewuste keuze was, of je gedwongen werd door externe omstandigheden.

In het begin zijn er nog sympathiebetuigingen, maar van zodra het langer duurt dan gepland - voor zover je zoiets kan plannen - begint er al snel iets als onbegrip te sluipen in de commentaren: 'ben jij nu nog niet terug aan de slag?'

Echt wat onze eigen innerlijke criticus op dat moment nodig heeft!

Als levensloopbaanbegeleider zie ik mijn klanten geregeld worstelen met dit gegeven: je voelt je buitengesloten uit de wereld waar je tot voor kort wel nog actief deel van uitmaakte, terwijl je je net verbonden wil voelen. Met die anderen én met jezelf.

Het is helaas zo dat de angst om in deze fase terecht te komen veel mensen langer dan goed voor hen is vast doet houden aan een bepaalde baan of context die nochtans toxisch voor hen is wegens té uitdagend, of net niet uitdagend genoeg.

Het vraagt heel wat MOED om bewust uit gelijk welke kooi te stappen, of het nu een blikken of een briljanten kooi is...


Kantel die handel, kantel jouw wandel!

Hier bezorg ik je wat tips om de leegte in te vullen die je voelt als jij je - om wat voor reden ook - tijdelijk afgesloten voelt van 'de werkende wereld' en je een 'in between'-gevoel ervaart:

Vertraag

  • Aanvaard deze tijdelijke break in je beroepsactief leven, in plaats van jezelf ertegen te verzetten: wat je accepteert, transformeert
  • Denk het om: nu heb je wél tijd, een nog schaarser goed dan geld! Als je twijfelt aan de juistheid van die uitspraak, loop 'ns binnen in een ziekenhuis, of lees de overlijdensberichten in de krant
  • Vertraag: ga lange wandelingen maken in de natuur, neem vaker je fiets; als je geen firmawagen meer hebt, zal je dat sowieso moeten doen, dus maak van de nood een deugd...
  • Ga lummelen: laat verveling toe en word vanuit die verveling opnieuw creatief
  • Leer op een andere manier omgaan met de kritiek die je krijgt, van jezelf of je omgeving; een goede coach, psycholoog of therapeut helpt je daarbij.

Kom in actie

  • Ruim je huis eens écht op, verwijder balast uit je huis én je hoofd
  • Gebruik je tijd om dingen te doen waar je binnen afzienbare tijd opnieuw niet meer aan toe komt en waar je voorheen zo naar snakte
  • Ga boeken lezen in de leeszaal van een bibliotheek: probeer een keer gedichten te lezen of boeken of tijdschriften over onderwerpen die je anders nooit bekijkt; leer opnieuw vanuit verwondering te kijken naar de wereld
  • Ga overdag naar de bioscoop
  • Pik een museum of 3 mee, liefst telkens in een andere stad en gebruik het openbaar vervoer of je fiets om daar te geraken; voel je bezoeker van je eigen land en kijk als toerist naar steden in je eigen land
  • Herneem een oude hobby, of ga iets bijleren dat je al lang wil leren
  • Ga lekkere taart eten in een sjieke tearoom of ga overdag rustig lunchen op restaurant. Genieten van het leven is toegestaan, wat je innerlijke criticus je daarover ook vertelt
  • Sport overdag, beweeg!
  • Bekijk een hele TV-serie in één keer
  • Maak 'n gedrukt foto-album van al die foto's op je smartphone of PC
  • Neem de trein naar een stad die je niet kent en ga daar zomaar wat verdwalen, gewapend met een klein schriftje of je smartphone om onverwachte 'invallen' te noteren
  • Kook gezonde maaltijden en tafel opnieuw gezellig thuis, in plaats van 'op een drafje'
  • Zoek je kinderen - of je ouders - 'ns onverwachts op
  • Zorg goed voor jezelf: dat is jouw verantwoordelijkheid ten aanzien van de maatschappij op het moment dat je even niet beroepsactief bent op een moment dat je dat wel zou kunnen zijn. Door goed voor jezelf te zorgen, zal je sneller en duurzamer opnieuw kunnen deelnemen, op een wijze die beter bij jou past. Daar wordt iedereen beter van!

Conclusie

Kortom: leef bewust in het hier en nu en savoureer de tijd die je in je schoot geworpen krijgt, in plaats van tegen de huidige realiteit te vechten. Tijd is immers het meest kostbare goed van allemaal.

Foto Danielle Macinnes @ Unsplash


Hulp bij nodig?

Bevind jij jezelf in een 'in between'- situatie en kan je wel wat hulp gebruiken? Bezorg mij jouw kanteluitdaging, ik contacteer je vrijblijvend om verder af te stemmen hoe jij kan kantelen.

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

Wees buitengewoon jezelf

'Nu moet ik dus leren om gehaaid door het leven te gaan' hoor ik haar zeggen tijdens een netwerkevenement.

Zij, een prille freelancer met tonnen beroeps-en levenservaring. Uit noodzaak voor het zelfstandig statuut 'gekozen', wegens bedankt voor bewezen diensten na vele jaren dienst bij haar werkgever en nog veel meer onbeantwoorde sollicitaties.

'Wat maakt dat je dat zegt?' vraag ik haar.

Ervaring met tussenpartijen had haar dat geleerd. En dat ontslag lag ook nog op haar maag.

'De aanval' leek haar de beste verdediging. Om al die pijn niet te moeten voelen...

Wat als jij niet gehaaid wil leven?

Ze was nochtans duidelijk niet van het gehaaide type.

'Wie zou jij zijn als je je niet gehaaid zou moeten opstellen?' zou ik haar willen vragen.

'Wie ben jij echt?' zou ik willen weten.

Maar omdat coachen op een netwerkevenement not done is, geef ik haar discreet mijn visitekaartje.

Ooit hoop ik haar te kunnen vertellen dat je nooit iemand moet proberen zijn die je niet bent.

De strijd met 'echte haaien' win je immers niet als jij een 'zeepaardje' bent.

Waarom zou je trouwens willen strijden met haaien?

'Zeepaardje zijn' is toch prachtig, als je een zeepaardje bent?

Kan geen haai tegenop...

Tenzij die haai die fantastisch gehaaid is. Maar die zou het nooit in z'n haaienhoofd halen om een zeepaardje te willen zijn.

 


Foto: David Clode @ unsplash


Herkenbaar?

Laten we dan 'ns praten met elkaar, bezorg mij jouw uitdaging, ik contacteer je vrijblijvend om verder af te stemmen. Maakt niet uit of je je herkent in de haai, dan wel in het zeepaardje 😉

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Ben ik goed genoeg?

Ben ik goed genoeg?

Ben ik goed genoeg?

ZIJ:

'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden en ik niet. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om met haar CV in haar handtas rond te gaan kijken in de zaak waar ze een medewerker zochten. Zonder op voorhand te bellen of te mailen dat ze kwam.

Zij ging op mijn aanraden eerst 'voelen' of ze zichzelf daar zag werken. Toen het goed voelde, gaf ze haar CV af met de vraag haar kandidatuur in overweging te willen nemen 'omdat dit echt is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector'.

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar vastlegde. Groot was haar verbazing toen ze wat later gebeld werd met een voorstel!

ZIJ:

"Dit liep zo anders dan ik had verwacht. Moeiteloos bijna... Op die ene grote stap na dan, nl mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen las ik weer even twijfel in haar blik...

ZIJ:

'Verdien ik dit wel, ben ik wel goed genoeg? Hadden andere kandidaten niet meer recht op deze job?'

Die vraag lees ik vaak in de blikken van klanten, bij het begin van hun coachingstraject. Het duurt meestal welgeteld 2 sessies voor ze van het tegendeel overtuigd zijn.


Twijfel jij soms aan jezelf?

Blijf niet zitten met die twijfels. Bezorg mij je uitdaging, ik contacteer je vrijblijvend om verder af te stemmen hoe jij kan kantelen naar een leven met meer zelfvertrouwen.

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.