Wat is levensloopbaan-begeleiding?

Wat is levensloopbaan-begeleiding?

https://www.kantel.be/2022/04/wat-is-levensloopbaanbegeleiding/

Wat is levensloopbaanbegeleiding?

De term 'levensloopbaanbegeleiding' is een samentrekking van de termen levensloopcoaching & loopbaanbegeleiding. Levensloopbaancoaching is een synoniem voor levensloopbaanbegeleiding.

Doel

Levensloopbaanbegeleiding of levensloopbaancoaching heeft tot doel de reflectie en introspectie over de toegevoegde waarde van werk in het leven relationeel en holistisch te benaderen. Dat lukt door de noden van:

  • de mens als individu
  • de mens als sociaal dier, in interactie met gezins- en familieleden, vrienden en zich groeperend in bedrijven en organisaties
  • de maatschappij als geheel, inclusief onze fysieke omgeving

in relatie tot elkaar te onderzoeken. De vraag tot reflectie hierover kan komen vanuit een individu, een organisatie of bedrijf of beleid.

Door een mensenleven niet te reduceren tot een louter economische factor overstijgen we de tweedeling die traditioneel tussen 'werk' en 'leven' wordt gemaakt. Door rekening te houden met de context waarin wij leven en werken, verruimen we het perspectief.

Kantelen die handel

Het statuut' of 'de status' van het individu zoals:

  • beroepsactief of niet
  • niet opgeleid, studerend, praktisch of theoretisch opgeleid, graad van opleiding
  • zelfstandig of in loondienst
  • werkgever of werknemer
  • jong of minder jong
  • man, vrouw of X
  • ziek of gezond
  • met beperkingen of zonder

is daarbij ondergeschikt aan 'het mens-zijn'. Als individu, organisatie of beleidsmaker belemmer je immers je onderzoek naar mogelijkheden door dergelijk hokjesdenken. Mensen reduceren tot slechts één aspect van zijn / haar / hun persoonlijkheid doet onrecht aan de complexiteit van die mens. 

Door vervolgens ook de ruimte waarin wij handelen niet te beperken tot een louter economisch gegeven - zoals de term 'arbeidsmarkt' aangeeft - kantelt het perspectief nog verder.

Waarom nood aan een ander perspectief?

Een obsessieve focus 2022 om 'zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk aan het werk te houden' is om verschillende redenen in vraag te stellen.

1. Klopt die tweedeling werk - leven nog wel?

Deze strategie kadert namelijk in een overtuiging dat 'werk' en 'leven' 2 afgescheiden elementen zijn, waarbij 'werk' MOET primeren op 'leven' als we de huidige welvaartsstandaard willen behouden.

Die overtuiging leide echter tot overconsumptie, uitputting van flora, fauna én grondstoffen, waardoor basisbehoeften als zuivere lucht, drinkbaar water, vruchtbare aarde, tijd, aandacht en ruimte in het gedrang zijn.

Dat zorgt voor uitputting van menselijke energie waardoor er van WELZIJN geen sprake meer is

'Leven' kan zoveel meer zijn dan een lineaire opvolging van een schoolcarrière gevolgd door een loopbaan als professional, afgesloten door een pensioengerechtigde periode, elk met z'n specifieke vormvereisten die we nog amper in vraag stellen.

Het leven reduceren tot métro-boulot-dodo doet dat leven oneer aan, reduceert ons tot 'automatische piloten' en beperkt ons om het leven in alle volheid te BELEVEN

'Werk' kan in de levensloopbaanbegeleidingsbenadering zoveel meer inhouden naast het inruilen van tijd tegenover geld.

Door werk en leven ruimer te interpreteren, betrek je meer partijen die via arbeid een toegevoegde waarde bieden aan onze maatschappij:

    • mensen die onbetaalde zorgtaken of mantelzorg op zich nemen
    • mensen  die niet kunnen deelnemen aan het 'beroepsactieve leven' maar wel 'anders actief' zijn, bijvoorbeeld als vrijwilliger
    • mensen die geen actieve professionele bijdrage kunnen leveren, maar daardoor anderen de kans geven om voor hen te zorgen
    • gepensioneerden die nog actief blijven, hetzij in de opvang van kleinkinderen, hetzij als zelfstandige in bijberoep of in een bestuurdersrol of als mentor
    • mensen die officieus in een land verblijven en daar wel werken, maar niet meegeteld worden in officiële statistieken
    • mensen die kiezen voor een spirituele of religieuze bijdrage, in het klooster, als priester of ander geestelijk leider
    • renteniers die geen arbeid hoeven te verrichten om in hun levensonderhoud te voorzien, maar mecenas zijn of bijdragen via belasting die ze betalen 
    • kunstenaars die dankzij patreons of een mecenas de wereld van levensnoodzakelijke schoonheid, voedsel voor de ziel voorzien

2. Hoger belang meenemen

https://www.kantel.be/2022/04/wat-is-levensloopbaanbegeleiding/

Is het ook geen tijd om de vraag rond een hoger belang, het WELZIJN van ALLE leven op deze planeet luidop te stellen?

Zou het perspectief op 'een leven met ruimte voor zingeving en zorg voor elkaar', OOK een waardevol alternatief kunnen zijn?

Wie wordt van zoveel mogelijk mensen op de arbeidsmarkt brengen en ze daar zo lang mogelijk houden op de lange termijn echt beter?

Zou het kunnen dat:

  • minder werken
  • minder lang werken
  • niet iedereen aan het werk zetten

op lange termijn ook waardevolle pistes zijn?

De tijd dringt

De tijd dringt om alternatieve pistes OOK te onderzoeken. Als we tenminste nog een leefbare planeet willen achterlaten voor toekomstige generaties.

Strategieën om dit te realiseren, zijn er al:

  1. Femma levert hier bijvoorbeeld mooi werk met 'eigen mix', een studie rond minder werken die ze ter beschikking stellen aan andere professionals
  2. In Frankrijk werkt men structureel minder uren
  3. In de Scandinavische landen zijn interessante experimenten aan de gang, met de impact van uitgebreid vaderschapsverlof bijvoorbeeld
  4. en de piste van een basisinkomen duikt ook geregeld op

Via het stellen van 'levensloopbaanvragen' kan elke stakeholder de valkuilen van een té eenzijdig blikveld vermijden:

  • Zo kan jij als individu tijdens intrapersoonlijke reflectie dieper graven naar jouw gedroomde toekomst door het stellen van levensloopbaanvragen, verderop lees je daar een voorbeeld van
  • Als onderwijsinstelling die studenten begeleidt bij het maken van een studiekeuze kan je 'breder' kijken en mensen niet enkel toeleiden naar 'de arbeidsmarkt' maar hen voorbereiden om het maken van bewuste keuzes rond een zinvol leven
  • Als overheid kan je burgers beter ondersteunen door 'klassieke loopbaanbegeleiding' voor iedereen toegankelijk te maken, zonder beperking op leeftijd en aantal jaren ervaring en factoren als zingeving en maatschappelijke bijdrage meer gewicht te geven tijdens het coachingstraject
  • Mensen die outplacement aanbieden, kunnen afzien van het 'ASAP aan de slag proberen te krijgen' van deelnemers: introspectie vraagt tijd

1. Wat kan je als klassiek geschoold loopbaancoach doen?

Om van 'klassiek loopbaanbegeleider' te evolueren tot levensloopbaanbegeleider is minstens de bereidheid tot ontwikkelingsgericht, relationeel en systemisch kijken nodig.

Behoeften van verschillende stakeholders - werkgevers, werknemers en de maatschappij als geheel - benader je als levensloopbaanbegeleider als gelijkwaardige onderdelen binnen de ontwikkeling van een groter geheel.

Je hanteert daarbij geen stapsgewijze, loutere lineaire aanpak maar zet heel andere elementen én jezelf als instrument in.

Zo'n overgang vergt minstens een bewuste visie op je eigen werk en leven en op hoe jij zelf zingeving haalt uit jouw professionele bijdrage.

2. Wat kan jij als professional zelf doen?

Jij kan als professional aan intrapersoonlijke reflectie doen, geïnspireerd door deze vraag:

In welk soort wereld wil ik leven en hoe geef ik dan best vorm aan mijn 'beroepsactieve levensjaren' ?

Professor Rudy Vandamme noemt dat 'deep evolvement' en citeert op zijn website deze Frederik Beuchner:

Het vinden van je hoogste zingeving spoort samen met

het ontdekken hoe je leven en werk een antwoord is op de diepe nood van de wereld...

Je kan ook je perspectief op werk kantelen:

Hoe werkt kantelen?

 3. Laat je begeleiden

Dergelijke reflectieprocessen begeleiden, is precies wat een levensloopbaancoach of levensloopbaanbegeleider doet.

Vandaag doe ik dat nog hoofdzakelijk via coaching van moedige individuen, maar de tijd is rijp om die ervaring te delen met andere actoren in het veld zoals:

  •  beleidsmakers
  • HR professionals
  • recruiters
  • zaakvoerders die moeite hebben met personeel vinden of houden

Want wie blijft doen wat hij altijd deed, blijft krijgen wat hij altijd kreeg...

 

'In between jobs': wachten op werk

'In between jobs': wachten op werk

In between: als 'op de bank zitten' pijn doet

  • Die periode dat je zit te wachten op een antwoord van het bedrijf dat jouw droomjob in de aanbieding heeft
  • De periode 'in between 2 jobs' waarin je blij bent dat er zoiets bestaat als een werkloosheidsuitkering in België, maar je kapot gaat van schaamte telkens je je buurman ziet vertrekken naar het werk en jij opnieuw een dag thuis blijft...
  • De maanden - voor sommigen jaren - dat je lichaam niet meer in staat is om te werken, ook al wil het bovenste deel van je lichaam dat zo graag anders
  • Andere aanleidingen die maken dat je niet kan bijdragen aan de maatschappij zoals jij het wil en jij het gevoel hebt 'op de bank te zitten'

Die periodes van 'in between', die voelen zo verdomd moeilijk.


Weinig begrip voor 'in between'

In tegenstelling tot de topsport - waarin iedereen erkent dat 'op de bank zitten' geen fijne tijd is - kan je in de rest van onze maatschappij op bijzonder weinig begrip rekenen als je je in een 'in between'-situatie bevindt. Het maakt daarbij niet eens uit of het jouw bewuste keuze was, of je gedwongen werd door externe omstandigheden.

In het begin zijn er nog sympathiebetuigingen, maar van zodra het langer duurt dan gepland - voor zover je zoiets kan plannen - begint er al snel iets als onbegrip te sluipen in de commentaren: 'ben jij nu nog niet terug aan de slag?'

Echt wat onze eigen innerlijke criticus op dat moment nodig heeft!

Je voelt je buitengesloten uit de wereld waar je tot voor kort wel nog actief deel van uitmaakte, terwijl je je net verbonden wil voelen. Met die anderen én met jezelf.

Het is helaas zo dat de angst om in deze fase terecht te komen veel mensen langer dan goed voor hen is vast doet houden aan een bepaalde baan of context die toch toxisch voor hen is wegens té uitdagend, of net niet uitdagend genoeg.

Het vraagt heel wat MOED om bewust uit gelijk welke kooi te stappen, of het nu een blikken of een briljanten kooi is: kantelen die handel...


Kantel die handel = kantel jouw wandel

Ga aan de slag met deze tips om de leegte in te vullen die je voelt als jij je tijdelijk afgesloten voelt van 'de werkende wereld' en je een 'in between'-gevoel ervaart:

Vertraag

  • Aanvaard deze tijdelijke break in je beroepsactief leven, in plaats van jezelf ertegen te verzetten: wat je accepteert, transformeert
  • Denk het om: nu heb je wél tijd, een nog schaarser goed dan geld! Als je twijfelt aan de juistheid van die uitspraak, loop 'ns binnen in een ziekenhuis, of lees de overlijdensberichten in de krant
  • Vertraag: ga lange wandelingen maken in de natuur, neem vaker je fiets; als je geen firmawagen meer hebt, zal je dat sowieso moeten doen, dus maak van de nood een deugd...
  • Ga lummelen: laat verveling toe en word vanuit die verveling opnieuw creatief
  • Leer op een andere manier omgaan met de kritiek die je krijgt, van jezelf of je omgeving; een goede coach, psycholoog of therapeut helpt je daarbij.

Kom in actie

  • Ruim je huis eens écht op, verwijder balast uit je huis én je hoofd
  • Gebruik je tijd om dingen te doen waar je binnen afzienbare tijd opnieuw niet meer aan toe komt en waar je voorheen zo naar snakte
  • Ga boeken lezen in de leeszaal van een bibliotheek: probeer een keer gedichten te lezen of boeken of tijdschriften over onderwerpen die je anders nooit bekijkt; leer opnieuw vanuit verwondering te kijken naar de wereld
  • Ga overdag naar de bioscoop
  • Pik een museum of 3 mee, liefst telkens in een andere stad en gebruik het openbaar vervoer of je fiets om daar te geraken; voel je bezoeker van je eigen land en kijk als toerist naar steden in je eigen land
  • Herneem een oude hobby, of ga iets bijleren dat je al lang wil leren
  • Ga lekkere taart eten in een sjieke tearoom of ga overdag rustig lunchen op restaurant. Genieten van het leven is toegestaan, wat je innerlijke criticus je daarover ook vertelt
  • Sport overdag, beweeg!
  • Bekijk een hele TV-serie in één keer
  • Maak 'n gedrukt foto-album van al die foto's op je smartphone of PC
  • Neem de trein naar een stad die je niet kent en ga daar zomaar wat verdwalen, gewapend met een klein schriftje of je smartphone om onverwachte 'invallen' te noteren
  • Kook gezonde maaltijden en tafel opnieuw gezellig thuis, in plaats van 'op een drafje'
  • Zoek je kinderen - of je ouders - 'ns onverwachts op
  • Zorg goed voor jezelf: dat is jouw verantwoordelijkheid ten aanzien van de maatschappij op het moment dat je even niet beroepsactief bent op een moment dat je dat wel zou kunnen zijn. Door goed voor jezelf te zorgen, zal je sneller en duurzamer opnieuw kunnen deelnemen, op een wijze die beter bij jou past. Daar wordt iedereen beter van!

Conclusie

Kortom: leef bewust in het hier en nu en savoureer de tijd die je in je schoot geworpen krijgt, in plaats van tegen de huidige realiteit te vechten.

Tijd is immers het meest kostbare goed van allemaal

Foto Danielle Macinnes @ Unsplash


Hulp bij nodig?

Bevind jij jezelf in een 'in between'- situatie en kan je wel wat hulp gebruiken? Bezorg mij jouw kanteluitdaging...

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Hoe zit het met jouw zelfvertrouwen?

Hoe zit het met jouw zelfvertrouwen?

Hoe zit het met jouw zelfvertrouwen?

ZIJ:

'Dit had ik nooit gedurfd zonder jou Ilse! En weet je wat? Ze hebben MIJ weerhouden, terwijl er kandidaten waren die wél ervaring hadden én die jonger waren dan ik. Ik kan het zelf amper geloven...'

Zij had 'gedurfd' om rond te gaan lopen in de winkel waar ze een nieuwe medewerker zochten, met haar CV in haar handtas. Ze was ernaartoe gegaan zonder een afspraak te maken. 

Op mijn aanraden ging ze  eerst 'voelen', als 'klant', of ze zichzelf daar wel zag werken. Ze maakte een nonchalant praatje met enkele medewerkers en nam de omgeving goed in haar op. 

Toen dat allemaal goed voelde, schraapte ze haar moed bijeen, gaf haar CV af aan een medewerkster met de melding 'jouw job, is wat ik heel graag wil doen, ook al heb ik ervaring in een heel andere sector. Willen jullie mijn kandidatuur toch overwegen?'

Prompt werd ze meegenomen naar de zaakvoerder die een gesprek met haar inplande.

Groot was haar verbazing toen ze 3 dagen later gebeld werd met een jobvoorstel. Formeel solliciteren moest nog amper, want de collega's en de zaakvoerder hadden zich al een beeld van haar gevormd, op basis van haar eerder bezoek, de vragen die ze gesteld had en de moed die ze had getoond...

Verdien ik dit wel?

ZIJ: "Dit liep zo anders dan ik had verwacht Ilse! Moeiteloos bijna...

Op die ene grote stap na dan, mijn stoute schoenen aantrekken en GAAN."

En toen zag ik weer de deuk in haar zelfvertrouwen via de twijfel in haar blik:

ZIJ: 'Verdien ik dit wel, ben ik wel goed genoeg? Hadden andere kandidaten niet meer recht op deze job?'

IK: Wat denk je zelf?

Twijfel jij aan jezelf tijdens je zoektocht naar werk?

Bij het begin van een coachingstraject lees ik die blik wel vaker op het gezicht van mijn klanten. Begrijpelijk, want net omdat je zelfvertrouwen een knauw kreeg, neem je een coach onder de arm. Reken maar dat je zelfvertrouwen toeneemt tijdens het traject dat je aflegt...

Herken jij dit? Blijf dan niet zitten met jouw twijfels of je het wel verdient om gelukkig te zijn, of je wel goed genoeg bent.

Pak die gedachten vast en schrijf ze hieronder neer, ik contacteer je vrijblijvend om verder af te stemmen hoe jij kan groeien naar meer zelfvertrouwen. Zodat jij, in jouw specifieke situatie, de moed vindt om datgene te doen wat je zo graag zou doen maar vandaag nog niet durft. 

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Freelance vanuit kracht

Freelance vanuit kracht

Freelancen vanuit kracht

Freelancen vanuit kracht in plaats vanuit frustratie

Hij - freelancer - was boos...oh wat was hij boos!

  • Boos op zijn opdrachtgever omdat die afpingelde op zijn tarief
  • Gefrustreerd over zijn 'leidinggevenden' omdat die zijn potentieel onvoldoende zagen
  • Teleurgesteld in zichzelf, omdat hij zich zo liet doen

Ondertussen zocht hij naar een andere opdracht, naar een plek waar zijn talent wél zou gewaardeerd worden. Het lukte alleen niet zo best...

Om één of andere reden werd hij het altijd 'net niet'. Eeuwige tweede. 'Interessant profiel hoor, maar die andere kandidaat paste net iets beter bij onze verwachtingen'. Dat soort van feedback kreeg hij.

En dus vroeg hij aan mij of ik daar iets mee kon: 'business coaching of marketingadvies, CV eens samen bekijken, wat denk jij, Ilse?'


Eerst de weg naar binnen

Het werden fijne gesprekken, maar ze gingen NIET over marketing of over business development of zijn CV.

  • Wel over gevoelens, gedachten, de link tussen die twee en de vertaalslag naar gedrag
  • Over hoe wij 'van buiten' uitstralen wat er zich 'binnen in' ons afspeelt
  • Over hoe anderen daarop resoneren, of net niet

Want da's dus het mooie: van gedrag dat jou niet meer dient in je leven kan je ALTIJD afscheid nemen! Maar jij moet het wel ZELF doen.

Je kan het ene patroon vervangen door een ander patroon waar jij - en anderen ook - wel blij van worden. Je hoeft daarvoor niet te veranderen - je bent al meer dan OK - niets los te laten, niet te 'sleutelen' aan jezelf. Neen: enkel een ander patroon installeren volstaat.

Zo kantel je naar een leven waarin je zingeving, voldoening en waardering ervaart. Respect voor jezelf resulteert altijd in respect door anderen...

Dan de weg naar buiten

En die marketing dan? Die volgde daarna quasi vanzelf... Zijn CV werd een pareltje en hij is nu eindelijk fier over zijn website die nu pas een weerspiegeling is van wie hij ECHT is.

Logisch toch, dat je eerst de weg naar binnen moet afleggen voor je de weg naar buiten kan vormgeven?

Eens je weet wat je wil, wie je bent en waar jouw toegevoegde waarde ligt, is het enkel nog kwestie van daar woord en beeld aan te geven. Zonder dat zelfvertrouwen en zelfinzicht kan je je die moeite zelfs beter besparen.


Foto: Steve Halama @ Unsplash


Herkenbaar voor jou?

Genoeg frustratie gehad als freelancer? Tijd voor een andere mindset? Ik hoor het graag van jou:

  • Vul hier het mailadres in waarop ik jou mag contacteren
  • Vul hier je telefoonnnummer in als volgt: +32 xxx xx xx xx
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Gelukkige medewerkers, zo krijg je die!

Gelukkige medewerkers, zo krijg je die!

Gelukkige medewerkers die gezond en bevlogen door het leven gaan, is waarover ik spreek tijdens een netwerkevenement met een zaakvoerder. Hij vertelt mij waarom hij ondernemer werd en ik vertel hem wat mijn missie als innerpreneur en Kantelaar is, hoe ik bedrijven of organisaties help kantelen naar een waarderende organisatiecultuur, waarin medewerkers het beste van zichzelf kunnen, mogen en vooral willen geven. Dat gesprek loopt ongeveer als volgt:

Ik - Kantelaar: Zijn uw medewerkers gelukkig volgens u?

Hij - Zaakvoerder van bedrijf met 30 kenniswerkers: Absoluut!

Ik: Dat weet u blijkbaar heel zeker. Hebben ze u dat verteld?

Hij: Neen, maar al mijn personeel heeft een firmawagen, een marktconform loon, ADV-dagen omdat ze 40 uur werken en sommigen mogen zelfs thuis werken. Onze cijfers zijn goed, klanten zijn content en ik hoor niemand klagen. Ik moet hen dat dus niet vragen en zij moeten het mij niet vertellen, ik WEET dat op basis van de resultaten.

Ik: OK, duidelijk. Andere vraag dan: waarom werd u eigenlijk ondernemer?

Hij: Omdat ik het beter wist dan mijn bazen en ik opportuniteiten zag die zij niet zagen. Er was ruimte voor verbetering, maar het management wilde mij niet horen. Ruimte om te groeien, kreeg ik ook al niet: er was nooit budget voor opleiding. Ik wilde mijn ding kunnen doen op de manier dat IK het zag. Daarom ben ik zelfstandige geworden en ben ik nu zelf baas. Succesvol ook mag ik wel zeggen...

Ik: Dus u ging vooral ondernemen omwille van een nood aan meer autonomie en zelfontplooiing. U werd uw eigen baas omdat de verbinding tussen wie u bent als mens en wat u in de wereld wilde zetten voor u glashelder was en u daarmee onvoldoende aan de slag kon als werknemer bij uw werkgever. En ook omdat u zichzelf bijzonder competent vond in uw vakgebied, beter dan anderen?

Hij: Ah ja, natuurlijk. Daarom worden mensen toch zelfstandig?

Ik: Uw motivatie was dus intrinsiek en niet extrinsiek. Wat maakt dat u denkt dat het bij uw eigen personeel vandaag anders is?

Hij: Hoe bedoel je?

Ik: Toen ik u vroeg of uw medewerkers gelukkig zijn, somde u als reden voor hun geluk uitsluitend extrinsieke motivatoren op, zoals loon en extralegale voordelen. Zou het kunnen dat uw eigen personeel vandaag, net zoals u vroeger, vooral blij wordt van:

  • hoe vaak en op welke manier ze betrokken worden bij de manier van werken, bij de invulling van de missie en de visie van uw bedrijf ook
  • de ruimte die ze krijgen om zich te ontplooien en ontwikkelen als persoon, ook als ze al lang in dienst zijn
  • de manier waarop zij zich verbonden voelen met het bedrijf, met andere woorden dat ze fier kunnen zijn op wat ze doen, waar ze deel van uitmaken, dat ze heel duidelijk weten wat hun rol, hun verantwoordelijkheden zijn, op welke manier zij toegevoegde waarde bieden voor het bedrijf en dat ze daartoe alle ruimte en vertrouwen krijgen?

Hij: Dat zou kunnen, maar toch niet elke werknemer wil of kan ondernemer worden?

Ik: Neen, maar u verwacht wel dat ze zich allemaal als intrapreneur gedragen en even bevlogen en betrokken bij uw bedrijf zijn als uzelf?

Hij: Uiteraard!

Ik: Misschien toch eens vragen welk potentieel uw medewerkers nog zien om uw organisatie nog verder te doen groeien en welke rol zij denken daar zelf in te kunnen spelen?

In 5 stappen naar écht gelukkige medewerkers

HR verantwoordelijken, leidinggevenden en zaakvoerders gaan er vaak van uit dat hun personeel tevreden of zelfs gelukkig is. Cijfers over langdurig verzuim en de gesprekken die ik als Kantelaar in mijn praktijk voer met mensen die heel erg op zoek zijn naar meer zingeving in hun leven en meer voldoening uit hun werk, bewijzen het tegendeel. Te vaak vallen werkgevers uit de lucht wanneer hun 'beste' mensen uitvallen wegens ziekte of het bedrijf verlaten.

Nochtans kan je dit als leidinggevende, zaakvoerder, HR medewerker, maar evengoed als collega vermijden:

1. Luister actief, ook naar wat mensen niet met woorden zeggen. Kijk altijd naar lichaamstaal, benoem wat je ziet en stel er open vragen over, zonder oordeel

  • wat maakt dat je je op deze manier gedraagt?
  • hoe voel jij je?
  • waar heb je nood aan momenteel?
  • als jij het hier nu voor het zeggen zou hebben, wat zou je anders doen?

2. Praat vanuit oprechte interesse met mensen, over het werk én over de andere aspecten in hun leven

Het is een illusie te geloven dat mensen hun privéleven aan de prikklok of de receptie kunnen achterlaten om zich in 'professional-modus' te zetten. Je bent meer dan enkel de functie of rol die je invult op je werk: net die veelheid aan rollen die we vervullen - partner, kind, ouder, vriend, professional, hobbyist,... - maakt ons tot mens, met een toegevoegde waarde ten opzichte van een machine.

3. Maak hier tijd voor, het hele jaar door en niet enkel tijdens het jaarlijks verplicht nummertje dat evaluatiegesprek heet

Wanneer je gedrag gaat evalueren, ga je oordelen: dat is inherent aan evalueren. Als je wil weten wat er echt bij iemand speelt echter, mag daar geen beloning of straf - een oordeel - aan gekoppeld zijn want daarmee stuur je gedrag. Daarom voer je een evaluatiegesprek ook op een fundamenteel verschillende wijze dan je een functioneringsgesprek voert en mogen die twee nooit verward worden met elkaar.

4. Doe het in een veilige omgeving en sfeer, niet geforceerd

  • aan de koffiemachine of in de wandelgangen
  • na de lunch, voor of na een vergadering, op een 'verloren' moment
  • terwijl je samen met hen aan een project werkt, 'on the job'
  • onderweg, tijdens een verplaatsing die je samen aflegt

Met één belangrijke kanttekening: merk je dat er nood is aan een diepgaand 1 op 1 gesprek, trek daar dan de nodige tijd voor uit en zorg voor een gepaste locatie met voldoende privacy waar je niet gestoord wordt. Ook niet door berichtjes op je eigen smartphone! Al eens overwogen om samen een wandeling te maken, buiten het bedrijfsgebouw, bij voorkeur in het groen?

5. Maak verbinding, van mens tot mens, 'op ooghoogte', niet vanuit hiërarchische rolverdeling

Denk aan NIVEA: Niet Invullen Voor Een Ander! Je hebt misschien geleerd om oplossingen aan te dragen voor problemen, dat hoef je bij dit soort gesprekken niet te doen. Luisteren en ruimte scheppen, volstaat. Misschien denk jij dat je wel weet wat de andere bedoelt, toch is het zinvol om bij dit soort gesprekken eens letterlijk te vragen wat mensen precies bedoelen. Zo vermijdt je in te vullen wat de andere bedoelt of denkt: een valkuil waar we maar al te graag in trappen en die de communicatie belemmert. Onthoud deze mantra:

Laat OMA thuis en neem LSD mee, waarbij OMA staat voor

  • Oordelen
  • Meningen
  • Aannames

en LSD staat voor

  • Luisteren
  • Samenvatten
  • Doorvragen

Luister en vertel, maak verbinding & pluk de vruchten van je mensgerichte aanpak

Echte gesprekken, van mens tot mens, in DIAloog:

  • voorkomen burn-en bore-out en horen thuis in elk wettelijk verplicht preventieplan voor psychosociale risico's: ze werken vele malen beter dan de verplichte opleidingen over stress en burn-out die momenteel massaal worden georganiseerd door grote bedrijven. Zo'n opleidingen informeren vooral - da's nodig, maar onvoldoende - belasten medewerkers nog meer, want komen bovenop de toch al zware workload; en als er onvoldoende ruimte tot dialoog én gedragsverandering in de organisatie is, frustreren ze alleen maar meer want maken ze mensen van 'onbewust onbekwaam' naar 'bewust onbekwaam'.
  • vermijden dat je beste medewerkers op een blauwe maandag vertrekken naar 'ander en beter': denk eraan in tijden van krapte op de arbeidsmarkt!
  • stimuleren medewerkers die niet goed bezig zijn om het anders aan te pakken waardoor diegenen die wel goed bezig zijn zich meer gewaardeerd voelen
  • zorgen voor blije, gelukkige medewerkers die op hun beurt goed voor je klanten zorgen
  • maken dat jouw personeel zich met hart en ziel aan de organisatie verbindt, als was het hun eigen bedrijf: zo krijg je intrapreneurs!

Wil jij meer weten over kantelen als bedrijf naar een waarderende organisatiecultuur? Contacteer me

Zij gingen je voor en zijn enthousiast over het resultaat...

Ilse Schorrewegen - Kantelaar en levensloopbaanbegeleider

Ben jij een zinzoeker?

Vul hier je gegevens in, dan inspireer ik je verder via mail.

Geen spam, beloofd.

Wel hapklare woorden, taai genoeg om op te kauwen, zacht genoeg om het leven te helpen verteren...

Ilse

Check je mailbox, ook je spamfolder...